Կանանց զուգարանից՝ հասարակության հայելի. «Toilet կանանց համար»

Մանկությանս տիկնիկը կուզեի վերադարձնել

Armenia Marriott-ում կրկին համաշխարհային գաստրոնոմիկ շոու է՝ Le Petit Chef-ը վերադարձել է Երևան

Երբևէ ասե՞լ եք «Ես քեզ սիրում եմ»՝ իրականում այդպես չզգալով

«The Last Breath». Սևան Շահմիրյանը հանդիսատեսին է ներկայացնում իր երաժշտական աշխարհը

Լողազգեստով լուսանկարներ. ազատ ինքնարտահայտո՞ւմ, թե՞ չափի զգացում

Կարմիր խնձորը… Արդյո՞ք այն դեռ ակտուալ է

Տղամարդիկ ուժեղ չեն. դերասանուհի Մարի Գրիգորյան

Մեկնարկեց «Ոսկե ծիրան» Երևանի 23-րդ միջազգային կինոփառատոնը

Արսեն Ալբարյան․ բեմի լույսերի տակ՝ զգացմունքների, ընտրությունների ու անկեղծության մասին

Հրաժեշտ Արտիստին. Արտաշես Ալեքսանյանի հոգեհանգիստը՝ Կոնդի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում

Դերասան լինելու որոշումն եմ կայացրել՝ չնայած բոլորի դեմ կարծիքին. Հովհաննես Դիշչյան

Վահե Վայան. Ինչքան մարդիկ շատ են իմանում մարդու մասին, այնքան բարդ է դառնում ապրելը

Նիկոս Վերտիսը «ԱԿՎԱ ԲԻԼԴԻՆԳՍ» ընկերության հրավերով արդեն 3-րդ անգամ ելույթ կունենա Հայաստանում

Մալյան թատրոնի դերասանները՝ Թումանյանի «Հեքիաթներ» ներկայացման զվարճալի դեպքերի մասին

Մի երեկո Նեմրայի հետ․ զրույցներ և պատմություններ, որոնք մնում են երաժշտությունից հետո

Մեկ բաժակ ավել՝ հյուրի համար․ սուրճ, արվեստ և Գյումրվա ժպիտը «Վառեմ-Մարեմ»-ում

«Վառեմ-Մարեմ». Գյումրու ստեղծարար ոգին՝ արվեստի և հիշողությունների հանդիպման վայրում

«Ես միշտ կհիշեմ՝ ինչպես էինք ազդանշանների ձայների ներքո վազում դեպի ապաստարան, ինչպես մահացավ եղբայրս․․․»․ Արծվիկը կիսվել է մանուկ հասակի հիշողություններով

19:42, 25 հոկտեմբերի

Ռուսաստանաբնակ երգչուհի, «Ձայնը» նախագծի երկրորդ եթերաշրջանի մասնակից Արծվիկ Հարությունյանը նոր գրառում է կատարել։ Նա, անդրադառնալով Արցախում եւ Հայաստանում ստեղծված իրավիճակին, գրել է․

View this post on Instagram

A post shared by ARTSVIK (@artsvikofficial) on

«Մենք այդ ամենն արդեն անցել ենք։ Եվ ես այդ ամենը տեսել եմ իմ աչքերով, ապրել եմ ու ծանր եմ տարել պատերազմը։ Ես դեռ երեխա էի եւ այդ ժամանակվա հիշողություններն ընդմիշտ իմ սրտում եւ հիշողության մեջ են։ Ես միշտ կհիշեմ, թե ինչպես էինք գիշերը՝ ազդանշանների ձայնի ներքո, վազում դեպի ապաստարան, ինչպես մահացավ իմ մորաքրոջ եւ հորեղբոր որդին, ինչպես էր իմ եղբայրն ամբողջ մարմինը բեկորների մեջ պառկած վիրավոր։ Մենք այդ ամենն անցել ենք, եւ հույս ունեի, որ դա այլեւս երբեք չի կրկնվի։

Մեր ընտանիքում մենք գրեթե երբեք չենք խոսում դրա մասին։

Բայց, սեպտեմբերի 27-ից ես նորից կարծես հայտնվեցի այդ ժամանակաշրջանում։ Ես հիմա ինձ զգում եմ ինչպես այդ փոքրիկ վախեցած աղջիկը։ Չեմ կարող ոչ մի բանի մասին մտածել, ոչ էլ որեւէ բան անել։ Հրաժարվել եմ աշխատանքից։ Չեմ կարող ընդհանրապես ոչինչ անել եւ չեմ կարողանա մինչեւ այդ պատերազմը չավարտվի։ Չնայած բանականությամբ հասկանում եմ, որ պետք է ապրել, որ պետք է ամեն ինչ անել մարդկանց ոգին բարձրացնելու համար, որպեսզի աշխարհն ավելի բարի եւ ավելի լավը դարձնենք, գոնե սեփական ուժերով։ Ամեն ինչ հասկանում եմ, բայց չեմ կարող։

Ես խոնարհվում եմ բոլոր մայրերի, զինվորների, երիտասարդ տղաների առջեւ, որոնք պաշտպանում են իրենց ընտանիքները՝ անկախ ամեն ինչից։ Ես այնքան հպարտ եմ իմ ժողովրդով, այնքան հպարտ եմ, երբ տեսնում եմ՝ ինչպես ենք բոլորս համախմբվել։

Ես աղոթում եմ ամեն օր եւ խնդրում եմ աղոթել բոլորին, որ այն շուտ ավարտվի։ Պատերազմը սարսափելի է երկու կողմերի համար։ Նրանք կործանում են ընտանիքները, նրանք կործանում են սրտերը, նրանք կործանում են հույսն ու սերը, բարին ու լուսավորը։

Բայց պետք է պինդ լինենք եւ կլինենք»։

Հիշեցնենք, որ ավելի վաղ Արծվիկը պատմել էր, որ Արցախում տիրող իրավիճակի պատճառով այս տարի ծննդյան օրը չի նշելու: Նա նաեւ ընկերներին խնդրել էր, որ նվերների փոխարեն միջոցներն ուղղել Արցախին օգնելու համար։


Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում





  • Related News

TV SHOWS PHOTO VIDEO


@NEWSam_STYLE

  • Archive
Search