Մանկությանս տիկնիկը կուզեի վերադարձնել

Armenia Marriott-ում կրկին համաշխարհային գաստրոնոմիկ շոու է՝ Le Petit Chef-ը վերադարձել է Երևան

Երբևէ ասե՞լ եք «Ես քեզ սիրում եմ»՝ իրականում այդպես չզգալով

«The Last Breath». Սևան Շահմիրյանը հանդիսատեսին է ներկայացնում իր երաժշտական աշխարհը

Լողազգեստով լուսանկարներ. ազատ ինքնարտահայտո՞ւմ, թե՞ չափի զգացում

Կարմիր խնձորը… Արդյո՞ք այն դեռ ակտուալ է

Տղամարդիկ ուժեղ չեն. դերասանուհի Մարի Գրիգորյան

Մեկնարկեց «Ոսկե ծիրան» Երևանի 23-րդ միջազգային կինոփառատոնը

Արսեն Ալբարյան․ բեմի լույսերի տակ՝ զգացմունքների, ընտրությունների ու անկեղծության մասին

Հրաժեշտ Արտիստին. Արտաշես Ալեքսանյանի հոգեհանգիստը՝ Կոնդի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում

Դերասան լինելու որոշումն եմ կայացրել՝ չնայած բոլորի դեմ կարծիքին. Հովհաննես Դիշչյան

Վահե Վայան. Ինչքան մարդիկ շատ են իմանում մարդու մասին, այնքան բարդ է դառնում ապրելը

Նիկոս Վերտիսը «ԱԿՎԱ ԲԻԼԴԻՆԳՍ» ընկերության հրավերով արդեն 3-րդ անգամ ելույթ կունենա Հայաստանում

Մալյան թատրոնի դերասանները՝ Թումանյանի «Հեքիաթներ» ներկայացման զվարճալի դեպքերի մասին

Մի երեկո Նեմրայի հետ․ զրույցներ և պատմություններ, որոնք մնում են երաժշտությունից հետո

Մեկ բաժակ ավել՝ հյուրի համար․ սուրճ, արվեստ և Գյումրվա ժպիտը «Վառեմ-Մարեմ»-ում

«Վառեմ-Մարեմ». Գյումրու ստեղծարար ոգին՝ արվեստի և հիշողությունների հանդիպման վայրում

Ինչպե՞ս եք վերաբերվում լողազգեստով լուսանկարներին

Սեքս, թմրանյութեր, Կոպենհագեն (ֆոտո)

23:14, 27 հուլիսի

Ընկերներ իմ, պատմեմ ձեզ Կոպենհագեն ուղեւորության մասին մի հեքիաթ: Ճանապարհորդի գրառումները՝ «ես այստեղ եմ եղել, այս եմ տեսել, այս եւ այն տեսարժան վայրերը» ոճով, դժվար թե որեւէ մեկին հետաքրքրեն: Առավել եւս, եթե ինչ-որ մեկը ցանկանում է իմանալ այդ ամբողջ ձանձրալի տեղեկատվությունը, բարի գալուստ Վիքիպեդիա: Իսկ ես միանգամից պատմեմ գլխավորի մասին: Եվ այսպես՝ գնացինք:

Ձեր խոնարհ ծառան աշխատանքի բերումով Հայաստանի ֆուտբոլի հավաքականին ուղեկցում էր Դանիայի հետ խաղի ժամանակ: Այն բանից հետո, երբ մեր ասպետները վիկինգներին խաչի հանեցին, բարի մարդիկ ինձ եւ իմ գործընկերուհուն՝ հայտնի լրագրողուհի Վերա Մարտիրոսյանին, ցույց տվեցին Կոպենհագենը, դե՝ նաեւ լիքը բան պատմեցին: Բայց ամեն ինչի մասին՝ հերթականությամբ:

Առաջինը եւ ամենակարեւորը. ծխախոտ: Մեկ տուփն այստեղ արժե 45 կրոն (տեղական դրամը), այսինքն՝ շուրջ 7 եվրո: Դանիա ուղեւորվելիս որպես նվեր ծխախոտ տարեք, ձեզ չեն մոռանա եւ քաղաքի կենտրոնում հուշարձան կկանգնեցնեն:

Ի դեպ, ես փողոցում ծխող մարդիկ քիչ տեսա, փոխարենն ամենուր հեծանիվների առատություն էր: Այն, որ Կոպենհագենում հեծանվորդներն ավելի շատ էին, քան ավտոմեքենայով վարորդները, փաստ է:

Հեծանվորդներն ամենուր են: Այն առանձին երթեւեկություն է՝ կանոններով, լուսակիրներով եւ այլն, եւ այլն: Նման բան ես, ասենք, Ֆրանսիայում էլ եմ տեսել, բայց ոչ այս քանակությամբ եւ ոչ այս որակով:

Նշեմ, որ մեզ Դանիան եւ դանիացիներին հասկանալու հարցում օգնում էին ինչպես բնիկ դանիացիները, այնպես էլ այստեղ փոխադրված մեր հայրենակիցները: Նման բարի մարդկանցից մեկն էլ Սեւակն էր, ով մեզ օգնում էր՝ ինչով կարողանում էր Կոպենհագենի օդանավակայանում ծանոթության պահից, որտեղ սպասում էինք Հայաստանի հավաքականին:

Սեւակը մեզ պատմեց, որ ավտոմեքենայի հարկը Դանիայում գերազանցում է 100 տոկոսը, ինչն արդեն նպաստում է, որ մեքենա գնելուց առաջ 100 անգամ մտածես:

Բացի այդ, դանիացիները, պարզվում է, պարզապես տարված են ԷԿՈԼՈԳԻԱ բառով: Դրա հետեւանքով էլ քաղաքում մաքուր օդ է, նորմալ խմելու ջուր եւ նորմալ մարդիկ: Կարո՞ղ է, արդյոք, Հայաստանի Հանրապետության բնակիչը պատկերացնել քաղաք, որտեղ կան ավտոմեքենաներ, բայց ազդանշանի ձայն՝ ոչ: Պատկերացրեք՝ մենք 5 օր Կոպենհագենում էինք եւ ոչ մի, կրկնում եմ, ոչ մի ազդանշան չլսեցինք:

Թմրանյութեր:

Այս խորհրդավոր Դանիան… Հենց մայրաքաղաքում գոյություն ունի մի վայր, որը շատերի համար համարժեք է ԴՐԱԽՏ բառին: Պատկերացրեք մի վայր, որտեղ ազատորեն մարիխուանա եւ ծխելիք են վաճառում եւ օգտագործում, որոնք այստեղ են հասնում ամբողջ աշխարհից՝ Մարոկկոյից մինչեւ Աֆղանստան (սակայն Հոկտեմբերյանը ներկայացված չէր):

Վայրն ինքնին առանձնապես մի բան չէ, բայց միայն փաստն արդեն գրգռում է միտքը: Բացի այդ, այնտեղ կանեփով շատ համեղ թխվածքաբլիթ են վաճառում (3 հատը՝ 40 կրոն): Մենք այդպես էլ չհամտեսեցինք այն, բայց մեզ ուղեկցող հավաստի աղբյուրներն ասացին, որ այդ թխվածքաբլիթներն այնքան հզոր են, որ դրանց հետ կատակ անել չի կարելի:

Իրենց երջանկությունը թխվածքաբլիթով փորձածները պատմեցին, որ մտել են խանութ՝ շոկոլադե մեկ սալիկ գնելու, իսկ դուրս են եկել երկու փաթեթ քաղցրեղենով՝ իրենք էլ այդ չգիտակցելով: Անկեղծ ասած, այդ վայրը հիշեցնում է մեր Վերնիսաժի եւ Ծիծեռնակաբերդի միախառնումը, միայն թե այնտեղ 1.500 հոգի միասին է ապրում, ինչպես հիփփիների ժամանակներում: Մեկ բան միայն չի ուրախացնում. բազմաթիվ անչափահասներ էին օգտագործում այդ ծխախոտը:

Շարունակությունը՝ հաջորդիվ…

 


Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում





  • Related News



@NEWSam_STYLE

  • Archive
Search