• Մեկ ամբողջ տարի շքեղ նավի վրա. 56,000 ֆունտ ստեռլինգ արժողությամբ կռուիզը, որը կընդգրկի ամբողջ աշխարհը՝ Ալյասկայից մինչև Զանզիբար

  Երկշաբաթյա կռուիզը կարող է շքեղության գագաթնակետ թվալ։ Բայց ի՞նչ կլիներ, եթե դուք կարողանայիք ամբողջ տարին անցկացնել ծովում՝ ամեն օր արթնանալով մոլորակի մի նոր անկյունում․․․

• Ֆանտաստիկ ճանապարհորդություն. սուպեր զբոսանավերը և շքեղ լայներները գերհարուստ արկածախնդիրներին տանում են աշխարհի ծայրը  

  Սեզոնային ճանապարհորդները, որոնք ունեն բավարար ֆինանսական միջոցներ, դիմում են փորձարարական արշավային կրուիզների դեպի մոլորակի ամենահեռավոր անկյունները...

• «Հարստությունը վերածվել է կենդանաբանական այգու». Ինչու է էլիտար տուրիզմը սկսում ապստամբել «Սպիտակ լոտոսի» դեմ

  Քիչ հեռուստասերիալներ են այնպիսի խորը ազդեցություն ունեցել շքեղ ճանապարհորդությունների ոլորտի վրա, որքան «Սպիտակ լոտոսը»․․․

• «Դժոխք Երկրի վրա». դրախտային հունական լողափը վերածվել է մղձավանջի զբոսաշրջիկների բազմության պատճառով

  Հունաստանի գեղատեսիլ լողափը անվանվել է «դժոխք երկրի վրա», քանի որ այն լցվել է անթիվ զբոսաշրջիկների բազմությամբ...

• Փախուստ քաղաքակրթությունից. ինչու են մոլորակի ամենահարուստ մարդիկ հանգստավայրերի փոխարեն ընտրում անտառային խորքերն ու վայրի բնությունը

  Շվեդիայի ամենահյուսիսային դահուկային հանգստավայրը՝ ընդամենը 60 բնակիչ ունեցող Ռիկսգրենսենը, ձմռանն իսկական մագնիս է դառնում ադրենալինի սիրահարների համար։ Բևեռային շրջանից ընդամենը 200 կիլոմետր հեռավորության վրա գտնվող այս փոքրիկ ավանը վերածվել է ֆինանսիստների, տեխնոլոգիական հսկաների ու թոփ-մենեջերների թաքստոց-դրախտի։ Այստեղ սովորական ճոպանուղիներին փոխարինում են ուղղաթիռները, իսկ աղմկոտ զբոսաշրջիկների բազմությանը՝ անմարդաբնակ, վայրի լանջերը, գրում է Robb Report-ը...

• Հայաստանի զբոսաշրջային բումը. Ինչպես է երկիրը գրավում ճանապարհորդներին 2026 թվականին

  2026 թվականը ռեկորդային տարի էր հայկական զբոսաշրջության համար. երկիրն ունեցավ զբոսաշրջիկների աննախադեպ աճ՝ գրանցելով անկախությունից ի վեր լավագույն ցուցանիշները…

• Գաստրոնոմիկ տուրիզմը ժողովրդականություն է վայելում. ո՞ւր գնալ համեղ փորձառություն վայելելու համար

  Սնունդը վաղուց ի վեր եղել է ճանապարհորդական ուղղությունների վրա ազդող հիմնական գործոն․․․

• Ամերիկացի զբոսաշրջիկները պատահաբար խախտել են Վենետիկի անսովոր օրենքը

  Վենետիկում վազող ամերիկացի զույգը պատահաբար խախտել է տեղական օրենք, որի մասին շատ զբոսաշրջիկներ նույնիսկ տեղյակ չեն․․․

Փարիզն այնքան բազմադեմ է, որ անհնար է այն ուսումնասիրել ո՛չ մեկ, ո՛չ էլ տասն այցի ընթացքում. ամեն անգամ այն բացահայտում է իր կերպարի մեկ այլ կողմը: Փարիզը հյուսված է պատմությունից, արվեստից, նորաձեւությունից, գործարար կյանքից, փողոցային սրճարաններից, կաբարեներից եւ, իհարկե, ռոմանտիկայից, իսկ ռոմանտիկ փողոցներն այս քաղաքում բազմաթիվ են, եւ յուրաքանչյուրը կարող է գտնել իր միակն ու անկրկնելին:

Փարիզը հաճախ անվանում են սիրո քաղաք, եւ դա պատահական չէ, քանի որ քաղաքը հարյուրամյակների ընթացքում իր մեջ ներծծել է սիրո պատմություններ, դրա քարե պատերը մինչ օրս իրենց մեջ պահպանում են ինչ-որ մեկի սրտի գաղտնիքներն ու խարդավանքներով խճճված սիրային ողբերգությունները:

Զբոսանքի համար նման ռոմանտիկ վայրերը Փարիզում անսպասելիորեն շատ են: Դրանցից մեկը Վոժ հրապարակն է (place des Vosges) Լը Մարե թաղամասում: Անթերի քառակուսի հրապարակը՝ շրջապատված հինավուրց շենքերով, համարվում է Փարիզի ամենահին հրապարակը եւ ժամանակին կոչվել է Թագավորական: Հրապարակի պարագծով կառուցված կամարաշարքն այն ձեռք ձեռքի տված զբոսնելու հրաշալի վայր է դարձնում: Այստեղ նաեւ սավառնում է խճճված սիրային հարցերի ոգին. ժամանակին տներից մեկում բնակվում էր Հյուգոյի գովերգած կուրտիզանուհի Մարիոն Դելորմը: Վիկտոր Հյուգոն նույնպես ապրել է այս հրապարակում (թեպետ այլ դարաշրջանում), նրա տունը հիմա վերածվել է թանգարանի: Կարդինալ Ռիշելիեն եւ Թեոֆիլ Գոտիեն նույնպես իրենց կյանքի մի քանի տարիները Վոժ հրապարակում են անցկացրել:

Փարիզում բոլոր սիրահարների ուխտագնացության վայրն Էլոիզի եւ Աբելյարի շիրիմն է Արեւելյան գերեզմանատանը: Նրանց սիրո ուժը հիացմունքի է արժանի նաեւ 900 տարի անց: Աբելյարը 12-րդ դարի հայտնի փիլիսոփա, գիտնական եւ աստվածաբան է, ով սիրահարվել է իր աշակերտուհուն՝ 17-ամյա Էլոիզին. գիտնականի զգացմունքը փոխադարձ էր: Էլոիզը հայտնի էր ոչ միայն իր գեղեցկությամբ, այլեւ խելքով: Նա տիրապետում էր մի քանի լեզուների եւ խորը գիտելիքներ ուներ բնական գիտությունների բնագավառում, ինչն այն ժամանակներում աղջկա համար բացառիկ երեւույթ էր:

Սիրահարների երջանկությունը, սակայն, երկար չտեւեց, իրադրության տարբերությունը եւ եպիսկոպոսի պաշտոնը Աբելյարին եւ Էլոիզին թույլ չէին տալիս բացահայտ հանդիպել: Նրանք Փարիզից փախան Բրետան, որտեղ գաղտնի պսակադրվեցին, եւ Էլոիզը որդի ծնեց: Բայց նրանց համատեղ երջանկությունն այդպիսով ավարտվեց: Էլոիզն ինքնակամ զոհաբերեց իր զգացմունքները՝ Աբելյարի գիտական գործունեությանը չխոչընդոտելու համար: Նա միանձնուհի դարձավ (այն բանից հետո, երբ զայրացած հորեղբայրը ամորձատեց նրա գաղտնի ամուսնուն), իսկ Աբելյարը զրկվեց հոգեւոր աստիճանից եւ վանք ծառայության անցավ որպես շարքային վանական: Բայց հայտնի է, որ սերն անհնար է ոչնչացնել, եւ այն վերածվեց Աբելյարի եւ Էլոիզի հայտնի նամակագրության: Նրանց շիրիմը 19-րդ դարում փոխադրվեց Փարիզ. այնտեղ, ուր սկսվել էր նրանց սիրո պատմությունը: Ամբողջ աշխարհից սիրահարները Աբելյարի եւ Էլոիզի դամբարանին գրություններ են թողնում՝ մաղթանքներով եւ հավերժ սիրո խնդրանքներով:

Բայց Փարիզը լի է ոչ միայն տխուր սիրային պատմություններով: Այն սիրո քաղաքի փառքը ձեռք է բերել բազմաթիվ կաբարեների շնորհիվ, որոնք կենտրոնացած են Մոնմարտրի բարձունքի շուրջը: Կարմիր լապտերների փողոցի մոտակայքում տեղակայված կաբարեները գրավում էին ոչ միայն սեր տենչացողներին եւ սեթեւեթող գեղեցկուհիներին, այլեւ տաղանդավոր նկարիչների, բանաստեղծների եւ երաժիշտների 19-20-րդ դարերի սահմանին: Փարիզյան կաբարեներով թափառող բոհեմի քաղցր գնչուական կյանքը՝ թաղված անվերջանալի զվարճանքներում եւ անհոգ ուրախություններում, մինչեւ հիմա ոգեշնչում է: Ամենաառաջին՝ Moulin Rouge, Lapin Agile, Folies Bergеre կաբարեների դռներն այցելուների առջեւ բաց են մինչ այսօր, ու թեեւ Պիկասոյին եւ Թուլուզ-Լոտրեկին այստեղ չեք հանդիպի եւ Ֆրենկ Սինատրայի ու Էդիթ Պիաֆի կատարմամբ երգեր չեք լսի, հրաշալի շոուն երաշխավորված է, իսկ Մոնմարտրի շրջակայքում գտնվող հուշանվերների բազմաթիվ խանութներում կարելի է ձեռք բերել Belle Epoque կաբարեի պաստառների վերարտադրությունները:

Փարիզը կարելի է համեմատել կամակոր գեղեցկուհու հետ. հարկավոր է բավական ջանք ներդնել՝ նրա շռայլ ոգին բացահայտելու համար: Հենց այդ պատճառով շատերին Փարիզի հետ առաջին հանդիպումը հիասթափեցնում է, իսկ ճապոնացիները «Փարիզի սինդրոմ» կոչվող հիվանդություն ունեն: Փարիզն անհնար է նվաճել մի քանի օրվա ընթացքում, բլից-տուրի միջոցով: Հարկավոր է վերադառնալ՝ ամեն անգամ ինքդ քեզ համար բացահայտելու նրա բնավորության նոր կողմերը եւ ավելի ու ավելի սիրահարվելու նրան: Փորձեք ձեզ համար բացահայտել Փարիզի ռոմանտիկ կողմը եւ գտնել ձեր մտերմիկ անկյունը:

Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում