«The Last Breath». Սևան Շահմիրյանը հանդիսատեսին է ներկայացնում իր երաժշտական աշխարհը

Լողազգեստով լուսանկարներ. ազատ ինքնարտահայտո՞ւմ, թե՞ չափի զգացում

Կարմիր խնձորը… Արդյո՞ք այն դեռ ակտուալ է

Տղամարդիկ ուժեղ չեն. դերասանուհի Մարի Գրիգորյան

Մեկնարկեց «Ոսկե ծիրան» Երևանի 23-րդ միջազգային կինոփառատոնը

Արսեն Ալբարյան․ բեմի լույսերի տակ՝ զգացմունքների, ընտրությունների ու անկեղծության մասին

Հրաժեշտ Արտիստին. Արտաշես Ալեքսանյանի հոգեհանգիստը՝ Կոնդի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում

Դերասան լինելու որոշումն եմ կայացրել՝ չնայած բոլորի դեմ կարծիքին. Հովհաննես Դիշչյան

Վահե Վայան. Ինչքան մարդիկ շատ են իմանում մարդու մասին, այնքան բարդ է դառնում ապրելը

Նիկոս Վերտիսը «ԱԿՎԱ ԲԻԼԴԻՆԳՍ» ընկերության հրավերով արդեն 3-րդ անգամ ելույթ կունենա Հայաստանում

Մալյան թատրոնի դերասանները՝ Թումանյանի «Հեքիաթներ» ներկայացման զվարճալի դեպքերի մասին

Մի երեկո Նեմրայի հետ․ զրույցներ և պատմություններ, որոնք մնում են երաժշտությունից հետո

Մեկ բաժակ ավել՝ հյուրի համար․ սուրճ, արվեստ և Գյումրվա ժպիտը «Վառեմ-Մարեմ»-ում

«Վառեմ-Մարեմ». Գյումրու ստեղծարար ոգին՝ արվեստի և հիշողությունների հանդիպման վայրում

Ինչպե՞ս եք վերաբերվում լողազգեստով լուսանկարներին

Վերջին զանգ․ արցունք, ծիծաղ ու հրաժեշտ մանկությանը

Ժամանակից շուտ մի՛ մեծացեք․ խորհուրդներ երիտասարդներին

Արժի, արդյոք, որ Հայաստանը շարունակի մասնակցել «Եվրատեսիլին»

Սեռերի պատերազմ. ինչո՞ւ են լավ աղջիկները սիրում վատ տղաներին

21:02, 10 հունիսի

Ես մի ընկերուհի ունեմ՝ խելացի, գեղեցկուհի, «կոմսոմոլուհի», մի խոսքով՝ ցանկացած տղամարդու երազանք: Բայց նա մշտապես սիրահարվում է «ոչ ճիշտ տղամարդու»: Անհասկանալի ճակատագիրը նրան նետում է այնպիսի տղամարդկանց գիրկը, որոնք ինքնատիպ պատկերացում ունեն ջենտլմենության եւ դրա հետ կապված ամեն ինչի մասին: Այդ ըմբոստի, խուլիգանի, «հավերժ ծույլիկի» կերպար է, ով միաժամանակ այնպիսի հմայք եւ գայթակղիչ ժպիտ ունի՝ անվերջ թախիծն աչքերում, որ հազվագյուտ կանայք կարող են դիմադրել նման «հրաշքի» առջեւ:

Եվ թեկուզ նա կոպիտ է, անտանելիության աստիճան ցինիկ, պատկերացում անգամ չունի կանացի նուրբ հոգու «բարդությունների» մասին, այս բոլոր թերությունները կախարդական կերպով վերափոխվում են «առավելությունների»: Չէ՞ որ նա «այնքան դժբախտ է»: Եվ կարեւոր չէ, որ նա կկոտրի սիրտդ եւ չի էլ նկատի այդ, իմ ընկերուհին, շատ այլ կանայց նման, վճռական է այդ «կորուսյալ հոգին փրկելու» հարցում: Ավելին, նա հավատում է դժվարին եւ անշնորհակալ առաքելության սրբությանը եւ պատրաստ է տառապանքի գավաթը մինչեւ վերջ ըմպել:

Մենք՝ կանայքս, ամեն դեպքում՝ մեզանից շատերը, սիրում ենք այսպիսի սխալ տղամարդկանց: Նրանք մեզ խենթացնում են, հիստերիայի հասցնում, բայց մենք ի վիճակի չենք մեզ տիրապետել: «Ճիշտ» տղամարդը, պոտենցիալ կատարյալ ամուսինն ու հայրը մասամբ աչքաթող են արվում, երբ հորիզոնում հայտնվում է «վատ» տղան, ով իր ամբողջ տեսքով ցուցադրում է, որ մեզ հետ ոչ մի առնչություն չունի: Եվ այստեղ, հավանաբար, կանացի ուղեղում ինչ-որ քիմիական ռեակցիա է տեղի ունենում: «Կատարյալ թեկնածուին» մի կողմ են թողնում՝ չնայած առողջ դատողության թելադրանքին, եւ գլխով նետվում են դեպի ճահիճը:

Վերլուծելով ընկերուհուս պահվածքը՝ ես հանգեցի եզրակացության, որ այդ պահին կինը ղեկավարվում է «փրկարարուհու բարդույթով» եւ «հավերժ տառապյալի» կերպարով: Գոյություն ունի կանանց որոշակի տեսակ, ովքեր իրենց պարտքն են համարում «փրկել» տղամարդուն, եթե անգամ նա դիմադրում է:

Կուրացած մայրական բնազդով եւ «երկաթե տրամաբանությամբ»՝ այդպիսի կինը միշտ վստահ է, որ ավելի լավ գիտի, թե ինչ է հարկավոր իր թանկագին կեսին: Իսկ նրա դիմադրությունը որպես մարտահրավեր է ընդունում: Որքան ակնհայտ է, որ «առաքելությունն անիրագործելի է», այնքան մոլեգնորեն ու համառությամբ է նա շարունակում առաջ ընթանալ իր ճանապարհով: Ավելին, նման կինը խորապես համոզված է, որ վաղ թե ուշ փրկության «օբյեկտն» ըստ արժանվույն կգնահատի իր ջանքերը եւ մինչեւ մահ երախտապարտ կլինի իրեն:

Բայց, ցավոք, տղամարդը փրկության կարիք չունի: Եվ այդ «սուրբ առաքելությունն» ընկալում է որպես իրեն վերափոխելու, ճնշելու քայլ: Այնպես որ՝ նման «փրկարարները» դատապարտված են տառապելու: Հիմա վերջինների մասին: Հավանաբար, հանդիպել եք «տառապած» հայացքով կանանց, ովքեր ընդունել են իրենց «խաչը» ամուսնու, սիրեցյալի, «հրեշ» ընկերոջ տեսքով, եւ այն կրում են խոնարհությամբ՝ վստահ, որ իրենց այդ փոխհատուցվելու է եթե ոչ երկնքում, գոնե հաջորդ կյանքում: Այդպիսի կանայք վստահ են, որ սերը պետք է տառապանք բերի: Իսկ դրա բացակայության դեպքում իրենք են իրենց համար խնդիրներ հորինում, փորփրում են, հրահրում, վերլուծում այնքան, մինչեւ զգում են այդքան ցանկալի տառապանքը: Այդ ժամանակ նրանք «հանգստանում» են, հաղթական տեսքով շարունակում են կրել իրենց «խաչը»՝ լռելյայն հարցնելով. «Իսկ դուք կդիմանայի՞ք»:

Այդ կարող է աբսուրդ թվալ, բայց հավատացեք, այդպիսին է կնոջ էությունը: Հիշում եմ, մի անգամ այս ընկերուհիս երկար պատմում էր, թե ինչպես է իր հերթական սիրեցյալը ծաղրում իրեն: Ես երկար ու արդարացիորեն վրդովվում էի, փորձում համոզել, որ իրենց հարաբերությունները դատապարտված են, եւ պետք չէ դրանք շարունակել, մինչեւ նա ասաց. «Դե, ուրիշ ո՞վ կարող էր դիմանալ»: Միաժամանակ, նրա դեմքը լուսավորված էր տարօրինակ, ես կասեի՝ «մազոխիստական» ժպիտով: Եվ պետք է տեսնեիք, թե որքան ինքնահավանություն կար նրա դեմքին… Այդ օրվանից ես դադարեցի ընկերուհիներիս խորհուրդներ տալ:

Էմմա Օ.


Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում





  • Related News



@NEWSam_STYLE

  • Archive
Search