«The Last Breath». Սևան Շահմիրյանը հանդիսատեսին է ներկայացնում իր երաժշտական աշխարհը

Լողազգեստով լուսանկարներ. ազատ ինքնարտահայտո՞ւմ, թե՞ չափի զգացում

Կարմիր խնձորը… Արդյո՞ք այն դեռ ակտուալ է

Տղամարդիկ ուժեղ չեն. դերասանուհի Մարի Գրիգորյան

Մեկնարկեց «Ոսկե ծիրան» Երևանի 23-րդ միջազգային կինոփառատոնը

Արսեն Ալբարյան․ բեմի լույսերի տակ՝ զգացմունքների, ընտրությունների ու անկեղծության մասին

Հրաժեշտ Արտիստին. Արտաշես Ալեքսանյանի հոգեհանգիստը՝ Կոնդի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում

Դերասան լինելու որոշումն եմ կայացրել՝ չնայած բոլորի դեմ կարծիքին. Հովհաննես Դիշչյան

Վահե Վայան. Ինչքան մարդիկ շատ են իմանում մարդու մասին, այնքան բարդ է դառնում ապրելը

Նիկոս Վերտիսը «ԱԿՎԱ ԲԻԼԴԻՆԳՍ» ընկերության հրավերով արդեն 3-րդ անգամ ելույթ կունենա Հայաստանում

Մալյան թատրոնի դերասանները՝ Թումանյանի «Հեքիաթներ» ներկայացման զվարճալի դեպքերի մասին

Մի երեկո Նեմրայի հետ․ զրույցներ և պատմություններ, որոնք մնում են երաժշտությունից հետո

Մեկ բաժակ ավել՝ հյուրի համար․ սուրճ, արվեստ և Գյումրվա ժպիտը «Վառեմ-Մարեմ»-ում

«Վառեմ-Մարեմ». Գյումրու ստեղծարար ոգին՝ արվեստի և հիշողությունների հանդիպման վայրում

Ինչպե՞ս եք վերաբերվում լողազգեստով լուսանկարներին

Վերջին զանգ․ արցունք, ծիծաղ ու հրաժեշտ մանկությանը

Ժամանակից շուտ մի՛ մեծացեք․ խորհուրդներ երիտասարդներին

Արժի, արդյոք, որ Հայաստանը շարունակի մասնակցել «Եվրատեսիլին»

«Մենք մի մարմին ենք եւ ես լսում եմ մեր ձայները, որոնք լաց են լինում եւ գոռում՝ հաղթելու ենք»․ Տատյանա Սպիվակովան Արցախի մասին ֆիլմ է նկարել (վիդեո)

12:26, 31 հոկտեմբերի

Անվանի դիրիժոր եւ ջութակահար Վլադիմիր Սպիվակովի եւ դերասանուհի, հաղորդավարուհի Սաթի Սպիվակովայի (Սաթենիկ Սահակյանց) դուստրը՝ դերասանուհի Տատյանա Սպիվակովան, Արցախի մասին կարճամետրաժ ֆիլմ է նկարահանել։ Ինչպես եւ հայտնի ծնողները, Տատյանան նույնպես Արցախի եւ Հայաստանի համար այս դժվարին օրերին փորձում է խոսքով ու գործով աջակցել իր աստղային մոր, հետեւաբար նաեւ իր պատմական հայրենիքին։ Այն երկիրը, որի հետ Սպիվակովներին կապում են ոչ միայն մեծ սերը, այլեւ ազգակցական կապերը, գենետիկ հիշողությունը, արյան կանչը։ Պատահական չէ, որ ֆիլմը կոչվում է «Միասնական մարմին»:

«Երբ երկու տարի առաջ այցելեցի Արցախ, այն հողը, որը տատիկս կյանքը փրկելու համար ստիպված էր եղել լքել, ես հանդիպեցի տեղի մի բնակչի․․․»։

Դերասանուհին պատմել է նրա պատմությունը. նա պատերազմի երեխա է եղել, զինվոր՝ ընդամենը 5 տարեկան հասակում։

Ֆիլմում Տատյանա Սպիվակովան մտածում է. «Դժվա՞ր է հավատալ, որ այն, ինչի համար մենք պայքարում ենք, դա մեր տարածքը փոքրացնել թույլ չտալն է, մեր եղբայրների զոհվելը թույլ չտալն է, մանկության իրական նշանակության ոչնչացումը թույլ չտալն է»:

Կարճամետրաժ ֆիլմն ավարտվում է «Մենք միասնական մարմին ենք, եւ ես զգում եմ մեր արյունը, որը հոսում է իմ երակներով, ինչպես Հունոտի ջրվեժը։ Մենք միասնական մարմին ենք, եւ ես լսում եմ մեր ձայները, որոնք լաց են լինում եւ գոռում են՝ «Հաղթելու ենք»։ Եվ մենք կհաղթենք»։


Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում





  • Related News



@NEWSam_STYLE

  • Archive
Search