Կանանց զուգարանից՝ հասարակության հայելի. «Toilet կանանց համար»

Մանկությանս տիկնիկը կուզեի վերադարձնել

Armenia Marriott-ում կրկին համաշխարհային գաստրոնոմիկ շոու է՝ Le Petit Chef-ը վերադարձել է Երևան

Երբևէ ասե՞լ եք «Ես քեզ սիրում եմ»՝ իրականում այդպես չզգալով

«The Last Breath». Սևան Շահմիրյանը հանդիսատեսին է ներկայացնում իր երաժշտական աշխարհը

Լողազգեստով լուսանկարներ. ազատ ինքնարտահայտո՞ւմ, թե՞ չափի զգացում

Կարմիր խնձորը… Արդյո՞ք այն դեռ ակտուալ է

Տղամարդիկ ուժեղ չեն. դերասանուհի Մարի Գրիգորյան

Մեկնարկեց «Ոսկե ծիրան» Երևանի 23-րդ միջազգային կինոփառատոնը

Արսեն Ալբարյան․ բեմի լույսերի տակ՝ զգացմունքների, ընտրությունների ու անկեղծության մասին

Հրաժեշտ Արտիստին. Արտաշես Ալեքսանյանի հոգեհանգիստը՝ Կոնդի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում

Դերասան լինելու որոշումն եմ կայացրել՝ չնայած բոլորի դեմ կարծիքին. Հովհաննես Դիշչյան

Վահե Վայան. Ինչքան մարդիկ շատ են իմանում մարդու մասին, այնքան բարդ է դառնում ապրելը

Նիկոս Վերտիսը «ԱԿՎԱ ԲԻԼԴԻՆԳՍ» ընկերության հրավերով արդեն 3-րդ անգամ ելույթ կունենա Հայաստանում

Մալյան թատրոնի դերասանները՝ Թումանյանի «Հեքիաթներ» ներկայացման զվարճալի դեպքերի մասին

Մի երեկո Նեմրայի հետ․ զրույցներ և պատմություններ, որոնք մնում են երաժշտությունից հետո

Մեկ բաժակ ավել՝ հյուրի համար․ սուրճ, արվեստ և Գյումրվա ժպիտը «Վառեմ-Մարեմ»-ում

«Վառեմ-Մարեմ». Գյումրու ստեղծարար ոգին՝ արվեստի և հիշողությունների հանդիպման վայրում

Ինչպես են անհետանում Երեւանի այգիները. ոչնչացվում է Ամերիկյան համալսարանին հարակից այգին

12:02, 31 հուլիսի

Մենք բազմիցս ուշադրություն ենք դարձրել Ամերիկյան համալսարանի հետեւում գտնվող այգուն։ Երկու տարի առաջ այգին բարեկարգել էին ու, ի ուրախություն տեղի բնակիչների, այն դարձել էր մի վայր, որտեղ կարելի է հանգիստ նստել կամ զբոսնել երեխաների հետ։ Այդ այգին՝ AUA-ի ստեղծման օրվանից, եղել է լքված վայր, որտեղ բետոնե աստիճաններից ավելի քան 30 տարի ցցված էին ամրաններ, որտեղ գիշերը լույս չկար, ու մարդիկ բազմիցս ընկել էին կամ վնասել ոտքերը: Երեւանի քաղաքապետին հասցեագրված նամակները ու մեր հոդվածները տվեցին իրենց արդյունքը, ու, որքանով մեզ հայտնի է, քաղաքապետարանն է հենց կատարել իր խոստումը ու այստեղ սարքել շքեղ այգի, քանի որ (գուցե մենք իրավացի չենք) այգին չի պատկանում AUA-ին ու համարվում է հանրային, այսինքն՝ քաղաքային։

Հիմա սկսվել է հնդկական սերիալի երկրորդ սերիան։ Ամերիկյան համալսարանը հանկարծ որոշել է այգու մի մասը քանդել, իսկ այնտեղ, հարգարժան կոստյումներով պարոնա՛յք, աճում են ծառեր, իսկ ծառերը Երեւանում ոսկու քաշ ունեն, քաղաքը վերածվել է հսկայական խեղդվող բետոնե զանգվածի, իսկ բետոնը թթվածին չի արտադրում։
Կարճ ասած՝ մենք տագնապ ենք ազդարարում, որովհետեւ նախ համալսարանը որոշել է այնտեղ շինարարություն սկսել:

Արդեն համապատասխան ցուցանակ է փակցվել։ Ինձ՝ թերուսիս համար, բարդ է հասկանալ ճարտարապետական մտահղացումը, դրա համար էլ, եթե ուսյալների շրջանում կա որեւէ մեկը, ով հասկանում է ճարտարապետությունից, կարո՞ղ է լուսանկարներին նայելով մեզ ասել՝ արդյոք պատկերվածը համապատասխանու՞մ է իրականացվող աշխատանքներին։


Ամեն դեպքում, Ամերիկյան համալսարանը, ըստ երեւույթին, որոշել է ազատվել այգու ծառերից ու, ըստ ամենայնի, այդ որոշումը կայացնողներին են հասցեագրված մինի կոչերն այն ցանցերի վրա, որոնցով օղակված է շինաշխատանքների վայրը։

Քանի որ տեղի բնակիչներին էլ է սկսել մտահոգել այգու ներքեւի մասը քանդող բանվորների այդ ակտիվությունը, մենք ուզում ենք հասկանալ, թե ով ու ինչու է նման որոշում կայացրել։

Այն, որ ծառերը արմատախիլ կանեն ու կշպրտեն, մենք չենք կասկածում, մեր քաղաքում ընդունված է կտրել ծառը «Ոսկու շուկայի» առաջ, նախապես այն վարակելով որեւէ հիվանդությամբ, ընդունված է գիշերը պայթեցնել շենքը, որպեսզի հետո կառուցեն օբյեկտ, կամ էլ փակել «ոչ եկամտաբեր» հիվանդանոցը, որպեսզի երկու տարի հետո, չենք կասկածում, այնտեղ հյուրանոց կառուցեն։ Խնդիր չկա (ստրկամիտները ամեն ինչ կուլ կտան, մենք մեզ ավելորդ հույսերով չենք մխիթարում, մենք հենց ստրկամիտներ ենք՝ ճագարների նման, ու գիտենք, թե ով ենք ու ապրում ենք «դա ինձ չի վերաբերում» սկզբունքով, բայց մեզ արդեն օդից են զրկում)։ Գլխավորը, որ այդ որոշումը կայացրած խելացին չմոռանա, որ ինքն ու իր երեխաներն էլ են շնչում թթվածին։

Ու մի քանի բան էլ բուն Համալսարանի մասին։ Չգիտենք, թե ինչ փոփոխություններ են տեղի ունեցել ղեկավարությունում, բայց համալսարանից դուրս որոշ բաներ չափից նկատելի են։ Յոթ տարի առաջ չկար լյուքս ավտոմեքենաների նման կուտակում, որոնց ղեկին մազափնջերով տղաներ էին, մեքենաները հիմա երեք շարքով են կանգնած, իսկ «կրուտոյ» տղաները հանգիստ ծիծաղելով խոսում են համալսարանի պահակների հետ ( հայտնի մասնավոր գործակալության ներկայացուցիչների) ու նրանց ամենեւին էլ չի հուզում, որ այնտեղով անցնելու համար տեղ չի մնացել՝ ոչ մեքենայով, ոչ ոտքով, իսկ ա լյա «գաջ» դեմքով ու ակնհայտ մտավոր ճիգեր ցուցադրող դեմքի արտահայտությամբ գեղեցկուհիները մեկը մեկի հետեւից դուրս են գալիս այս՝ երբեմնի հեղինակավոր ուսումնական հաստատությունից, ու նստում այդ մեքենաները։ Ի դեպ, այդ նույն գեղեցկուհիները իրենց նեղություն չեն պատճառում, որպեսզի այգու նստարանի իրենց սուրճը խմելուց հետո այդ բաժակները աղբամանը նետեն։

Ամեն դեպքում, մինչ զբոսաշրջիկները ու ամռանը Հայաստան ժամանող հայերը ուրախանում են քաղաքի օբյեկտների գեղեցկությամբ, այդ քաղաքը աստիճանաբար ինչ որ տեղ է անհետանում․․․

Երեւանում այնքան էլ շատ չեն գեղեցիկ այգիները, որտեղ չկան սրճարաններ, որտեղ կարելի է հանգիստ ժամանակ անցկացնել․․․


Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում





TV SHOWS PHOTO VIDEO


@NEWSam_STYLE

  • Archive
Search