«The Last Breath». Սևան Շահմիրյանը հանդիսատեսին է ներկայացնում իր երաժշտական աշխարհը

Լողազգեստով լուսանկարներ. ազատ ինքնարտահայտո՞ւմ, թե՞ չափի զգացում

Կարմիր խնձորը… Արդյո՞ք այն դեռ ակտուալ է

Տղամարդիկ ուժեղ չեն. դերասանուհի Մարի Գրիգորյան

Մեկնարկեց «Ոսկե ծիրան» Երևանի 23-րդ միջազգային կինոփառատոնը

Արսեն Ալբարյան․ բեմի լույսերի տակ՝ զգացմունքների, ընտրությունների ու անկեղծության մասին

Հրաժեշտ Արտիստին. Արտաշես Ալեքսանյանի հոգեհանգիստը՝ Կոնդի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում

Դերասան լինելու որոշումն եմ կայացրել՝ չնայած բոլորի դեմ կարծիքին. Հովհաննես Դիշչյան

Վահե Վայան. Ինչքան մարդիկ շատ են իմանում մարդու մասին, այնքան բարդ է դառնում ապրելը

Նիկոս Վերտիսը «ԱԿՎԱ ԲԻԼԴԻՆԳՍ» ընկերության հրավերով արդեն 3-րդ անգամ ելույթ կունենա Հայաստանում

Մալյան թատրոնի դերասանները՝ Թումանյանի «Հեքիաթներ» ներկայացման զվարճալի դեպքերի մասին

Մի երեկո Նեմրայի հետ․ զրույցներ և պատմություններ, որոնք մնում են երաժշտությունից հետո

Մեկ բաժակ ավել՝ հյուրի համար․ սուրճ, արվեստ և Գյումրվա ժպիտը «Վառեմ-Մարեմ»-ում

«Վառեմ-Մարեմ». Գյումրու ստեղծարար ոգին՝ արվեստի և հիշողությունների հանդիպման վայրում

Ինչպե՞ս եք վերաբերվում լողազգեստով լուսանկարներին

Վերջին զանգ․ արցունք, ծիծաղ ու հրաժեշտ մանկությանը

Ժամանակից շուտ մի՛ մեծացեք․ խորհուրդներ երիտասարդներին

Արժի, արդյոք, որ Հայաստանը շարունակի մասնակցել «Եվրատեսիլին»

«Որքան շատ եմ սովորում, այնքան գիտակցում եմ, որ իրականում շատ քիչ բան գիտեմ». Միշել Լեգրանը՝ կյանքի, Հայաստանի ու պապի հուշերի մասին

13:05, 26 հունվարի

Այսօր՝ հունվարի 26-ին, 87 տարեկան հասակում կյանքից հեռացել է ֆրանսիացի անվանի կոմպոզիտոր, դաշնակահար, դիրիժոր եւ երգիչ Միշել Լեգրանը: Լեգրանի մայրը՝ Մարսել Տեր-Միքայելյանը, հայտնի հայկական ընտանիքից էր: Նա դաշնակահարուհի էր, իսկ հայրը՝ Ռայմոն Լեգրանը, եւս հայտնի կոմպոզիտոր էր, որից էլ անվանի երաժիշտը ժառանգել է երաժշտության հանդեպ իր սերը:

Լեգրանը «Օսկար»-ի եռակի, «Գրեմմի»-ի հնգակի եւ «Ոսկե գլոբուս»-ի տասներկուակի դափնեկիր է։ 2003 թ-ին արժանացել է Ֆրանսիայի «Պատվո լեգեոն» շքանշանի:

Առաջին անգամ մեծանուն կոմպոզիտորը Հայաստան այցելել է 2004 թ-ին: Նրա վերջին այցը 2017 թ-ին էր: Կոմպոզիտորն այդ տարի մասնակցեց Հայաստանի անկախության 26-ամյակին նվիրված համերգային ծրագրին, իսկ մինչ այդ լրագրողների հետ զրույցում կիսվեց  Հայաստանի մասին այն հուշերով, որոնք պատմել էր պապը.

«Երբ փոքր էի, պապիկս միշտ պատմում էր իմ հայրենիքի մասին, եւ հիմա ես այստեղ եմ՝ Հայաստանում: Ցավոք, ես շատ քիչ եմ ապրել պապիկիս հետ: Տասը տարեկան էի, երբ նա մահացավ, բայց հիշում եմ, որ միշտ խոսում էր իր գյուղի, իր ընտանիքի մասին, որը մասնատվեց, քայքայվեց: Նա միշտ ներկա է եղել իմ մանկության մեջ: Նա երաժիշտ էր, ուդ էր նվագում»,-նշել էր նա:

Ձեր ուշադրությանն ենք ներկայացնում Լեգրանի հայտնի մեջբերումներից եւս մի քանիսը:

«Հայրս ինձ թողել էր մի հին ու մաշված դաշնամուր: Քույրս արդեն դպրոցական էր, մայրս էլ ամեն օր աշխատանքի էր գնում: Ես տանը մենակ էի մնում տատիկիս հետ, որը ոչինչ չէր հասկանում: Դա այնքան ձանձրալի էր, որ ես ամբողջ օրը դաշնամուրի դիմաց էի անցկացնում, եւ դա էր ինձ փրկում»:

«Ես գրում էի մեղեդիներ… 30, 40, 50 մեղեդի… Հետո դրանք զտում էի, մինչեւ որ առանձնացնում էի միայն երկուսը կամ երեքը: Այնուհետեւ գնում էի ռեժիսորների մոտ եւ ասում, որ ընտրեն դրանցից մեկը»:

«Երբ ռադիոյով երաժշտություն էի լսում, մտքումս փորձում էի այն վերարտադրել: Վերարտադրում էի երաժշտությունը, հետո հարմոնիան»:

«Ահա, թե ինչպես եմ ես աշխատում. երբ ես կարծում եմ՝ ֆիլմը պետք է ունենա գլխավոր թեմատիկա, ես փնտրում եմ այդ մեղեդին»:

«Ես մի մեծ պարգեւ ունեմ իմ ներսում. մեղեդին ինձ մոտ ծնվում է առանց ջանք գործադրելու»:

«Որքան շատ եմ ապրում, այնքան շատ եմ սովորում: Որքան շատ եմ սովորում, այնքան գիտակցում եմ, որ իրականում շատ քիչ բան գիտեմ»:

«Եթե դու զիջում ես կյանքում ինչ-որ բան շահելու համար, դու ինքդ քեզ ես դավաճանում»:


Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում





  • Related News



@NEWSam_STYLE

  • Archive
Search