«The Last Breath». Սևան Շահմիրյանը հանդիսատեսին է ներկայացնում իր երաժշտական աշխարհը

Լողազգեստով լուսանկարներ. ազատ ինքնարտահայտո՞ւմ, թե՞ չափի զգացում

Կարմիր խնձորը… Արդյո՞ք այն դեռ ակտուալ է

Տղամարդիկ ուժեղ չեն. դերասանուհի Մարի Գրիգորյան

Մեկնարկեց «Ոսկե ծիրան» Երևանի 23-րդ միջազգային կինոփառատոնը

Արսեն Ալբարյան․ բեմի լույսերի տակ՝ զգացմունքների, ընտրությունների ու անկեղծության մասին

Հրաժեշտ Արտիստին. Արտաշես Ալեքսանյանի հոգեհանգիստը՝ Կոնդի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում

Դերասան լինելու որոշումն եմ կայացրել՝ չնայած բոլորի դեմ կարծիքին. Հովհաննես Դիշչյան

Վահե Վայան. Ինչքան մարդիկ շատ են իմանում մարդու մասին, այնքան բարդ է դառնում ապրելը

Նիկոս Վերտիսը «ԱԿՎԱ ԲԻԼԴԻՆԳՍ» ընկերության հրավերով արդեն 3-րդ անգամ ելույթ կունենա Հայաստանում

Մալյան թատրոնի դերասանները՝ Թումանյանի «Հեքիաթներ» ներկայացման զվարճալի դեպքերի մասին

Մի երեկո Նեմրայի հետ․ զրույցներ և պատմություններ, որոնք մնում են երաժշտությունից հետո

Մեկ բաժակ ավել՝ հյուրի համար․ սուրճ, արվեստ և Գյումրվա ժպիտը «Վառեմ-Մարեմ»-ում

«Վառեմ-Մարեմ». Գյումրու ստեղծարար ոգին՝ արվեստի և հիշողությունների հանդիպման վայրում

Ինչպե՞ս եք վերաբերվում լողազգեստով լուսանկարներին

Վերջին զանգ․ արցունք, ծիծաղ ու հրաժեշտ մանկությանը

Ժամանակից շուտ մի՛ մեծացեք․ խորհուրդներ երիտասարդներին

Արժի, արդյոք, որ Հայաստանը շարունակի մասնակցել «Եվրատեսիլին»

Փնտրում եմ երազանքիս ամուսնուն. «Նա հայտնվեց…»

22:32, 4 հուլիսի

Բարի երեկո: Ես հանդիպեցի Նրան: Այնքան առնական է, նման չէ մյուսներին: Բարի, ուշադիր, հետաքրքիր եւ… կնամոլ: Այդ մասին իմացա պատահաբար: Բայց ամեն ինչ՝ հերթականությամբ:

Նրա անունը Հրանտ է: Ընկերուհուս եղբայր է, ում հետ չէինք հանդիպել 15 տարի: Ես մանկությունից հիշում էի պզուկոտ պատանուն, ում տանել չէի կարողանում: Նա ինձ հիմար էր անվանում, գնդակով հարվածում, ջուր ցողում վրաս եւ բարկացնում: Հետո ընկերուհուս ծնողներն ամուսնալուծվեցին. նա մնաց Հայաստանում՝ մոր հետ, իսկ Հրանտը հոր հետ մեկնեց Ռուսաստան: Եվ հիմա վերադարձել է…

Երբ երկու օր առաջ երեկոյան տեսա նրան, չէի հավատում, որ ինքն է: Նիհար պատանին իսկական տղամարդ էր դարձել: Նա նույնպես չէր հավատում, որ այս ես եմ: Անմիջապես անցավ հաճոյախոսությունների եւ առաջարկեց սիրտն ու ձեռքը: Իհարկե՝ կատակով… Բայց իմ սրտում ինչ-որ բան խլրտաց:

Հետո ընկերուհիս պատմեց, որ Ռուսաստանում մի քանի ընկերուհի ունի, Հայաստանում երկու օրվա ընթացքում էլ եւս երկուսի հետ է հանդիպել: «Այնպես որ, խնդրում եմ, զգո՛ւյշ եղիր»,- զգուշացրեց ընկերուհիս: Ի պատասխան ծիծաղեցի եւ ասացի, որ տանել չեմ կարողանում կնամոլներին:

Բայց ահա երկու օր է՝ նա դուրս չի գալիս գլխիցս: Վաղը ընկերուհուս ծննդյան տարեդարձն է: Չեմ կարող չգնալ, բայց գիտեմ, որ նա նույնպես այնտեղ կլինի… Ինչպիսի հիմարություն, չէ՞ որ ես նման գրեթե չեմ ճանաչում: Չգիտեմ՝ ինչ է կատարվում ինձ հետ: Ես միշտ կարողացել եմ զսպել զգացմունքներս, իսկ հիմա…


Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում





  • Related News



@NEWSam_STYLE

  • Archive
Search