«The Last Breath». Սևան Շահմիրյանը հանդիսատեսին է ներկայացնում իր երաժշտական աշխարհը

Լողազգեստով լուսանկարներ. ազատ ինքնարտահայտո՞ւմ, թե՞ չափի զգացում

Կարմիր խնձորը… Արդյո՞ք այն դեռ ակտուալ է

Տղամարդիկ ուժեղ չեն. դերասանուհի Մարի Գրիգորյան

Մեկնարկեց «Ոսկե ծիրան» Երևանի 23-րդ միջազգային կինոփառատոնը

Արսեն Ալբարյան․ բեմի լույսերի տակ՝ զգացմունքների, ընտրությունների ու անկեղծության մասին

Հրաժեշտ Արտիստին. Արտաշես Ալեքսանյանի հոգեհանգիստը՝ Կոնդի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում

Դերասան լինելու որոշումն եմ կայացրել՝ չնայած բոլորի դեմ կարծիքին. Հովհաննես Դիշչյան

Վահե Վայան. Ինչքան մարդիկ շատ են իմանում մարդու մասին, այնքան բարդ է դառնում ապրելը

Նիկոս Վերտիսը «ԱԿՎԱ ԲԻԼԴԻՆԳՍ» ընկերության հրավերով արդեն 3-րդ անգամ ելույթ կունենա Հայաստանում

Մալյան թատրոնի դերասանները՝ Թումանյանի «Հեքիաթներ» ներկայացման զվարճալի դեպքերի մասին

Մի երեկո Նեմրայի հետ․ զրույցներ և պատմություններ, որոնք մնում են երաժշտությունից հետո

Մեկ բաժակ ավել՝ հյուրի համար․ սուրճ, արվեստ և Գյումրվա ժպիտը «Վառեմ-Մարեմ»-ում

«Վառեմ-Մարեմ». Գյումրու ստեղծարար ոգին՝ արվեստի և հիշողությունների հանդիպման վայրում

Ինչպե՞ս եք վերաբերվում լողազգեստով լուսանկարներին

Վերջին զանգ․ արցունք, ծիծաղ ու հրաժեշտ մանկությանը

Ժամանակից շուտ մի՛ մեծացեք․ խորհուրդներ երիտասարդներին

Արժի, արդյոք, որ Հայաստանը շարունակի մասնակցել «Եվրատեսիլին»

Ի՞նչ է արել Ջիվան Գասպարյանը Ստալինի նվիրած անվանական ժամացույցը

00:49, 22 նոյեմբերի

Հայկական դուդուկի վարպետ Ջիվան Գասպարյանը տարիներ առաջ Ստալինից որպես նվեր անվանական ժամացույց է ստացել, որը փոխանակել է գարեջրի չորս բաժակի եւ կարկանդակների հետ: Այս մասին երաժիշտը պատմել է իր վերջերս տված հարցազրույցում:

«Այն ժամանակ ես փոքր էի, 19 տարեկան: 1947 թ. մասնակցում էի գեղարվեստական ինքնագործունեության աշխատանքային ռեզերվների անսամբլում: Մեզ կանչեցին Մոսկվա, այնտեղ մենք նվագեցինք Կրեմլում, իսկ ես նաեւ մենակատար էի: Ասացին, որ Ստալինը ինձ կանչում է առանձնասենյակ եւ հանձնեցին կարմիր տուփ՝ Իոսիֆ Ստալինի ստորագրությամբ: Մենք այն ժամանակ ջահել էինք, այդ ամենը պատերազմից հետո էր: Տղաներն ինձ ասացին. «Ջիվան, ինչիդ է պետք ժամացույցը, արի փոխանակենք» եւ մենք փոխանակեցինք այն գարեջրի մի քանի բաժակի ու կարկանդակների հետ: Այն ժամանակ ես չէի հասկանում, ինչ եմ արել, չէի հասկանում այդ իրի արժեքը: Իսկ երբ մեծացա, վախենում էի ընդհանրապես այդ մասին պատմել: Հայտնի չէր, թե դա ինչպես կընկալվեր…» - պատմել է Գասպարյանը:

Դուդուկահարը միաժամանակ եւ Հայաստանի եւ ԱՄՆ-ի քաղաքացի է, ապրում է հարազատ Երեւանում: Հարցին՝ արդյոք ինքն իրեն կոսմոպոլիտ չի՞ համարում, վարպետը պատասխանել է. «Հայրս հայ է, մայրս հայ է, ես ինչպե՞ս կարող է նեգր լինել: Ես ունեմ երկու քաղաքացիություն եւ կարող եմ ապրել այնտեղ, որտեղ ուզում եմ»:

Նրա խոսքով, ինքն աշխարհին պատմել է Հայաստանի «մութ» տարիների մասին: «Ես գնացել եմ Ամերիկա, երբ Հայաստանում շատ վատ էր: Մենք չունեինք ոչ լույս, ոչ ջուր: Ահավոր էր»,-ասել է նա:

Ինչ վերաբերում է ապագա պլաններին, երաժիշտը նշել է, որ համերգներից բացի, նաեւ ֆիլմերի համար է երաժշտություն ձայնագրում: «Այժմ ռուսական ֆիլմերի համար առաջարկություններ չկան, իսկ Ամերիկայում կան: Ֆիլմը կոչվում է «Աշխարհի վերջը»: Արդեն երեք տարի նկարահանում են: Մեծ փողեր են ծախսել: Այնտեղ զբաղված են ամենալավ եւ թանկ դերասանները», - նշել է Ջիվան Գասպարյանը:


Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում





  • Related News



@NEWSam_STYLE

  • Archive
Search