• Քրիստոնեական սարսափ. Ամենամռայլ կրոնական տեսարանները

  Քրիստոնեությունը լույս է և Աստծո ողորմածություն, կամ այդպես է ընդունված համարել․․․

• Մոխիրը կրակմարիչի մեջ, ծնկի իջած Հիտլերը և սատկած աղավնիներ. Մաուրիցիո Կատելանը Բեռլինում բեմադրել է «Գիշեր» ներկայացումը

  Հրդեհամարիչը, թերևս, ամենաաննկատելի ցուցանմուշն է Մաուրիցիո Կատելանի նոր ցուցահանդեսում, որն անցկացվել է Բեռլինում

• iPhone-ը՝ 1937 թվականից. Գրեթե 90 տարեկան նկարը վայրի դավադրության առասպել է ծնել

  Գրեթե իննսունամյա նկարը բուռն առցանց բանավեճ է առաջացրել և տարօրինակ դավադրության տեսության տեղիք տվել․․․

• The Guardian. Բորիս Ջոնսոնի դեմքով տղաբ. ինչո՞ւ ընդհանրապես գողանալ Ռենուարը  

  Մինչ ֆրանսիացի արվեստասերները ցնցված են Պիեռ-Օգյուստ Ռենուարի երկու նկարների գողության լուրից Կանյե-սյուր-Մերի թանգարանից, որը կրում է նրա անունը, արվեստի աշխարհի մնացած մասը շփոթված է. Իսկապե՞ս։ Ռենուա՞ր։ Բայց նա... սարսափելի է։ Դա նման է նեղ ջինսերի դարաշրջանում բաճկոններ թալանելուն...

• Վահան Տերյանի և Հովհաննես Թումանյանի գրական երկխոսությունը՝ նոր բացահայտումների լույսի ներքո

  Հայ գրականության երկու մեծերի՝ Վահան Տերյանի և Հովհաննես Թումանյանի ստեղծագործական ու մարդկային կապերի մասին նոր փաստեր են ներկայացվել Սուսաննա Հովհաննիսյանի նոր ուսումնասիրությունում...

• Եկեղեցական մոմի լույսի ներքո. Ազգային պատկերասրահում բացվեց Կարեն Օհանյանի «Նուրբ բան» ցուցահանդեսը

  Նկարչությունը երբեմն այնքան չի ցուցադրում, որքան ստիպում է մեզ նայել…

• Տիգրան Ձիթողցյանի նկարը զարդարել է Los Angeles Magazine-ի շապիկը

  Հայ նկարիչ Տիգրան Ձիթողցյանը հայտնվել է Լոս Անջելեսի լավագույն՝ Los Angeles Magazine-ի օգոստոսյան համարի շապիկին, որը Լոս Անջելեսի այսօրվա դեմքը ձևավորող մարդկանց, վայրերին և միտումներին նվիրված ամենամյա առաջատար քաղաքային ուղեցույցներից մեկն է․․․

• Երկար սպասված բացում. Guggenheim Abu Dhabi-ն կբացի իր դռները դեկտեմբերի 11-ին

  Guggenheim Abu Dhabi-ն պատրաստ է ընդունել իր առաջին այցելուներին դեկտեմբերի 11-ից...

Կամերային թատրոնում կայացել է նկարիչ Աշոտ Վարդանյանի ցուցահանդեսը, որը կրում է «15» խորհրդանշական խորագիրը:

«1915 թվականը հայ ժողովրդի պատմության խորը վերքն է, որը չի սպիանում մինչ այսօր՝ այլ ապրում է մեզ հետ, մեր աչքերում, մեր ներկայում և մեր հիշողության մեջ»,-խոսելով իր աշխատանքների ու ցուցահանդեսի թեմայի մասին՝ պատմում է նկարիչը՝ հավելելով, որ այդ անցյալն այսօր էլ հետապնդում է մեզ և, «ցավոք, կրկնվում է»։

Աշոտի խոսքով այս աշխատանքներն իրենց մեջ ամփոփում են ապրումներ և հիշողություն, «որոնք միշտ կուղեկցեն յուրաքանչյուրիս»։

«Այս նկարները ծնվել են պատմելու և վերապրելու անհրաժեշտությունից։ Սա ողբ չէ, այլ՝ հիշատակ և գոյատևման պայքար»,-ասում է ստեղծագործողը:

«Արվեստը ինձ համար միակ ճանապարհն է՝ փոխանցելու այն, ինչը պետք է չմոռացվի»։

Նկարիչը հավելում է՝ այս գործերը նրանց մասին են, ովքեր հավերժացան, բայց մնացին մեզ հետ՝ հողի, արյան և հիշողության ձևով։

«Նկարները պատմում են այն, ինչը բառերով ասել չեմ կարող։ Իմ նպատակն է ցույց տալ աշխարհին մեր մշակույթը, պատմությունը և այն, ինչն այսօր փորձում են մոռացության մատնել։ Բայց այսօր էլ մենք այստեղ ենք, մենք հիշում ենք և շարունակում ապրել ու արարել»։

Աշոտ Վարդանյանը 6 տարեկանից հաճախել է Նորքի Հայորդյաց տուն գեղանկարչության բաժին՝ Վահե Վանի արվեստանոց։ 2020 թվականին ընդունվել է Երևանի Փ.Թերլեմեզյայնի անվան գեղարվեստի պետական քոլեջ։ 2025 թվականին ավարտել է և նույն թվականին ընդունվել Երևանի Գեղարվեստի պետական ակադեմիայի գեղանկարչության բաժինը:

Մասնակցություն է ունեցել մի շարք խմբակային ցուցահանդեսների, այդ թվում նաև Նկարիչների միությունում անցկացվող ամենամյա «Վարկանիշային» ցուցահանդեսներին:

Վերջերս մասնակցել է Կինոյի տանը կազմակերպված՝ «Անցումներ» տեղեկատվական ցուցահանդեսին:

Սա նրա առաջին անհատական ցուցահանդեսն է՝ նվիրված 1915 թվականի ցեղասպանությանը։ Ասում է՝ երկար ժամանակ է պատրաստվել այս ցուցահանդեսին։ «Ինձ համար արվեստը միակ ճանապարհն է փոխանցելու այն, ինչը չպետք է մոռացվի»,-հավելում է նկարիչը:

Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում