• «Օսկար»-ի «Լավագույն միջազգային լիամետրաժ ֆիլմ» անվանակարգում Հայաստանը կներկայացնի ռեժիսոր Թամարա Ստեփանյանի «Արտոյի երկիրը» ֆիլմը

  «Օսկար»-ի «Լավագույն միջազգային լիամետրաժ ֆիլմ» անվանակարգում Հայաստանը կներկայացնի ռեժիսոր Թամարա Ստեփանյանի «Արտոյի երկիրը» ֆիլմը, հայտնում է Հայաստանի ազգային կինոակադեմիան․․․․

• «Գեղեցիկ կադրը դեռ կինո չէ». Հովհաննես Ղազարյանը՝ ռեժիսորի աչքի, դերասանի ազատության և ժամանակի մասին

  Ի՞նչն է տարբերում ռեժիսորին պարզապես լավ նկարահանողից...

• Մահվան մղում՝ «Դեռահասների սեքսը և մահը «Միասմա» ճամբարում» ֆիլմում

  Կաննի կինոփառատոնի «Հատուկ հայացք» ծրագրում ներկայացված էր «Դեռահասների սեքսը և մահը «Միասմա» ճամբարում ֆիլմը, որի ռեժիսորն Ջեյն Շյոնբրունն էր, և մենք դրա դեմ ոչինչ չունենք, բայց պարզ էր, որ թեման պետք է լիներ դեռահասների, սեքսի, անհանգստության և այդ ամենի մասին․․․

• ArmenՅԱՆs. Ջեք Թոփալյան՝ «էյֆորիայի» հայ աստղը․ ինչպե՞ս բիզնեսը փոխարինեց դերասանի կարիերայով, «տանջեց» Ջեյքոբ Էլորդիին ու հայերեն խոսեց ամերիկյան հայտնի սերիալում

  Մենք՝ հայերս, աշխարհի որ երկրում էլ լինենք, միշտ հպարտություն ենք ապրում, երբ մեր հայրենակիցներից մեկին հանկարծ տեսնում ենք որևէ խոշոր միջազգային նախագծում...

• «Սոուլմ8յթ»․ նույնիսկ իդեալական կին ավատարը չդիմացավ տղամարդկանց բարդույթներին

  Ժամանակակից օրակարգը փորձում է մեզ համոզել, որ շուտով կանանց կփոխարինեն իդեալական ավատարները՝ անթերի արտաքինով, ուղեղի փոխարեն խոհարարական գրքով և գլխացավ չունեցող տրամադրությամբ։ Կանայք ուրախ են. վերջապես իրենց հանգիստ կթողնեն...

• Ինցել լինելու հպարտությունը «Միայն մեկ գիշեր» ֆիլմում

  Ի՞նչ կանեիք, եթե մի առավոտ արթնանայիք և տեսնեիք նախամուսնական սեռական հարաբերություններն արգելող օրենք․․․

• «Տնից լավ տեղ չկա». Արցախի ողբերգությունն ու իրական մարդկային պատմությունները՝ Դիանա Մեդիսոնի նոր վավերագրական ֆիլմում, որը ցուցադրվեց Երևանում

  There.s No Place Like Home/«Տնից լավ տեղ չկա»՝ սա է Դիանա Մեդիսոնի վավերագրական ֆիլմի հիմքում ընկած ուղերձը․․․

• «Ես ուզում եմ քեզ հետ սեքսով զբաղվել» ֆիլմը կամ ինչպես սեքսը վերածել կրկեսի

  Ֆիլմի մասին խոսելուց առաջ՝ երկու կարևոր կետ. այն կատակերգություն է, և դա Գրեգ Արակիի ֆիլմն է, ռեժիսորի, որին հաճախ «գեյ» են անվանում՝ իր ֆիլմերի պատճառով․․․

Նոյեմբերի գլխավոր պրեմիերան՝ «Սպանություն արեւելյան ճեպընթացում»՝ գեղեցիկ եւ տպավորիչ մի ժապավեն, որի փակ ցուցադրությունը տեղի ունեցավ նոյեմբերի 8-ին՝ «Երեւան մոլի» «Կինոպարկում»:

Փիլմը պատմում է գնացքում առեղծվածային սպանության մասին. ամեն ինչ դասական դետեկտիվի եւ լուրջ դրամայի լավագույն ավանդույթներով:

Սյուժեն գաղտնի կլինի միայն նրանց համար, ովքեր ծանոթ չեն Ագաթա Քրիստիի համանուն վեպին կամ էլ չեն դիտել դրա նախորդ էկրանավորումները:  

«Սպանություն արեւելյան ճեպընթացում» վեպը համարվում է Ագաթա Քրիստիի ամենահաջողված ստեղծագործություններից մեկը, այդ իսկ պատճառով զարմանալի չէ, թե ինչու են շատ ռեժիսորներ փորձում էկրանավորել այն: Սա արդեն վեպի երրորդ էկրանավորումն է:

Լարված պատմության առաջին էկրանավորումն արել է ռեժիսոր Սիդնի Լյումետը՝ 1974 թվականին, ինչի համար արժանացել է «Օսկարի»: Երկորդ էկրանավորումը լույս է տեսել 2011 թվականին: Իսկ, ահա, վերջին՝ երրորդ  էկրանավորման ռեժիսորը Քենեթ Բրանան է, որը շատերին հայտնի է «Դյունկերկ» ժապավենով:

«Սպանություն արեւելյան ճեպընթացում» հենց նա է մարմնավորում գլխավոր հերոսին՝ հանդես գալով հռչակավոր խուզարկու Էրկյուլ Պուարոյի դերում, որը Ագաթա Քրիստիի ամենախորհրդավոր կերպարներից մեկն է. նա հայտնվել է հեղինակի 33 վեպերում եւ ավելի քան 55 պատմվածքներում: Ռեժիսորը կարդացել է բոլորը, որպեսզի մտնի Պուարոյի կերպարի մեջ եւ լինի հնարավորինս համոզիչ ոչ միայն որպես ռեժիսոր, այլեւ դերասան:

Անմահ վեպի նոր էկրանավորումն ապշեցնում է աստղային կազմով: Հայտնի աստղերի կենտրոնացումը յուրաքանչյուր կադրում մեկ վայրկյանում գրավում է, եւ հենց դա է կարեւորագույն դեր խաղացել կինովարձույթում ֆիլմի առաջխաղացման համար:

«Սպանություն արեւելյան ճեպընթացում» ժապավենը սպանության հետաքննություն է, իսկ դա նշանակում է, որ կերպարներին այստեղ մանրակրկտորեն քննելու են ամբողջ ֆիլմի ընթացքում: Սակայն նոր էկրանավորման մեջ դա այնքան էլ հասկանալի եւ նպատակային չի լինի:

Ճեպընթացի ուղեւորներին կարելի է համեմատել նվագախմբի հետ. բոլոր հերոսները ներդաշնակ են եւ վառ մի ամբողջության մեջ, սակայն առանձին-առանձին նրանք, ավաղ, այդքան էլ չեն փայլում: Կերպարների անձնային հատկությունները թույլ են եւ գրեթե չբացահայտված: Սա, թերեւս, ֆիլմի միակ թերությունն է:

Եթե ֆիլմի սյուժեն պտտվում է մի տեղեկության շուրջ, որը ստացվել է այլ հերոսներից, ապա հանդիսատեսը, ամենայն հավանականությամբ, պետք է իմանա, թե ումից է գալիս այդ տեղեկությունը: Սակայն, ցավոք, մեծ է հավանականությունը, որ հանդիսատեսը չի կարողանա հետեւել դետեկտիվի զարգացմանն ամբողջությամբ եւ չի զգա իրեն որպես իրավիճակի տեր:

«Սպանություն արեւելյան ճեպընթացում» ֆիլմն, անկասկած, գեղեցիկ ժապավեն է՝ դերասանական լավ խաղով, սակայն սպանության հետաքննությունը՝ որպես ֆիլմի հիմնական սյուժե, ոչ այնքան լավ է ռեալիզացվել: Բոլոր կերպարները, բացառությամբ՝ խուզարկուի, մեծ հաշվով, հանդիսատեսին անտարբեր կթողնեն:

«Արեւելյան ճեպընթացը» երկու տարբերակով է կառուցվել: Ռելսերի վրա շարժման պատրանք ստեղծելու համար գնացքը տեղավորել են հատուկ շարժվող պլատֆորմի վրա, իսկ պատուհաններից այն կողմ փոփոխվող տեսարանների համար օգտագործվել են իրական կադրեր, որոնք արվել են իրական գնացքից:

Բացի դերասական կազմից, ֆիլմը տպավորում է նաեւ իր գեղեցիկ տեսարաններով, ճոխ դեկորացիայով, ինտերիերով եւ 20-րդ դարասկզբի հագուստով: Էսթեթները՝ դիտեն անպայման. հիասքանչ ռեժիսորական աշխատանքը, գունային գամման, երանգապնակն ու կոնտրաստը ձեզ անտարբեր չեն թողնի:

Նկարիչները, կոստյումների հեղինակները, թերեւս, ֆիլմի գլխավոր՝ թաքնված հերոսներն են: Հենց նրանց շնորհիվ հանդիսատեսը ֆիլմի առաջին րոպեներից տեղափոխվում է նախորդ դարի 30-ական թվականներ:

Չնայած սյուժետային որոշ բացերի՝ արժե դիտել «Սպանություն արեւելյան ճեպընթացում» ֆիլմը: Առաջին հերթին՝ գեղագիտական հաճույք ստանալու համար, ինչն այնտեղ երաշխավորված է, երկրորդ՝ հիանալու համար թաքնված հաղորդագրություններով, որով ֆիլմը լի է՝ սկսած Դիքենսից մինչեւ «Գաղտնի երեկո»:

Ռեգինա Մելիքյան

Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում