Թեմա կա. ո՞ւմ մասին է Աստղիկ Սաֆարյանը մտածում գիշերվա 2-ին և ո՞ւմ է տեսնում որպես «Երկու աստղի» հաջորդ զույգ

Օսկար Ուայլդի «Սալոմեն»՝ Երևանի դրամատիկական թատրոնի նոր հարթակում

Կանանց զուգարանից՝ հասարակության հայելի. «Toilet կանանց համար»

Մանկությանս տիկնիկը կուզեի վերադարձնել

Armenia Marriott-ում կրկին համաշխարհային գաստրոնոմիկ շոու է՝ Le Petit Chef-ը վերադարձել է Երևան

Երբևէ ասե՞լ եք «Ես քեզ սիրում եմ»՝ իրականում այդպես չզգալով

«The Last Breath». Սևան Շահմիրյանը հանդիսատեսին է ներկայացնում իր երաժշտական աշխարհը

Լողազգեստով լուսանկարներ. ազատ ինքնարտահայտո՞ւմ, թե՞ չափի զգացում

Կարմիր խնձորը… Արդյո՞ք այն դեռ ակտուալ է

Տղամարդիկ ուժեղ չեն. դերասանուհի Մարի Գրիգորյան

Մեկնարկեց «Ոսկե ծիրան» Երևանի 23-րդ միջազգային կինոփառատոնը

Արսեն Ալբարյան․ բեմի լույսերի տակ՝ զգացմունքների, ընտրությունների ու անկեղծության մասին

Հրաժեշտ Արտիստին. Արտաշես Ալեքսանյանի հոգեհանգիստը՝ Կոնդի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում

Դերասան լինելու որոշումն եմ կայացրել՝ չնայած բոլորի դեմ կարծիքին. Հովհաննես Դիշչյան

Վահե Վայան. Ինչքան մարդիկ շատ են իմանում մարդու մասին, այնքան բարդ է դառնում ապրելը

Նիկոս Վերտիսը «ԱԿՎԱ ԲԻԼԴԻՆԳՍ» ընկերության հրավերով արդեն 3-րդ անգամ ելույթ կունենա Հայաստանում

Մալյան թատրոնի դերասանները՝ Թումանյանի «Հեքիաթներ» ներկայացման զվարճալի դեպքերի մասին

Մի երեկո Նեմրայի հետ․ զրույցներ և պատմություններ, որոնք մնում են երաժշտությունից հետո

«Պապս լռում էր, բայց ես միշտ զգացել եմ այդ լուռ ցավն իր աչքերում․․․»․ մոդել Լիլիթ Մարտիրոսյանը՝ ցեղասպանությունից փրկված իր նախնիների մասին

12:08, 24 ապրիլի

Հայերից շատերը, թե հին, թե նոր սերնդի, իրենց մեջ կրել ու դեռ երկար տարիներ կկրեն Հայոց ցեղասպանության ցավը։ Դժվար է ասել՝ արդարության հասնելը որքանով կմեղմացնի այդ ցավը, բայց դառը հիշողություններն ու պատմությունը, հաստատ, ջնջել չի ստացվի։ Հայերից շատերն ունեն ցեղասպանությունից փրկված հարազատների պատմություններ։ «Միսս Երկրագունդ Հայաստան 2015», «Միսս Երկիր 2017»-ի հատուկ մրցանակակիր եւ այլ մրցույթների դափնեկիր, մոդել Լիլիթ Մարտիրոսյանը NEWS.am STYLE-ի հետ կիսվել է իր նախնիների պատմությամբ։

Լիլիթի հայրիկի կողմը Կարսից էր, մայրիկինը՝ Մուշից։ Հայրական պապը մեծացել է մանկատանը՝ ենթադրաբար ծնողների զոհվելուց հետո։ 

341483516_1294207218171490_5728455222172722291_n.jpg (45 KB)

«Պապիկս շատ փոքր է եղել, երբ հայտնվել է Գյումրու ամերիկյան որբանոցում, որտեղ իրեն տվել են անուն, ազգանուն, հայրանուն, ծննդյան թիվ՝ այդ ամենը մոտավոր։ Այդ ժամանակ որբանոցում եղել են ավելի քան 32 հազար երեխաներ։ Ասում են՝ 1925 թ-ին ընտրել են այդ որբերից ամենագեղեցիկ երեխաներին, այդ թվում նաեւ պապիկիս, եւ տարել են Բաթումի, որպեսզի այնտեղից էլ տանեին Միացյալ Նահագներ։ Սակայն Հայաստանի կառավարությունը բողոք է ներկայացրել, որպեսզի երեխաներին չտանեն ԱՄՆ, բայց քանի որ Հայաստանում այդ ժամանակ շատ աղետալի վիճակ է եղել՝ սով, վատ պայմաններ, երեխաներին հանձնել են համշենահայերին՝ որպես աշխատուժ։ Փաստացի պապիկիս ընտանիք զոհվել էր Կարսում, եւ նա մնացել էր բացարձակ միայնակ»,-պատմում է Լիլիթը,-«Պապիկս ավարտելով Սուխումի մանկավարժական համալսարանը՝ մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին ու հասել մինչեւ Քյոնսբերգ, հետո տեղափոխվել է Գյումրի եւ ամուսնացել տատիկիս հետ»։ 

341466935_248940681037678_4855286682589702884_n.jpg (37 KB)

Լիլիթի խոսքով՝ պապը շատ դժվար օրեր է ապրել՝ թե որբանոցում, թե մինչեւ այդ, բայց չի սիրել խոսել այդ մասին,-«Լռում էր, իր մեջ էր պահում, աշխատում էր չպատմել, բայց ես միշտ զգացել եմ այդ լուռ ցավն իր աչքերում»։ 

Ըստ մոդելի ընտանիքի ունեցած տեղեկությունների՝ մորական կողմը Արեւմտյան Հայաստանից մի փոքր ավելի շուտ է տեղափոխվել՝ մինչեւ 1915 թ-ը։ 

«Մյուս պապիկս եղել է գրող՝ Համլետ Մովսիսյանը, որը տպագրել է Ռուբեն Սեւակի կենսագրականը։ Այնտեղ նա ներկայացրել է Մեծ Եղեռնի իրադարձությունները։ Նա առաջինն էր, որը խորհրդային ժամանակաշրջանում համարձակություն էր ունեցել գրելու Ռուբեն Սեւակի մասին։ Գիրքը կոչվում է «Փորձաքար»։ Նա գրել է Սեւակի կյանքի վերջին օրերի մասին, եւ անդրադարձ կատարել, թե ինչպես են վարվել հայ մտավորականների հետ։ Այդ գիրքը միշտ իմ սեղանին է, արդեն անգիր գիտեմ ամեն մի տողը, բայց ամեն տարիքում էլ կարդալիս լաց եմ լինում ու նորովի բացահայտում այդ տարիների սարսափելի իրադարձությունները»։ 

343005020_224974790136332_315857394644404315_n.jpg (320 KB)

Մոդելն ասում է՝ առայժմ չի եղել Արեւմտյան Հայաստանում, բայց պատմական հայրենիքը տեսնելու ցանկությունը մեծ է։ «Հատկապես շատ եմ ուզում տեսնել Վանը։ Իհարկե, հոգուս, սրտիս համար մեծ դժվարություն կլինի այդ ամենը, բայց հուսով եմ՝ մի օր այդ բախտը ինձ կվիճակվի»։ 

Հայող ցեղասպանությունը կատարվել է Օսմանյան կայսրության կողմից՝ 1915 թ-ին։ Սա ոճրագործություն է, որի արդյունքում սպանվել է մոտ մեկ ու կես միլիոն հայ․․․

Սյունե Առաքելյան


Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում




Print  

  • Related News

TV SHOWS PHOTO VIDEO


@NEWSam_STYLE

  • Archive
Search