«The Last Breath». Սևան Շահմիրյանը հանդիսատեսին է ներկայացնում իր երաժշտական աշխարհը

Լողազգեստով լուսանկարներ. ազատ ինքնարտահայտո՞ւմ, թե՞ չափի զգացում

Կարմիր խնձորը… Արդյո՞ք այն դեռ ակտուալ է

Տղամարդիկ ուժեղ չեն. դերասանուհի Մարի Գրիգորյան

Մեկնարկեց «Ոսկե ծիրան» Երևանի 23-րդ միջազգային կինոփառատոնը

Արսեն Ալբարյան․ բեմի լույսերի տակ՝ զգացմունքների, ընտրությունների ու անկեղծության մասին

Հրաժեշտ Արտիստին. Արտաշես Ալեքսանյանի հոգեհանգիստը՝ Կոնդի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում

Դերասան լինելու որոշումն եմ կայացրել՝ չնայած բոլորի դեմ կարծիքին. Հովհաննես Դիշչյան

Վահե Վայան. Ինչքան մարդիկ շատ են իմանում մարդու մասին, այնքան բարդ է դառնում ապրելը

Նիկոս Վերտիսը «ԱԿՎԱ ԲԻԼԴԻՆԳՍ» ընկերության հրավերով արդեն 3-րդ անգամ ելույթ կունենա Հայաստանում

Մալյան թատրոնի դերասանները՝ Թումանյանի «Հեքիաթներ» ներկայացման զվարճալի դեպքերի մասին

Մի երեկո Նեմրայի հետ․ զրույցներ և պատմություններ, որոնք մնում են երաժշտությունից հետո

Մեկ բաժակ ավել՝ հյուրի համար․ սուրճ, արվեստ և Գյումրվա ժպիտը «Վառեմ-Մարեմ»-ում

«Վառեմ-Մարեմ». Գյումրու ստեղծարար ոգին՝ արվեստի և հիշողությունների հանդիպման վայրում

Ինչպե՞ս եք վերաբերվում լողազգեստով լուսանկարներին

Վերջին զանգ․ արցունք, ծիծաղ ու հրաժեշտ մանկությանը

Ժամանակից շուտ մի՛ մեծացեք․ խորհուրդներ երիտասարդներին

Արժի, արդյոք, որ Հայաստանը շարունակի մասնակցել «Եվրատեսիլին»

Երբ վատ եք զգում, ձեզ կօգնեն այս մտքերը

21:12, 29 սեպտեմբերի

Ես արտասվելու իրավունք ունեմ, բայց շուտով նորից կծիծաղեմ

Էմոցիաների պոռթկումը կարեւոր է՝ վշտի ժամանակաշրջանը հաղթահարելու, անհաջողությունների, դժվարությունների, սխալների հետ հաշտվելու համար: Երբեք մի զսպեք ձեզ եւ մեղավոր մի զգացեք այն բանի համար, որ ճնշված եք եւ ուժերը չեն բավականացնում:

Կարեւոր է նաեւ հիշել, որ այդ վիճակը չպետք է շատ երկար տեւի: Դա չպետք է մշտական բնույթ ունենա:

Մեր խնդիրների մասին լաց լինելը շատ հստակ նպատակ ունի. օգնել մեզ ընդունել այն, ինչ տեղի է ունեցել՝ առաջ շարժվելու, իրավիճակն ու մեզ փոխելու համար: Դուք արժանի եք նորից ժպտալու:

Ես նա եմ, ով լավագույնս կարող է ինձ օգնել հաղթահարել դժվարությունները

Ձեզ կարող են լավ ընկերներ շրջապատել, զգայուն զուգընկեր, սիրող ընտանիք: Սակայն դուք պետք է ի վիճակի լինեք ինքներդ հաղթահարել դժվարին իրավիճակները: Առանց կամքի, առանց էներգիայի, առանց հույսի շատ դժվար կլինի դուրս գալ այդ մութ սենյակից, որում հայտնվել եք: Լսեք նրանց, ովքեր շրջապատում են ձեզ, ընդունեք նրանց օգնությունը, բայց հետո դուք ինքներդ պետք է գործարկեք դժվարությունները հաղթահարելու այդ ներքին գործընթացը:

Ես չեմ կարող փոխել իրավիճակը, բայց կարող եմ փոխել իմ վերաբերմունքը դրա հանդեպ

Կան բաներ, որոնցից անհնար է խուսափել. կորուսներ, հիվանդություն, բաժանում, հարաբերություններ, որոնք քայքայվում են՝ չնայած ձեր ջանքերին...

Մեզանից ոչ ոք չի կարող հարյուր տոկոսով վերահսկել այն դժվարություններն ու հանգամանքները, որոնք կյանքը երբեմն մատուցում է մեզ: Բայց միայն մենք ենք պատասխանատու մեր մտքերի համար: «Չեմ կարող»-ն ամբողջությամբ անշարժացնում է ձեզ եւ միայն բացասական հույզեր բերում: Մինչդեռ «ես կկարողանամ դա»-ն ամբողջությամբ փոխում է տրամադրությունը, եւ մենք նոր ուժեր ենք գտնում:

Մի՛ մոռացեք այս մասին:

Ես կսկսեմ ապրել, երբ հաղթահարեմ իմ վախերը

Մեր հոդվածներում բազմիցս ենք խոսել հարմարավետության գոտու մասին: Դա այն անտեսանելի տարածքն է, որը շրջապատում է մեզ եւ անվտանգության եւ իրավիճակի վերահսկողության զգացողություն տալիս: Սակայն երբ դժվարություններ ենք ունենում, զգում ենք, որ այդ անտեսանելի պատերը քանդվում են՝ մեզ անպաշտպան թողնելով:

Մենք պետք է հաղթահարենք այդ վախը եւ դուրս գանք երբեմնի հարմարավետության գոտուց: Եթե վախենում եք անգամ մտածել, թե ինչ է լինելու ձեզ հետ այդ գիծն անցնելու դեպքում, ապա նախ ընդունեք այն, ինչ տեղի է ունեցել, իսկ հետո հիշեցրեք ինքներդ ձեզ, որ կյանքը շարունակվում է, իսկ դուք՝ նրա հետ: Առա՛ջ:

Եթե վախ եք զգում, վախենում եք մենակ մնալ, ռացիոնալացրեք այդ մտավախություններն ու հիշեք մեր երկրորդ արտահայտությունը. միակ մարդը, ով կարող է ձեզ օգնել, դուք ինքներդ եք: Ինքներդ ձեր մեջ դա հաղթահարելու ուժ գտեք:

Ամեն օր ես հոգ եմ տանում իմ հոգեկան հանգստության եւ ներքին հավասարակշռության մասին

Դուք հոգ եք տանում ձեր սննդակարգի, քաշի մասին, այցելում եք բժշկի՝ առողջությունը ստուգելու համար: Մշտապես մտածում ու հոգ եք տանում ձեր մտերիմների մասին եւ, հավանաբար, երեկոյան անուժ անկողին եք մտնում:

Հիմա հարցրեք ինքներդ ձեզ, թե երբ եք վերջին անգամ մտածել ձեր զգացմունքների, պահանջմունքների եւ ներաշխարհի մասին: Հարկավոր է ամեն օր ինքներդ ձեզ տալ այս հարցը: Եթե մենք առաջնահերթ ենք դարձնում ուրիշների պահանջմունքները, սկսում ենք անտեսել մեզ:

Եթե մեր ջանքերը կենտրոնացնում ենք նյութական բաների ուղղությամբ՝ ձգտելով դրանք ստանալ կամ կուտակել, մենք մոռանում ենք իսկապես կարեւոր բաների մասին. մեր երջանկության, որպես անհատ՝ մեր ամբողջականության մասին:

 

Աղբյուրը՝ brainum.ru


Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում





  • Related News



@NEWSam_STYLE

  • Archive
Search