Կանանց զուգարանից՝ հասարակության հայելի. «Toilet կանանց համար»

Մանկությանս տիկնիկը կուզեի վերադարձնել

Armenia Marriott-ում կրկին համաշխարհային գաստրոնոմիկ շոու է՝ Le Petit Chef-ը վերադարձել է Երևան

Երբևէ ասե՞լ եք «Ես քեզ սիրում եմ»՝ իրականում այդպես չզգալով

«The Last Breath». Սևան Շահմիրյանը հանդիսատեսին է ներկայացնում իր երաժշտական աշխարհը

Լողազգեստով լուսանկարներ. ազատ ինքնարտահայտո՞ւմ, թե՞ չափի զգացում

Կարմիր խնձորը… Արդյո՞ք այն դեռ ակտուալ է

Տղամարդիկ ուժեղ չեն. դերասանուհի Մարի Գրիգորյան

Մեկնարկեց «Ոսկե ծիրան» Երևանի 23-րդ միջազգային կինոփառատոնը

Արսեն Ալբարյան․ բեմի լույսերի տակ՝ զգացմունքների, ընտրությունների ու անկեղծության մասին

Հրաժեշտ Արտիստին. Արտաշես Ալեքսանյանի հոգեհանգիստը՝ Կոնդի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում

Դերասան լինելու որոշումն եմ կայացրել՝ չնայած բոլորի դեմ կարծիքին. Հովհաննես Դիշչյան

Վահե Վայան. Ինչքան մարդիկ շատ են իմանում մարդու մասին, այնքան բարդ է դառնում ապրելը

Նիկոս Վերտիսը «ԱԿՎԱ ԲԻԼԴԻՆԳՍ» ընկերության հրավերով արդեն 3-րդ անգամ ելույթ կունենա Հայաստանում

Մալյան թատրոնի դերասանները՝ Թումանյանի «Հեքիաթներ» ներկայացման զվարճալի դեպքերի մասին

Մի երեկո Նեմրայի հետ․ զրույցներ և պատմություններ, որոնք մնում են երաժշտությունից հետո

Մեկ բաժակ ավել՝ հյուրի համար․ սուրճ, արվեստ և Գյումրվա ժպիտը «Վառեմ-Մարեմ»-ում

«Վառեմ-Մարեմ». Գյումրու ստեղծարար ոգին՝ արվեստի և հիշողությունների հանդիպման վայրում

«Կուզեի, որ բաքվի բանտերում խոշտանգվող մեր Հայրենակիցների Մայրերին, քույրերին, տիկնանց ու դուստրերին էլ հիշեն…». Նազենի Հովհաննիսյան

14:12, 8 մարտի

Հաղորդավարուհի, դերասանուհի Նազենի Հովհաննիսյանը սոցիալական ցանցերի իր էջերում գրել է.

«Արդեն մարտի 8- ն է: Ասում են՝ կանանց տոնն է:

Տոն...  Տո՞ն...  Ի՞նչ տոն ախր.... Աշխատանքների, չդադարող սարսափելի լուրերի ու առօրյա հոգսերի հորձանուտների ճեղքերում՝ քամու բերած հողուփոշու նման անսպասելի բան է երեք տառանոց էդ «տոնը»...իր ճեղքի փոշու մեջ պատահական ու անարմատ թույլ կանաչներով... որոնք քամու գերին են... ամեն օր՝ մի նոր փոթորկի սպասումով...

Տոն... Չգիտեմ՝ ով ինչ նվեր ու ծաղիկ է պատրաստել իր կնոջը, քրոջը, Մորը կամ ընկերների համար, բայց շատ կուզեի, որ մի՛ նվեր տան մեզ..., որ հետ ԳԱ ...Արժանապատվությունը:

Կուզեի, որ տոնը տոնելու գոնե մի՝ արժանապատիվ պատճառ ունենային հայ կանայք՝ տեսնելով իրենց տղամարդու ամենափոքր, թեկուզ առօրեական սխրանքը՝ մարդ մնալու:

Կուզեի, որ Սևակի ասած.«Մենակություն բառից դողդողում է օդը իմ սենյակի:

Ու ես հասկանում եմ, որ աչքերն են մարդու ամենաթաց տեղը...» տողերը լինեին ժամանակվրեպ, անգո, անիրական... ու չորանան կանանց թաց աչքերը:

Կուզեի, որ բաքվի բանտերում խոշտանգվող մեր Հայրենակիցների՜ Մայրերին, քույրերին, տիկնանց ու դուստրերին էլ հիշեն, հիշեն, որ նրանք էլ կին են, մայր են, քույր են ու դուստր, որ այդ հայուհիների տղամարդիկ՝ ամեն օր մնում են ՄԱՐԴ, ու ամեն օր մահ են ապրում:

Մահն էլ են ապրում՝ պարզվում է:  Երբ Մեծամասնությունը չի սովորում ապրել, մեռնում են Անհատները:

Ամեն օր են մեռնում:  

Ասում են էսօր տոն է, ու սկսվում է ինչ-որ միամսյակ... ինչ-որ կանանց:

Տո՞ն...  ես երազում եմ, որ լինի վերջապես ԿՅԱՆՔԻ ու արժանապատվության ամիս, շաբաթ, գոնե ՕՐ:

Տո յուրայինից չխոցված ու թշնամուց չկքած արժանապտվության մի վայրկյանն անգամ նվեր է ու ՏՈՆ:

ապրելու՜ տոն եմ ուզում վերջապես, ձեզ պահեք մարտիութերը:

Իմ իսկ երկրում Գերեվարված գիտակցություների, զնդանված Երկրիս ու իմ եղբայրների ազատագրումն եմ ուզում:

անարմատ ծաղիկներ պետք չեն, ինչպես որ՝ անատամ «վրեժներ» ու դատարկ խոսքեր...

Տոնը խոշտանգված սրտով, սեղմակներով ճզմած ուղեղով ու մեր ցավն անգամ անարգող հանրույթով ՝ դժոխքի նման չպիտի լինի... այլ զայրույթով փոթորկած ՄԱՔՐՈՂ ու ինքնամաքրվող որոշումով:

Էդքանը:

Հ.Գ. մեր գարունները չեն գալիս

Գերության մեջ՝ տոներ չեն լինում

Վարագույր»:


Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում




Print  

  • Related News

TV SHOWS PHOTO VIDEO


@NEWSam_STYLE

  • Archive
Search