Կանանց զուգարանից՝ հասարակության հայելի. «Toilet կանանց համար»

Մանկությանս տիկնիկը կուզեի վերադարձնել

Armenia Marriott-ում կրկին համաշխարհային գաստրոնոմիկ շոու է՝ Le Petit Chef-ը վերադարձել է Երևան

Երբևէ ասե՞լ եք «Ես քեզ սիրում եմ»՝ իրականում այդպես չզգալով

«The Last Breath». Սևան Շահմիրյանը հանդիսատեսին է ներկայացնում իր երաժշտական աշխարհը

Լողազգեստով լուսանկարներ. ազատ ինքնարտահայտո՞ւմ, թե՞ չափի զգացում

Կարմիր խնձորը… Արդյո՞ք այն դեռ ակտուալ է

Տղամարդիկ ուժեղ չեն. դերասանուհի Մարի Գրիգորյան

Մեկնարկեց «Ոսկե ծիրան» Երևանի 23-րդ միջազգային կինոփառատոնը

Արսեն Ալբարյան․ բեմի լույսերի տակ՝ զգացմունքների, ընտրությունների ու անկեղծության մասին

Հրաժեշտ Արտիստին. Արտաշես Ալեքսանյանի հոգեհանգիստը՝ Կոնդի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում

Դերասան լինելու որոշումն եմ կայացրել՝ չնայած բոլորի դեմ կարծիքին. Հովհաննես Դիշչյան

Վահե Վայան. Ինչքան մարդիկ շատ են իմանում մարդու մասին, այնքան բարդ է դառնում ապրելը

Նիկոս Վերտիսը «ԱԿՎԱ ԲԻԼԴԻՆԳՍ» ընկերության հրավերով արդեն 3-րդ անգամ ելույթ կունենա Հայաստանում

Մալյան թատրոնի դերասանները՝ Թումանյանի «Հեքիաթներ» ներկայացման զվարճալի դեպքերի մասին

Մի երեկո Նեմրայի հետ․ զրույցներ և պատմություններ, որոնք մնում են երաժշտությունից հետո

Մեկ բաժակ ավել՝ հյուրի համար․ սուրճ, արվեստ և Գյումրվա ժպիտը «Վառեմ-Մարեմ»-ում

«Վառեմ-Մարեմ». Գյումրու ստեղծարար ոգին՝ արվեստի և հիշողությունների հանդիպման վայրում

Փնտրում եմ երազանքիս ամուսնուն. առաջին սեքս եւ բաժանում

23:13, 2 սեպտեմբերի

Ողջո՛ւյն: Վաղուց չէի կարողանում մտքերս հավաքել եւ գրել: Շատ դժվար է, երբ քո ապրումներն ի ցույց են դրվում ամբողջ աշխարհին: Այն ժամանակ ես վստահ էի ինձ, իմ ուժերին: Եվ ոչ մի կերպ չէի սպասում, որ իրականում կսիրահարվեմ:

Ես Հրանտին անկողին տարա: Բառացիորեն: Նրա մեկնելուն 3 օր էր մնացել: Մենք հերթական անգամ զբոսնում էինք երեկոյան Երեւանում: Նա հերթական անգամ առաջարկեց երեկոն ավարտել իր տանը, մեկ շիշ գինիով: Բայց եթե նախկինում երեկոյի ավարտին նա ինձ տուն էր ուղեկցում՝ նույնիսկ չհամբուրելով, այս անգամ ես հուսահատված որոշեցի ինքս առաջին քայլն անել:  

Գինու առաջին շշից հետո ես փոքր-ինչ համարձակություն ստացա: Ուժ հավաքելով՝ խնդրեցի երկրորդն էլ բացել: Իսկ հետո ամեն ինչ կարծես մշուշի մեջ էր: Հետաքրքիր է, որ նրան չկանգնեցրեց նաեւ իմ կուսությունը…

Հիշում եմ նրա շատ մոտ շուրթերը: Ես միայն մի պահ ունեի նրան կանգնեցնելու համար: Բայց այնքան էի ցանկանում նրան համբուրել, որ վանեցի բոլոր կասկածներս: Իսկ նա, բնականաբար, չկորցրեց իրեն:

Գիշերը նրա մոտ չանցկացրեցի: Պատահածից հետո, մինչ նա լոգարանում էր, արագ հագնվեցի ու փախա: Տաքսի վերցրեցի, գնացի տուն եւ փակվեցի իմ սենյակում: Նախապես նաեւ հեռախոսն անջատեցի:

Եթե այս ամենը ոչ թե իրականում, այլ հոլիվուդյան ֆիլմում կատարվեր, նա վաղուց պետք է դուռը կոտրեր եւ մորս հավաստեր, որ անպայման պետք է խոսի ինձ հետ: Բայց արդեն 4 օր է անցել: Նա մեկնեց՝ այդպես էլ չզանգահարելով ինձ:

Հիմա՛ր: Ինչ հիմար եմ ես… Գրեթե մինչեւ 30 տարեկանն ինձ պահպանեցի ամուսնուս համար, որպեսզի այսպես կորցնե՞մ գլուխս:

Այսպես ահա… Ամուսին գտնելու ամբողջ խանդավառությունս կորավ: Չգիտեմ, թե ինչ է լինելու հետագայում:

Լիլիթ


Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում





  • Related News

TV SHOWS PHOTO VIDEO


@NEWSam_STYLE

  • Archive
Search