«The Last Breath». Սևան Շահմիրյանը հանդիսատեսին է ներկայացնում իր երաժշտական աշխարհը

Լողազգեստով լուսանկարներ. ազատ ինքնարտահայտո՞ւմ, թե՞ չափի զգացում

Կարմիր խնձորը… Արդյո՞ք այն դեռ ակտուալ է

Տղամարդիկ ուժեղ չեն. դերասանուհի Մարի Գրիգորյան

Մեկնարկեց «Ոսկե ծիրան» Երևանի 23-րդ միջազգային կինոփառատոնը

Արսեն Ալբարյան․ բեմի լույսերի տակ՝ զգացմունքների, ընտրությունների ու անկեղծության մասին

Հրաժեշտ Արտիստին. Արտաշես Ալեքսանյանի հոգեհանգիստը՝ Կոնդի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում

Դերասան լինելու որոշումն եմ կայացրել՝ չնայած բոլորի դեմ կարծիքին. Հովհաննես Դիշչյան

Վահե Վայան. Ինչքան մարդիկ շատ են իմանում մարդու մասին, այնքան բարդ է դառնում ապրելը

Նիկոս Վերտիսը «ԱԿՎԱ ԲԻԼԴԻՆԳՍ» ընկերության հրավերով արդեն 3-րդ անգամ ելույթ կունենա Հայաստանում

Մալյան թատրոնի դերասանները՝ Թումանյանի «Հեքիաթներ» ներկայացման զվարճալի դեպքերի մասին

Մի երեկո Նեմրայի հետ․ զրույցներ և պատմություններ, որոնք մնում են երաժշտությունից հետո

Մեկ բաժակ ավել՝ հյուրի համար․ սուրճ, արվեստ և Գյումրվա ժպիտը «Վառեմ-Մարեմ»-ում

«Վառեմ-Մարեմ». Գյումրու ստեղծարար ոգին՝ արվեստի և հիշողությունների հանդիպման վայրում

Ինչպե՞ս եք վերաբերվում լողազգեստով լուսանկարներին

Վերջին զանգ․ արցունք, ծիծաղ ու հրաժեշտ մանկությանը

Ժամանակից շուտ մի՛ մեծացեք․ խորհուրդներ երիտասարդներին

Արժի, արդյոք, որ Հայաստանը շարունակի մասնակցել «Եվրատեսիլին»

5 բան, որ հայերն անում են ամեն Նոր տարի, նույնիսկ եթե խոստացել են, որ չեն անելու  

12:20, 30 դեկտեմբերի

Հայաստանում կա ամանորյա խոստումների մի յուրահատուկ տեսակ, որոնք խախտվում են մինչև կեսգիշեր։ Ամեն տարի մենք՝ հայերս, անկեղծորեն խոստանում ենք ինքներս մեզ. «Այս անգամ այլ կերպ կլինի»։ Իհարկե, որոշ մարդիկ պահում են իրենց խոսքը, բայց մեծ մասամբ հաղթում են ավանդույթն ու սովորույթը։

Մենք ձեզ կներկայացնենք այն բաների անկեղծ ցանկը, որոնք հայերն անում են բացարձակապես ամեն Նոր տարի, նույնիսկ եթե հանդիսավոր կերպով խոստացել են «այլևս երբեք չանել»։

«Մենք կպատրաստենք քիչ, քանի որ ամեն տարի չենք ուտում ու թափում ենք»

Նոր տարվա գիշերը «Այս տարի շատ չենք պատրաստի» արտահայտությունն ավելի հաճախ է լսվում, քան ձեր տոնածառի վրա կթարթեն լույսերը, նաև ավելի հաճախ այս խոստումը վարպետորեն խախտվում է, քանի որ հայերը չեն սիրում կիսատ-պռատ անել։ Կայծ, փոթորիկ, կասկած, և հանկարծ դուք փաթաթում եք ձեր 999-րդ տոլման, կարծես ՄԱԿ-ի պատվիրակությանը սպասելիս։

«Մենք երկար չենք մնա, միայն սուրճ կխմենք և վերջ»

Միայն Նոր տարվա գիշերը կարելի է գովաբանել կամ գնահատել սուտը, և սուտը պետք է որոշակի բնույթ ունենա. «Ես քաղցած չեմ», «Մենք երկար չենք մնա», «Սա իմ վերջին աղցանն է», «Ես կյանքումս երբեք ավելի լավ բան չեմ կերել», «Ես երրորդ սուրճը չեմ խմի» և նմանատիպ բաներն ընդունվում են բարձր գնահատականով, քանի որ այս հարցերում քո ճշմարտությունը կարևոր չէ։

«Մենք ոչ մեկին չենք այցելի, մեր տանը հանգիստ կնշենք»

Արմեն հորեղբայրը Նոր տարվա համար Ամերիկայից է գալիս, Սիրանուշ տատիկն իր ծոռներին վաղուց չի տեսել, Արփի մորաքույրը ծննդաբերել է և պետք է այցելել նրան, քույրը տեղափոխվում է Իսպանիա և պետք է հրաժեշտ տալ, և կան այլ պատճառներ մարդկանց հրավիրելու և սիրելիներին այցելելու համար։ Նույնիսկ եթե դուք պլանավորել եք այցելել միայն ձեր անմիջական ընտանիքին, նրանց ցուցակը շատ ավելի փոքր չէ, քան հայկական հարսանիքի հյուրերի թիվը։

«Լավ, գոնե տոների ժամանակ մի քիչ կքնենք»

Մենք բոլորս ուրախ ենք, որ մեծահասակները նույնպես Նոր տարվա տոն են ունենում, քանի որ վերջապես կարող ենք մի քիչ քնել։ Սակայն տոնից առաջ գիշերները խոհանոցում ենք անցկացնում՝ պատրաստելով, իսկ տոնից հետո գիշերները՝ հյուրեր ընդունելով։ «Մենք այն աշխարհում կքնենք» արտահայտությունն անկասկած հորինել է մի հայ կին Նոր տարվա տոներին։

«Ամեն ինչ համեստ կանենք, ինչո՞ւ ավելորդ ծախսեր անել»

Պարզությունը, անշուշտ, լավ է, բայց ե՞րբ կարող եք հագնել ձեր լավագույն երեկոյան զգեստը, պատրաստել բարդ և նրբաճաշակ ուտեստ, գնել գեղեցիկ, բայց թանկարժեք սպասքի հավաքածու կամ նվերներ, եթե ոչ Նոր տարում։ Հայկական գեղեցկության սերն ավելի ուժեղ է, քան այդ ամբողջ հունական լակոնիզմը։

Ավելի լավ է ինչ-որ բան անել և զղջալ դրա համար, քան զղջալ, որ դա չեք արել։ Թվում է, թե սա է այն ռազմավարությունը, որը հայերը կիրառում են Նոր տարում։ Ինչպես այլ կերպ կարելի է բացատրել այս արատավոր շրջանը. Սկզբում ասում են՝ այս տարի չենք լարվելու, հետո հուսահատորեն լարվում են, զղջում են, որ այդքան ժամանակ և էներգիա են վատնել, մինչդեռ կարող էին ավելի շատ հանգստանալ, հետո խոստանում են իրենց, որ հաջորդ տարի անպայման ամեն ինչ ավելի պարզ կկազմակերպեն կամ նույնիսկ կգնան ուրիշ տեղ, չնայած մենք բոլորս հասկանում ենք, որ սա ինքնախաբեություն է։

Հայոց Նոր տարվա այս բոլոր խաբուսիկ խոստումները քամու մեջ անհետանում են, հենց որ դեկտեմբերի 31-ը գալիս է։ Նրանց, ովքեր կամավոր որոշել են պահպանել իրենց սովորությունները, մաղթում ենք ուժ, իսկ նրանց, որոնք ցանկանում են ազատվել իրարանցումից, բայց չեն կարողանում, մաղթում ենք ամուր կամքի ուժ նոր տարում։

Ռեգինա Մելիքյան

 


Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում





  • Related News



@NEWSam_STYLE

  • Archive
Search