«The Last Breath». Սևան Շահմիրյանը հանդիսատեսին է ներկայացնում իր երաժշտական աշխարհը

Լողազգեստով լուսանկարներ. ազատ ինքնարտահայտո՞ւմ, թե՞ չափի զգացում

Կարմիր խնձորը… Արդյո՞ք այն դեռ ակտուալ է

Տղամարդիկ ուժեղ չեն. դերասանուհի Մարի Գրիգորյան

Մեկնարկեց «Ոսկե ծիրան» Երևանի 23-րդ միջազգային կինոփառատոնը

Արսեն Ալբարյան․ բեմի լույսերի տակ՝ զգացմունքների, ընտրությունների ու անկեղծության մասին

Հրաժեշտ Արտիստին. Արտաշես Ալեքսանյանի հոգեհանգիստը՝ Կոնդի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում

Դերասան լինելու որոշումն եմ կայացրել՝ չնայած բոլորի դեմ կարծիքին. Հովհաննես Դիշչյան

Վահե Վայան. Ինչքան մարդիկ շատ են իմանում մարդու մասին, այնքան բարդ է դառնում ապրելը

Նիկոս Վերտիսը «ԱԿՎԱ ԲԻԼԴԻՆԳՍ» ընկերության հրավերով արդեն 3-րդ անգամ ելույթ կունենա Հայաստանում

Մալյան թատրոնի դերասանները՝ Թումանյանի «Հեքիաթներ» ներկայացման զվարճալի դեպքերի մասին

Մի երեկո Նեմրայի հետ․ զրույցներ և պատմություններ, որոնք մնում են երաժշտությունից հետո

Մեկ բաժակ ավել՝ հյուրի համար․ սուրճ, արվեստ և Գյումրվա ժպիտը «Վառեմ-Մարեմ»-ում

«Վառեմ-Մարեմ». Գյումրու ստեղծարար ոգին՝ արվեստի և հիշողությունների հանդիպման վայրում

Ինչպե՞ս եք վերաբերվում լողազգեստով լուսանկարներին

Վերջին զանգ․ արցունք, ծիծաղ ու հրաժեշտ մանկությանը

Ժամանակից շուտ մի՛ մեծացեք․ խորհուրդներ երիտասարդներին

Արժի, արդյոք, որ Հայաստանը շարունակի մասնակցել «Եվրատեսիլին»

Եկեղեցական մոմի լույսի ներքո. Ազգային պատկերասրահում բացվեց Կարեն Օհանյանի «Նուրբ բան» ցուցահանդեսը

18:16, 8 օգոստոսի

Նկարչությունը երբեմն այնքան չի ցուցադրում, որքան ստիպում է մեզ նայել։ Շերտ առ շերտ պատկերը թաքցվում է, անհետանում և կրկին հայտնվում՝ ինչպես հիշողություն, որը լիովին չի կարելի ընկալել։ Այս զգացողությունը Կարեն Օհանյանի նոր՝ «Նուրբ բան» ցուցահանդեսի հիմքն է, որը բացվել է օգոստոսի 7-ին՝ Հայաստանի ազգային պատկերասրահում։

Ցուցահանդեսը ներկայացնում է նկարչի վերջին աշխատանքները և Ազգային պատկերասրահի «Հեռավոր պատմություններ» ծրագրի մի մասն է, որը նվիրված է ժամանակակից հայկական արվեստին։ Ցուցահանդեսի համադրողն է Թամար Հովսեփյանը։ Նախագիծը ստեղծվել է Շարժայի արվեստի հիմնադրամի և «Ադամյան Հովսեփյան» համադրողական պրակտիկայի աջակցությամբ։

IMG_3099-1.jpeg (351 KB)

«Նուրբ բան» վերնագիրը միտումնավոր բաց է թողնվում մի քանի մեկնաբանությունների համար։ Ցուցահանդեսը ուսումնասիրում է ինչպես նյութի ֆիզիկական հատկությունը, այնպես էլ այն թեմաները, որոնք նկարիչը ուսումնասիրում է նկարչության միջոցով՝ ուժ, տղամարդկություն, բռնություն, խոցելիություն և հիշողություն։ Այն, ինչ թվում է ամուր և դիմացկուն, շատ ավելի քիչ կայուն է թվում Օհանյանի աշխատանքներում, իսկ խոցելիությունը, ընդհակառակը, դառնում է ուժի և դիմադրության պոտենցիալ աղբյուր։

IMG_3100-1.jpeg (348 KB)

Ցուցահանդեսը կենտրոնացած է երկու մեծ ձևաչափի եռանկարների վրա, որոնց չափերը 202 x 273 սանտիմետր են։ Նկարիչն աշխատում է յուղով, ակրիլով, սոսինձով, գունանյութերով և հայկական եկեղեցու մոմի մոմով։ Մեկ աշխատանքի մակերեսը պատված է կարմիր պղպեղի փոշիով, մյուսը՝ կապույտ գունանյութով։ Այս վերին շերտի տակ թաքնված են պատկերներ, նշանների, տառերի և թվերի բեկորներ։

IMG_3100-2.jpeg (348 KB)

Եռանկարի ձևաչափն ինքնին հիշեցնում է խորանի պատկերների տեսողական լեզուն։ Այստեղ գույնը նույնպես դառնում է անկախ հայտարարություն. կարմիրը, կապույտը և դեղինը հիմնական գույներն են, որոնց համադրություններից ծնվում է երանգների մի ամբողջ բազմազանություն։ Օհանյանի համար դրանք նաև խորհրդանշական իմաստ են ձեռք բերում՝ ներգրավվելով հակադրությունների՝ երկնքի և երկրի, կրակի և ջրի, ուժի և խոցելիության մասին զրույցի մեջ։

IMG_3102.jpeg (482 KB)

«Աշխատանքն ունի բազմաթիվ շերտեր», - նշում է ցուցահանդեսի կազմակերպիչ Թամար Հովսեփյանը։ Նրա խոսքով՝ այս շերտերը գոյություն ունեն ոչ միայն նկարչական տեխնիկայի մակարդակում, այլև ստեղծագործությունների իմաստային կառուցվածքում։ Նկարիչը բառացիորեն ստիպում է դիտողին նայել մակերեսի միջով՝ այնտեղ, որտեղ թաքնված է մեկ այլ պատկեր։

Սա հատկապես նկատելի է կապույտ եռապատկերի վերջին վահանակում։ Կնոջ դիմանկարը դուրս է գալիս թափանցիկ մոմե շերտի տակից։ Կինը նստած է՝ ծնկներին տետրը, ուղիղ նայելով դիտողին։ Այս պատկերը կարող է ընկալվել որպես մայրության, հայրենիքի և սերունդների միջև գիտելիքների փոխանցման խորհրդանիշ։ Սակայն միևնույն ժամանակ դիտողի դիրքը փոխվում է. նկարին նայելուն սովոր մեկը հանկարծ հայտնվում է պատկերված կնոջ հայացքի տակ։

Օհանյանը միտումնավոր խուսափում է բռնությունն ուղղակիորեն պատկերելուց։ Նա աշխատում է թաքցնելով՝ պատկերը թաքցնելով մոմի, գունանյութի և միագույն մակերեսի տակ, դիտողի համար բացահայտելով միայն բեկորներ: Այսպիսով, նկարչությունն ինքնին դառնում է հիշողության և տրավմատիկ փորձառության մասին խոսելու միջոց՝ առանց դրանք տեսարանի վերածելու։

IMG_3103.jpeg (552 KB)

Նկարչի համար այս տեխնիկան կապված է նաև ավելի լայն հարցի հետ. ի՞նչ է պատահում պատկերի հետ, երբ այն միաժամանակ թաքցնում և բացահայտում է իրականությունը: Եվ ի՞նչ է մնում այն ​​ամենից, ինչ մենք տեսնում ենք, եթե երբեք ամբողջական պատկերը չենք ստանում։

Հովսեփյանի խոսքով՝ Օհանյանը իր արվեստում միշտ անդրադառնում է տեղական խնդիրներին, բայց դրանք արտահայտում է նկարչության լեզվով՝ խորհրդանիշների, նյութերի, գույնի և շերտերի միջոցով։

«Կարենը պատասխաններ չի տալիս: Եվ, ինչպես արդեն ասացի, արվեստը պատասխաններ չի տալիս: Բայց Կարենը մեզ շերտեր է տալիս և հնարավորություն՝ բացահայտելու, թե ինչ է թաքնված դրանց տակ», - ասում է ցուցահանդեսի կազմակերպիչը։

Հովսեփյանի համար արվեստը պարտավոր չէ փոխել աշխարհը պատրաստի պատասխաններով։ Դրա ուժը կարող է թաքնված լինել այլուր՝ մարդու իրականության ընկալումը փոխելու իր ունակության մեջ։ Եվ «Նուրբ բան» ցուցահանդեսում դիտողին բառացիորեն հրավիրում են անել հենց դա՝ կանգ առնել մակերեսի վրա, նկատել ճեղքը, նայել դրա տակ և ինքնուրույն որոշել, թե ինչ է թաքնված դրա տակ։

«Նուրբ բան» ցուցահանդեսը կգործի մինչև 2026 թվականի սեպտեմբերի 5-ը, Հայաստանի ազգային պատկերասրահում։

Լիանա Աղաջանյան


Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում





  • Related News

TV SHOWS PHOTO VIDEO


@NEWSam_STYLE

  • Archive
Search