«The Last Breath». Սևան Շահմիրյանը հանդիսատեսին է ներկայացնում իր երաժշտական աշխարհը

Լողազգեստով լուսանկարներ. ազատ ինքնարտահայտո՞ւմ, թե՞ չափի զգացում

Կարմիր խնձորը… Արդյո՞ք այն դեռ ակտուալ է

Տղամարդիկ ուժեղ չեն. դերասանուհի Մարի Գրիգորյան

Մեկնարկեց «Ոսկե ծիրան» Երևանի 23-րդ միջազգային կինոփառատոնը

Արսեն Ալբարյան․ բեմի լույսերի տակ՝ զգացմունքների, ընտրությունների ու անկեղծության մասին

Հրաժեշտ Արտիստին. Արտաշես Ալեքսանյանի հոգեհանգիստը՝ Կոնդի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում

Դերասան լինելու որոշումն եմ կայացրել՝ չնայած բոլորի դեմ կարծիքին. Հովհաննես Դիշչյան

Վահե Վայան. Ինչքան մարդիկ շատ են իմանում մարդու մասին, այնքան բարդ է դառնում ապրելը

Նիկոս Վերտիսը «ԱԿՎԱ ԲԻԼԴԻՆԳՍ» ընկերության հրավերով արդեն 3-րդ անգամ ելույթ կունենա Հայաստանում

Մալյան թատրոնի դերասանները՝ Թումանյանի «Հեքիաթներ» ներկայացման զվարճալի դեպքերի մասին

Մի երեկո Նեմրայի հետ․ զրույցներ և պատմություններ, որոնք մնում են երաժշտությունից հետո

Մեկ բաժակ ավել՝ հյուրի համար․ սուրճ, արվեստ և Գյումրվա ժպիտը «Վառեմ-Մարեմ»-ում

«Վառեմ-Մարեմ». Գյումրու ստեղծարար ոգին՝ արվեստի և հիշողությունների հանդիպման վայրում

Ինչպե՞ս եք վերաբերվում լողազգեստով լուսանկարներին

Վերջին զանգ․ արցունք, ծիծաղ ու հրաժեշտ մանկությանը

Ժամանակից շուտ մի՛ մեծացեք․ խորհուրդներ երիտասարդներին

Արժի, արդյոք, որ Հայաստանը շարունակի մասնակցել «Եվրատեսիլին»

Jazz Parking նախագծի ղեկավար Անժելիկա Ալֆերովա-Հարությունյանը՝ Հայաստանում արկածների մասին

22:28, 19 օգոստոսի

Հայաստանի հանդեպ պրոդյուսեր եւ երգչուհի Անժելիկա Ալֆերովա-Հարությունյանի անսահման սիրո մասին հայտնի է ոչ միայն նրա հարազատներին եւ մտերիմներին: Մեր երկիրն ընկալել այնպես, ինչպես նա, ոչ բոլորն են կարող: «Հայաստանն իմն է: Չեմ կարող ոչինչ առանձնացնել: Ինձ նյարդայնացնում է, երբ մարդիկ, ովքեր խառն ազգություն ունեն, ինձ ասում են. «Դու նստիր Ռուսաստանում, դու հայուհի չես»: Իսկ ես նույնիսկ վիրավորվում եմ, երբ ինձ ասում են, որ ռուս եմ»,- NEWS.am STYLE-ի թղթակցի հետ նախորդ զրույցի ընթացքում պատմել էր Անժելիկան:

 

Պարզվում է՝ Հայաստանի հետ բաժանումը նույնպես երգչուհին երկար տանել չի կարողացել եւ մի քանի ամիս անց վերադարձել է: Բայց եթե նախորդ այցելության ընթացքում ժամանակը քիչ էր, ապա այս անգամ այն բավարար էր՝ հիշարժան վայրերում շրջելու եւ Ստեփանավանում պապենական տունը գտնելու համար: Բայց ամեն ինչի մասին՝ հերթականությամբ:

Անժելիկա, Դուք բոլորովին վերջերս էիք Երեւանում: Ի՞նչ է փոխվել այս ընթացքում:

Այս անգամ ամուսնուս՝ Եւգենիի հետ եմ եկել: Եւ նա նույնպես անչափ հավանել է քաղաքը: Իսկ Երեւանը նույնքան հիասքանչ է: Եվ յուրաքանչյուր անգամ ժամանելիս այն ինձ ավելի հարազատ ու սիրելի է դառնում:

Ինչպես եւ Հայաստա՞նը:

Այո, ինձ համար այն նման է անընդհատ բացվող քաջվարդի կոկոնի, որը հիասքանչ նուրբ գույն եւ կախարդական բույր է արձակում: Հայաստանն ինձ համար իմ ժառանգական ազատության խորհրդանիշն է, երկիր, որտեղ ես ինձ զգում եմ՝ ինչպես ձուկը ջրում: Այն իմ տարերքն է:

 

Դուք եղել եք Ստեփանավանում, գտել Ձեր ընտանիքի տունը: Կմանրամասնե՞ք:

Ես ծնվել եւ մեծացել եմ Ռուսաստանում, իսկ Ստեփանավանի տանը ծնվել են իմ հայրն ու եղբայրը: Այդ տուն է, որտեղ իմ ծնողները 5 տարի ապրել են, տուն, որտեղ ամբողջ կյանքում ապրել են իմ տատն ու պապը: Ես միայն հասցեն ունեի: Փողոցը, փառք Աստծո, չեն անվանափոխել, եւ ես մեր տունը գտա Չայկովսկու փողոցում: Այն չէր փոփվել այն ժամանակներից, երբ վերջին անգամ եղել էի այնտեղ՝ 32 տարի առաջ:

 

Իմ հարեւանուհին, ով դայակություն էր անում ինձ, անունով կանչեց: Ինչպե՞ս կարող էր ինձ ճանաչել: Ես բացականչեցի՝ Ժենյա մորաքույր, եւ մենք գրկախառնվեցինք: Նա բարձրահասակ, գեղեցիկ կին է՝ երկնագույն աչքերով, եւ մնացել էր նույնքան վառ կին, որքան 30 տարի առաջ: Ես նրա մեջ անմիջապես ճանաչեցի ե՛ւ իմ հարեւանուհուն, ե՛ւ իմ դայակին: Նույն դարպասը, նույն սանդուղքն ու մեր խնձորենին, որն արդեն շատ ծեր է, բայց ամուր արմատներ ունի:

 

Ես երջանիկ եմ, եւ հիմա շատ եմ ցանկանում վերադարձնել մեր տունը: Կսպասեմ հարմար պահի:

Իսկ ուրիշ որտե՞ղ եք հասցրել լինել:

Սեւանում, Սուրբ Գայանե եկեղեցում, Գոռ եւ Վարսա Սուջյանների հիասքանչ հարսանիքին, եւ իմ սիրելի Կասկադում: Մորաքրոջս, քեռուս եւ եղբորս տանը:

 

Ինչպե՞ս են ընթանում հայերենի դասերը:

Առայժմ դանդաղ, քանի որ գրեթե ամբողջ ժամանակս դստերս եմ նվիրում: Բայց փորձում եմ:

Ի՞նչ չեք հասցրել Հայաստանում անել, որն անպայման կցանկանայիք:

Վերադարձնել պապենական տունս: Եվ շարունակել Jazz Parking Yerevan-ը, քանի որ Հայաստանում մեծ թվով հրաշալի երաժիշտներ ու երգիչներ կան: Մենք պատրաստ ենք, հիմա հերթը Հայաստանինն է:

Իսկ Jazz-Parking-ը մոտ ապագայում ի՞նչ ծրագրեր ունի:

Նապոլեոնական:

Սեպտեմբերին Երեւանում ելույթ են ունենալու Մերաբովները: Համերգին մասնակցելու եք՝ Jazz-Parking-ի անդամներին աջակցելու նպատակով:

Կարծում եմ՝ այո: Ծրագրում եմ:

Ժողովրդին ասելու բան ունե՞ք:

Մի' հեռացեք Հայաստանից: Պահպանեք եւ սեր ստեղծեք ձեր Հայրենիքի հանդեպ: Այստեղ կյանքի համար անհրաժեշտ ամեն ինչ կա:

Զրուցեց Մարինա Ադուլյանը


Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում





  • Related News

TV SHOWS PHOTO VIDEO


@NEWSam_STYLE

  • Archive
Search