• «Դուբայը` երեք օրում. արևածագի փայլից մինչև Մարինայի կինեմատոգրաֆիկ մայրամուտները»

  Դուբայում անցկացրած երեք օրը դեկորացիաների կինեմատոգրաֆիկ փոփոխություն է...

• Եգիպտոսն առանց զբոսաշրջիկների. Ինչպիսի տեսք ունի փարավոնների նավով շքեղ զբոսանքը Նեղոսի վրա  

  Նեղոսի վրա զբոսանավով զբոսանքի մասին միայն հիշատակելն է հիշեցնում Ագաթա Քրիստիի «Մահը Նեղոսի վրա» ստեղծագործությունը՝ հագնված զբոսաշրջիկներ, թեյ և աղանդեր, և շքեղ, թեև որոշ չափով հնաոճ լայներ։ Սակայն այսօր դուք կարող եք Եգիպտոսը զգալ բոլորովին այլ կերպ՝ ճամփորդելով դահաբիայով՝ փարավոնների նավերը հիշեցնող ավանդական առագաստանավով, գրում է NYP-ն...

• Աթենքը մարտահրավեր է նետում Դուբային. Ինչպես է հին մայրաքաղաքը վերածվում հարուստ արտագաղթողների համար նոր դրախտի

  Այնտեղ, որտեղ մի ժամանակ գտնվում էր Աթենքի հին օդանավակայանը, արագորեն ի հայտ է գալիս ապագայի քաղաքը․․․

• Գեղեցիկ վայրեր՝ սառը ընդունելություն. 6 ուղղություն, որտեղ զբոսաշրջիկները բախվում են կոպտության

  Էյֆելյան աշտարակը, իտալական փողոցները և կապույտ Ադրիատիկ ծովը՝ միլիոնավոր զբոսաշրջիկներ երազում են տեսնել այս վայրերը…

• Դուբայը՝ ինչպիսին դուք այն երբեք չեք տեսել. քաղաքի նոր սեզոնի ուղեցույց

  Դուբայը քաղաք է, որին երբեք լիովին չես սովորում. այն ամեն այցելության հետ նորովի է բացվում․․․

• Մեկ ամբողջ տարի շքեղ նավի վրա. 56,000 ֆունտ ստեռլինգ արժողությամբ կռուիզը, որը կընդգրկի ամբողջ աշխարհը՝ Ալյասկայից մինչև Զանզիբար

  Երկշաբաթյա կռուիզը կարող է շքեղության գագաթնակետ թվալ։ Բայց ի՞նչ կլիներ, եթե դուք կարողանայիք ամբողջ տարին անցկացնել ծովում՝ ամեն օր արթնանալով մոլորակի մի նոր անկյունում․․․

• Ֆանտաստիկ ճանապարհորդություն. սուպեր զբոսանավերը և շքեղ լայներները գերհարուստ արկածախնդիրներին տանում են աշխարհի ծայրը  

  Սեզոնային ճանապարհորդները, որոնք ունեն բավարար ֆինանսական միջոցներ, դիմում են փորձարարական արշավային կրուիզների դեպի մոլորակի ամենահեռավոր անկյունները...

• «Հարստությունը վերածվել է կենդանաբանական այգու». Ինչու է էլիտար տուրիզմը սկսում ապստամբել «Սպիտակ լոտոսի» դեմ

  Քիչ հեռուստասերիալներ են այնպիսի խորը ազդեցություն ունեցել շքեղ ճանապարհորդությունների ոլորտի վրա, որքան «Սպիտակ լոտոսը»․․․

Համացանցն էինք փորփրում՝ հույս ունենալով ինքնատիպ հոդված գտնել, եւ գտանք Միլա Դեմենկովա անունով մի աղջկա բլոգը: Միլան բազմաթիվ նյութեր է հրապարակել ճամփորդությունների մասին, իսկ ամռանն ընկերուհու հետ Հայաստանում է եղել ու կիսել մայրուղում պատահական ավտոմեքենա կանգնեցնելով (ավտոստոպով) ճամփորդելու առաջին փորձը: Եվ այսպես՝ կարդում ենք:

«Ամեն ինչ ինչ-որ ժամանակ առաջին անգամ է լինում, եւ իմ առաջին ավտոստոպը Հայաստանում էր՝ հենց հայերի եւ հնարամիտ ընկերուհուս շնորհիվ: Ամեն ինչ այսպես եղավ: Ծանոթացանք երկու հայ երիտասարդի հետ, հիացանք Արարատով, թափառեցինք Խոր Վիրապի վանքի տարածքում, խաչապուրի կերանք, շփվեցինք ավանակի հետ եւ Երեւան ուղեւորվեցինք:

Կատյուշայի հետ 3 կմ պետք է քայլեինք՝ ավտոբուսի կանգառ հասնելու եւ այնտեղ շուրջ մեկ ժամ սպասելու համար: Քայլում ենք, չենք շտապում, տաքսի ենք կանգնեցնում: Առաջարկում է մինչեւ մեզ մինչեւ մայրուղի հասցնել միանգամայն անվճար: Ասում է՝ իր ճանապարհին է, տուն է գնում՝ ճաշի:

Ինքն իրեն կանգնած անվճար տաքսին ինչ-որ նոր բան է: Նստում ենք, գնում, զրուցում: Երեք րոպե անց իջնում ենք մեքենայից, հրաժեշտ տալիս: Ինչ եք ասում, փող պետք չէ... Ի դեպ՝ Կատյան նույնպես կյանքում ավտոստոպով չի ճամփորդել: Մինչ այսօր: Ավտոբուսի երկար պետք է սպասենք, շատ շոգ է, մեքենա չկա:

Նկարահանում ենք շրջակայքը, ձեւացնում եմ, որ մեքենա եմ կանգնեցնում (որոնք չկան), հետո շրջվում եմ, սկսում խաղողի այգիները նկարել, հետ եմ դառնում եւ... բեռնատար է մոտենում: Կատյային բղավում եմ՝ կանգնեցրո՛ւ: Որքան եմ զարմանում, երբ համեստ Կատյան բարձրացնում է ձեռքը, մի վայրկյանում մեքենան արգելակում է եւ կանչում ինձ: Wow! Վարորդը՝ Թաթուլը (շատ շնորհակալություն նրան), ավազ է տանում Երեւան, համաձայնում է նաեւ մեզ տեղ հասցնել: Ա՛յ քեզ հաջողություն... Բեռնատարի խցիկում ամեն ինչ ճռճռում է, պատուհաններից քամի է փչում, իսկ իմ դեմքը շողում է երջանիկ ժպիտով:

Իջնում ենք քաղաքում, եւ կրկին փող պետք չէ: Հիմա մեզ երթուղային է պետք՝ Կիլիկիա ավտոկայան հասնելու համար: Երթուղային չենք կարողանում կանգնեցնել: Քայլում ենք ավտոլցակայանի կողքով, աչքի ծայրով նայում եմ լցակայանի աշխատակցին: Մոտենում է.

- Ինչո՞վ կարող եմ օգնել, աղջիկներ:

- Փորձում ենք երթուղային գտնել:

- Հիմա ամեն ինչ կլինի:

Մեզ համար ավտոբուս է կանգնեցնում, որը դուրս է գալիս լիցքավորման կայանից, պայմանավորվում վարորդի հետ.

- Նստեք, ես վճարել եմ,- ժպտում է եւ ձեռքով անում:

Դե ինչ, մեկ ժամվա ընթացքում, ինքներս էլ չծրագրելով, կարողացանք ավտոստոպով ուղեւորվել տաքսիով, բեռնատարով եւ ավտոբուսով: Զարմանալի երկիր է Հայաստանը, եւ դեռ ընդամենը կես օր է անցել»:

Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում