Օսկար Ուայլդի «Սալոմեն»՝ Երևանի դրամատիկական թատրոնի նոր հարթակում

Կանանց զուգարանից՝ հասարակության հայելի. «Toilet կանանց համար»

Մանկությանս տիկնիկը կուզեի վերադարձնել

Armenia Marriott-ում կրկին համաշխարհային գաստրոնոմիկ շոու է՝ Le Petit Chef-ը վերադարձել է Երևան

Երբևէ ասե՞լ եք «Ես քեզ սիրում եմ»՝ իրականում այդպես չզգալով

«The Last Breath». Սևան Շահմիրյանը հանդիսատեսին է ներկայացնում իր երաժշտական աշխարհը

Լողազգեստով լուսանկարներ. ազատ ինքնարտահայտո՞ւմ, թե՞ չափի զգացում

Կարմիր խնձորը… Արդյո՞ք այն դեռ ակտուալ է

Տղամարդիկ ուժեղ չեն. դերասանուհի Մարի Գրիգորյան

Մեկնարկեց «Ոսկե ծիրան» Երևանի 23-րդ միջազգային կինոփառատոնը

Արսեն Ալբարյան․ բեմի լույսերի տակ՝ զգացմունքների, ընտրությունների ու անկեղծության մասին

Հրաժեշտ Արտիստին. Արտաշես Ալեքսանյանի հոգեհանգիստը՝ Կոնդի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում

Դերասան լինելու որոշումն եմ կայացրել՝ չնայած բոլորի դեմ կարծիքին. Հովհաննես Դիշչյան

Վահե Վայան. Ինչքան մարդիկ շատ են իմանում մարդու մասին, այնքան բարդ է դառնում ապրելը

Նիկոս Վերտիսը «ԱԿՎԱ ԲԻԼԴԻՆԳՍ» ընկերության հրավերով արդեն 3-րդ անգամ ելույթ կունենա Հայաստանում

Մալյան թատրոնի դերասանները՝ Թումանյանի «Հեքիաթներ» ներկայացման զվարճալի դեպքերի մասին

Մի երեկո Նեմրայի հետ․ զրույցներ և պատմություններ, որոնք մնում են երաժշտությունից հետո

Մեկ բաժակ ավել՝ հյուրի համար․ սուրճ, արվեստ և Գյումրվա ժպիտը «Վառեմ-Մարեմ»-ում

Փնտրում եմ երազանքիս ամուսնուն. ծաղկեփունջ եւ հաղորդագրություն նրանից

23:09, 19 սեպտեմբերի

Ողջո՛ւյն: Շնորհակալ եմ մխիթարական խոսքերի եւ առաջարկված տարբերակների համար: Դիմել պլաստիկ վիրաբույժի օգնության եւ կուսությունը վերականգնելու համար վիրահատվել չեմ պատրաստվում: Ինչպես նաեւ խաբել ամուսնուս: Նաեւ, հավատացեք, տեղի ունեցածից հետո անհնար է կողքիս այլ տղամարդու պատկերացնել: Միայն նրան եմ ցանկանում…

Ես սկզբում գրել էի, որ կույս չէի: Բայց այդ միայն մեկ անգամ էր պատահել, 16 տարեկանում, զբոսայգում, ձմռանը: Առաջին սեր: Ծիծաղելի է, իհարկե: Իսկ Հրանտի հետ ես առաջին անգամ ինձ ցանկալի եւ երջանիկ զգացի: Թեկուզ եւ ընդամենը մեկ ժամ:

Այն երեկոյից բավական ժամանակ է անցել: Նա մեկնեց, իսկ մեկ շաբաթ անց ինձ ծաղիկներ բերեցին: Առանց երկտողի, առանց ոչնչի: Իսկ երեկոյան աշխատանքից վերադառնալով՝ Facebook-ում հաղորդագրություն գտա. «Հուսով եմ՝ չես բարկանում: Հավատա, դու ինձ համար երբեք ցուցակում հերթական նշումը չես լինի»:

Այդ օրից կանոնավոր կերպով շփվում ենք: Որպես ընկերներ: Երբեմն ավելիի ակնարկ է լինում, բայց միայն ակնարկ:

Կատարվածի մասին կարծես մոռացել ենք: Չնայած ես հիշում եմ յուրաքանչյուր վայրկյանը: Գուցե նա պարզապես հանդիպմա՞ն է սպասում: Գիտեմ, որ մեկ շաբաթից նա մի քանի օրով գալու է հոր տարեդարձին:

Եթե իմանայիք, թե որքան եմ սպասում դրան…

Լիլիթ


Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում





  • Related News

TV SHOWS PHOTO VIDEO


@NEWSam_STYLE

  • Archive
Search