Մանկությանս տիկնիկը կուզեի վերադարձնել

Armenia Marriott-ում կրկին համաշխարհային գաստրոնոմիկ շոու է՝ Le Petit Chef-ը վերադարձել է Երևան

Երբևէ ասե՞լ եք «Ես քեզ սիրում եմ»՝ իրականում այդպես չզգալով

«The Last Breath». Սևան Շահմիրյանը հանդիսատեսին է ներկայացնում իր երաժշտական աշխարհը

Լողազգեստով լուսանկարներ. ազատ ինքնարտահայտո՞ւմ, թե՞ չափի զգացում

Կարմիր խնձորը… Արդյո՞ք այն դեռ ակտուալ է

Տղամարդիկ ուժեղ չեն. դերասանուհի Մարի Գրիգորյան

Մեկնարկեց «Ոսկե ծիրան» Երևանի 23-րդ միջազգային կինոփառատոնը

Արսեն Ալբարյան․ բեմի լույսերի տակ՝ զգացմունքների, ընտրությունների ու անկեղծության մասին

Հրաժեշտ Արտիստին. Արտաշես Ալեքսանյանի հոգեհանգիստը՝ Կոնդի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում

Դերասան լինելու որոշումն եմ կայացրել՝ չնայած բոլորի դեմ կարծիքին. Հովհաննես Դիշչյան

Վահե Վայան. Ինչքան մարդիկ շատ են իմանում մարդու մասին, այնքան բարդ է դառնում ապրելը

Նիկոս Վերտիսը «ԱԿՎԱ ԲԻԼԴԻՆԳՍ» ընկերության հրավերով արդեն 3-րդ անգամ ելույթ կունենա Հայաստանում

Մալյան թատրոնի դերասանները՝ Թումանյանի «Հեքիաթներ» ներկայացման զվարճալի դեպքերի մասին

Մի երեկո Նեմրայի հետ․ զրույցներ և պատմություններ, որոնք մնում են երաժշտությունից հետո

Մեկ բաժակ ավել՝ հյուրի համար․ սուրճ, արվեստ և Գյումրվա ժպիտը «Վառեմ-Մարեմ»-ում

«Վառեմ-Մարեմ». Գյումրու ստեղծարար ոգին՝ արվեստի և հիշողությունների հանդիպման վայրում

Ինչպե՞ս եք վերաբերվում լողազգեստով լուսանկարներին

Գործերի մեջ «թաղվելու» կործանարար սովորությունը

21:12, 15 ապրիլի

Գործերի մեջ «թաղվելու» կործանարար սովորությունը սկսել է ձեւավորվել շատ վաղուց: Բայց ինչո՞ւ ենք մենք ձգտում այդ կյանքին:

Ինչպիսի կյանքով էլ ապրենք, ինչպիսի մասնագիտություն էլ ընտրենք, մենք միշտ կանգ առնելու ժամանակ չունենք:

Նշվում է, որ մշտապես զբաղվածության ռեժիմի մեջ լինելը հիվանդություն է: Այն կործանում է մեր առողջությունը, խաթարում բարեկեցությունն ու անշտապ շփումից եւ նույնիսկ ճաշից հաճույք ստանալու մեր ունակությունը:

Երբ սկսվեց «համակարգչայնացումը», մենք կարծում էինք, որ այս ամենի արդյունքում քիչ աշխատելու հնարավորություն կունենանք: Մենք կարծում էինք, որ էլեկտրոնային սարքավորումները մեր կյանքն ավելի դյուրին կդարձնեն: Սակայն չկա այն հանգստությունն ու շատ ժամանակը, որի մասին երազում էին էլեկտրոնիկան ստեղծողները: Ամեն ինչ ավելի վատ է:

Մարդիկ, ովքեր իրենց «հասարակության վերնախավ» են համարում, արդեն չեն էլ կարող հստակ սահմանագիծ անցկացնել իրենց աշխատանքի եւ կյանքի միջեւ: Նրանք աշխատում են մինչեւ ուշ գիշեր:

Երբ մեր երեխաներն անկողնում են, մենք նորից առցանց ռեժիմում ենք:

Շատերի համար գերխնդիր է էլեկտրոնային փոստը: Նամակները հեղեղի նման թափվում են այնտեղ: «Հասցեատերն» ամեն օր խոստանում է դրանց «ջիհադ» հայտարարել, սակայն ապարդյուն, նույն երեւույթը կրկնվում է տարիներ շարունակ:

Սակայն մեր ինչի՞ն է դա պետք: Իհարկե, խոսքը նրանց մասին չէ, ովքեր օր ու գիշեր աշխատում են՝ ընտանիքին կերակրելու համար:

Լիարժեք կյանքով ապրելու համար մենք պետք է կարողանանք կենտրոնանալ ու գիտակցված ապրել կյանքը: Փողոցում հին ընկերո՞ջ եք հանդիպել: Գտե՛ք 5 րոպե նրա հետ զրուցելու համար: Ավարտե՞լ եք հաշվետվությունը: Դուք արժանի եք թեյ խմել եւ զրուցել գործընկերների հետ: Անջատե՛ք սմարթֆոնները համացանցից: Մի՛ գնեք iPad: Տան բոլոր սենյակներում հեռուստացույց մի՛ դրեք:

Գիտակից կերպով ապրելու դեպքում միշտ գիտես՝ ինչը եւ ինչպիսի հետեւողականությամբ անել: Իսկ ինչը չես հասցրել, նշանակում է՝ ֆիզիկապես հնարավոր չէր: Սովորեք ազատվել կարծրատիպերից:

 

Աղբյուրը՝ Otvetnavse.com


Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում





  • Related News



@NEWSam_STYLE

  • Archive
Search