«The Last Breath». Սևան Շահմիրյանը հանդիսատեսին է ներկայացնում իր երաժշտական աշխարհը

Լողազգեստով լուսանկարներ. ազատ ինքնարտահայտո՞ւմ, թե՞ չափի զգացում

Կարմիր խնձորը… Արդյո՞ք այն դեռ ակտուալ է

Տղամարդիկ ուժեղ չեն. դերասանուհի Մարի Գրիգորյան

Մեկնարկեց «Ոսկե ծիրան» Երևանի 23-րդ միջազգային կինոփառատոնը

Արսեն Ալբարյան․ բեմի լույսերի տակ՝ զգացմունքների, ընտրությունների ու անկեղծության մասին

Հրաժեշտ Արտիստին. Արտաշես Ալեքսանյանի հոգեհանգիստը՝ Կոնդի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում

Դերասան լինելու որոշումն եմ կայացրել՝ չնայած բոլորի դեմ կարծիքին. Հովհաննես Դիշչյան

Վահե Վայան. Ինչքան մարդիկ շատ են իմանում մարդու մասին, այնքան բարդ է դառնում ապրելը

Նիկոս Վերտիսը «ԱԿՎԱ ԲԻԼԴԻՆԳՍ» ընկերության հրավերով արդեն 3-րդ անգամ ելույթ կունենա Հայաստանում

Մալյան թատրոնի դերասանները՝ Թումանյանի «Հեքիաթներ» ներկայացման զվարճալի դեպքերի մասին

Մի երեկո Նեմրայի հետ․ զրույցներ և պատմություններ, որոնք մնում են երաժշտությունից հետո

Մեկ բաժակ ավել՝ հյուրի համար․ սուրճ, արվեստ և Գյումրվա ժպիտը «Վառեմ-Մարեմ»-ում

«Վառեմ-Մարեմ». Գյումրու ստեղծարար ոգին՝ արվեստի և հիշողությունների հանդիպման վայրում

Ինչպե՞ս եք վերաբերվում լողազգեստով լուսանկարներին

Վերջին զանգ․ արցունք, ծիծաղ ու հրաժեշտ մանկությանը

Ժամանակից շուտ մի՛ մեծացեք․ խորհուրդներ երիտասարդներին

Արժի, արդյոք, որ Հայաստանը շարունակի մասնակցել «Եվրատեսիլին»

Հայազգի դերասան Դեյվիդ Հեդիսոնի դուստրը՝ Ալեքսանդրան, եւ նրա «Համառոտ հավերժություն» ցուցահանդեսը

23:20, 24 մայիսի

Տաղանդավոր լուսանկարչուհի Ալեքսանդրա Հեդիսոնը ապրիլի 22-ին Լոս Անջելեսի Von Lintel պատկերասրահում բացել է իր շրջիկ՝ «Համառոտ հավերժություն»  ցուցահանդեսը, գրում է Armenian Mirror Spectator-ը։

Հայազգի դերասան Դեյվիդ Հեդիսոնի դուստրը, որի ընտանիքի իրական ազգանունը Խեդիտյան էր, ստեղծում է գործեր, որոնք եւ՛ էսթետիկ առումով հաճելի են, եւ՛ ինտելեկտուալ:

ABI_039-e1683825144841.jpg (84 KB)

«Համառոտ հավերժություն»-ը Փարիզում արդեն արժանացել է հիացական բուռն ակնարկների: Լուսանկարների այս շարքում Հեդիսոնը օգտագործում է հազվագյուտ մեթոդ, որը կոչվում է քիմիգրամներ, որն առաջինը կիրառել են այնպիսի արվեստագետներ, ինչպիսիք են Մորիս Տաբարը եւ Քրիստիան Չադը, ինչպես նաեւ՝ բելգիացի նկարիչ Պիեռ Կորդյեն, ով այս տերմինը հորինել է 1950-ականներին:

Քիմոգրամները չեն պահանջում բնօրինակ պատկերի կամ լուսանկարի մշակում: Փոխարենը, պատկերները ստեղծվում են մութ սենյակում՝ քիմիական նյութերի եւ լույսի միջոցով, երբ դրանք փոխազդում են սեւ եւ սպիտակ լուսանկարչական թղթի հետ:

ABI_053-e1683825173522.jpeg (142 KB)

Ալեքսանդրան օգտագործում է փաթեթավորման համար նախատեսված թափանցիկ ժապավեն, մետաղական թանաք եւ լաք՝ որպես «դիմադրության ձեւեր», նախքան թուղթը քիմիական լվացման միջոցով անցկացնելը: Այնուհետեւ նա տպում է արծաթափայլ մետաղական թանաքով արված պատկերներ, որոնք ի սկզբանե նախատեսված էին քիմիական գործընթացները կանխելու համար, ինչով պայմանավորված էլ լուսանկարիչը մինչեւ վերջին պահը վստահ չէ, թե ինչ գույներ եւ գծեր կհայտնվեն, երբ աշխատանքը դուրս գա մութ սենյակից:

ABI_054-e1683825197942.jpg (116 KB)

Հեդիսոնի կողմից քիմիգրամների օգտագործումն ի սկզբանե պատասխան էր 2020 թվականին COVID-19-ի արգելափակմանը: Դրանով Հեդիսոնը, թերեւս պարադոքսալ կերպով, ֆիքսում է լուսանկարչության բուն էությունը՝ պահը, վայրն ու ժամանակը՝ որքան եզակի, նույնքան՝ կամայական:


Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում





  • Related News



@NEWSam_STYLE

  • Archive
Search