• Մեկ ամբողջ տարի շքեղ նավի վրա. 56,000 ֆունտ ստեռլինգ արժողությամբ կռուիզը, որը կընդգրկի ամբողջ աշխարհը՝ Ալյասկայից մինչև Զանզիբար

  Երկշաբաթյա կռուիզը կարող է շքեղության գագաթնակետ թվալ։ Բայց ի՞նչ կլիներ, եթե դուք կարողանայիք ամբողջ տարին անցկացնել ծովում՝ ամեն օր արթնանալով մոլորակի մի նոր անկյունում․․․

• Ֆանտաստիկ ճանապարհորդություն. սուպեր զբոսանավերը և շքեղ լայներները գերհարուստ արկածախնդիրներին տանում են աշխարհի ծայրը  

  Սեզոնային ճանապարհորդները, որոնք ունեն բավարար ֆինանսական միջոցներ, դիմում են փորձարարական արշավային կրուիզների դեպի մոլորակի ամենահեռավոր անկյունները...

• «Հարստությունը վերածվել է կենդանաբանական այգու». Ինչու է էլիտար տուրիզմը սկսում ապստամբել «Սպիտակ լոտոսի» դեմ

  Քիչ հեռուստասերիալներ են այնպիսի խորը ազդեցություն ունեցել շքեղ ճանապարհորդությունների ոլորտի վրա, որքան «Սպիտակ լոտոսը»․․․

• «Դժոխք Երկրի վրա». դրախտային հունական լողափը վերածվել է մղձավանջի զբոսաշրջիկների բազմության պատճառով

  Հունաստանի գեղատեսիլ լողափը անվանվել է «դժոխք երկրի վրա», քանի որ այն լցվել է անթիվ զբոսաշրջիկների բազմությամբ...

• Փախուստ քաղաքակրթությունից. ինչու են մոլորակի ամենահարուստ մարդիկ հանգստավայրերի փոխարեն ընտրում անտառային խորքերն ու վայրի բնությունը

  Շվեդիայի ամենահյուսիսային դահուկային հանգստավայրը՝ ընդամենը 60 բնակիչ ունեցող Ռիկսգրենսենը, ձմռանն իսկական մագնիս է դառնում ադրենալինի սիրահարների համար։ Բևեռային շրջանից ընդամենը 200 կիլոմետր հեռավորության վրա գտնվող այս փոքրիկ ավանը վերածվել է ֆինանսիստների, տեխնոլոգիական հսկաների ու թոփ-մենեջերների թաքստոց-դրախտի։ Այստեղ սովորական ճոպանուղիներին փոխարինում են ուղղաթիռները, իսկ աղմկոտ զբոսաշրջիկների բազմությանը՝ անմարդաբնակ, վայրի լանջերը, գրում է Robb Report-ը...

• Հայաստանի զբոսաշրջային բումը. Ինչպես է երկիրը գրավում ճանապարհորդներին 2026 թվականին

  2026 թվականը ռեկորդային տարի էր հայկական զբոսաշրջության համար. երկիրն ունեցավ զբոսաշրջիկների աննախադեպ աճ՝ գրանցելով անկախությունից ի վեր լավագույն ցուցանիշները…

• Գաստրոնոմիկ տուրիզմը ժողովրդականություն է վայելում. ո՞ւր գնալ համեղ փորձառություն վայելելու համար

  Սնունդը վաղուց ի վեր եղել է ճանապարհորդական ուղղությունների վրա ազդող հիմնական գործոն․․․

• Ամերիկացի զբոսաշրջիկները պատահաբար խախտել են Վենետիկի անսովոր օրենքը

  Վենետիկում վազող ամերիկացի զույգը պատահաբար խախտել է տեղական օրենք, որի մասին շատ զբոսաշրջիկներ նույնիսկ տեղյակ չեն․․․

Անվերջ Ջեքի Չաներ եւ Բրյուս Լիեր արտադրող այս գործարանի ուրվագիծը կարելի էր տեղադրել մարզական լրահոսում, բայց հույզերն ու տպավորություններն այնքան շատ են, որ որոշեցինք «Մեկ օր պեկինյան Շաոլինից»-ն ամեն դեպքում ներկայացնել այստեղ, քանի որ խոսքը հիմնականում այնտեղ տեղի ունեցածի վերաբերյալ իմ ընկալման մասին է:

Ձեր խոնարհ ծառան Հայաստանի Կունգ-ֆուի ֆեդերացիայի թեթեւ ձեռքով հայտնվել է վերոնշյալ հաստատությունում, որի մասին կցանկանայի մի փոքր պատմել:

Պեկինի Շաոլինի դպրոցում օրը սկսվում է առավոտյան 6-ից, եւ եթե այդ ժամանակ քնած ենք, ապա կարթնանաք, քանի որ մոտ հազար սաներ ոչ միայն վազում են դպրոց, այլ վազում եւ բարձր ու սարսափելի մարտական կոչեր են աղաղակում:

Վազքը շարունակվում է մեկ ժամ:

Հետո երիտասարդները գնում են ճաշարան, որտեղ աղմուկ-աղաղակով սնվում են, անկեղծ ասած՝ աղքատիկ սնունդով, քանի որ դրա չափաբաժինների քանակն ու մսի գրեթե ամբողջական բացակայությունը չեն համապատասխանում մարտարվեստի ապագա աստղերի ծախսած էներգիային:

Բայց չինացիներն ավելի լավ գիտեն: Մարզիկների կյանքի պայմաններն ու աշխատանքային օրերը ծանր են, բայց դա չի խանգարում նրանց մշտապես ժպտալ ու աշխատել իրենց վրա:

Իսկական մարտիկների դարբնոցի ներկայացուցիչները մեկ սենյակում մի քանի հոգով են ապրում:

Երեխաներին դպրոց տանում են 3 տարեկանից:

Ուսումը, ի դեպ, շուրջ 20 հազար յուան արժե, ինչը հավասար է տարեկան մոտ 3 հազար դոլարի:

Նախաճաշից հետո մարզիկները գնում են զբաղվելու ոչ թե ֆիզկուլտուրայով, այլ սովորելու, այո-այո, դուք ճիշտ լսեցիք, դպրոցն ընթանում է չինական կրթության հստակ ծրագրով, այնպես որ՝ ամեն ինչ չի սկսվում եւ ավարտվում միայն մարտարվեստով:

Դասերն ավարտվում են մոտ ժամը 12-ին, իսկ հերոսները կրկին գնում են ճաշարան՝ ճաշելու (կեսօրին այնտեղ շատ կծու սիչուանյան ուտելիք են մատուցում), որից հետո՝ վազքով դահլիճ եւ դուրս: Մինչ երեկոյան 5-ը, յուրաքանչյուր երկու ժամը մեկ միմյանց փոխարինելով, զբաղվում են մարտարվեստի իրենց ոճով:

Ընթրելով ժամը 5-ին՝ շարունակում են զբաղվել սպորտով, իսկ նրանք, ովքեր պարապմունք չունեն, խաղում են բասկետբոլ, որը Չինաստանում շատ-շատ հանրաճանաչ է:

10:30-ին դպրոցը քնում է, իսկ հաստատությունում անջատվում է լույսը, բայց նույնիսկ գիշերը դրսում գտնվող հրապարակներում կարող են հայտնվել վարպետները, ովքեր մարզվում են նիզակով կամ թրով:

Ի դեպ, կցանկանայի նշել ահա թե ինչ. կյանքը Չինաստանում (իհարկե ոչ ծույլ զբոսաշրջիկների տեսանկյունից) շատ ծանր է, բաներ կան, որ որքան էլ տարօրինակ հնչեն, նույնիսկ Հայաստանում ավելի լավ են, քան Չինաստանում: Սակայն Չինաստանում առողջ կենսակերպով սկսում են ապրել շատ փոքր տարիքից եւ ամբողջ կյանքում՝ անկախ պայմաններից, սեռից կամ կյանքի ծանրությունից: Դուք կարող եք տեսնել ե՛ւ խոհարարի, ե՛ւ մաքրուհու, ե՛ւ տաքսու վարորդի, ովքեր առավոտյան մարմնամարզությամբ են զբաղվում պրոֆեսիոնալների հետ միասին: Ոչ ոք չի էլ մտածում ծիծաղել նրանց վրա: Հակառակը, չինացիների համար տարօրինակ կլինի տեսնել 35-ամյա տաքսու վարորդի՝ մեծ փորով, ով փողոցի անկյունում կանգնած արեւածաղիկ է «վայելում», երբ կարող է այդ ժամանակը ծախսել իր մարմինը կարգի բերելու վրա:

Ամեն դեպքում, մի հնամենի ժողովուրդ (խոսքը մեր մասին է) սովորելու բան ունի մյուսից: Չէ՞ որ մշտական պարապմունքները նվազեցնում են ագրեսիան (իսկ դա միայն պաշտպանական մեխանիզմ է) եւ վստահություն հաղորդում սեփական ուժերին: Չինացիների համառությանը կարելի է միայն նախանձել եւ, ինչպես ասում է մակագրությունը, «Մեծությունը ձեռք է բերվում համառությամբ»:

Հավերժ ձեր՝ Թա Վեյ

Գլխավոր լուսանկարում Կայսերական պալատի աշտարակն է

Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում