Երբևէ ասե՞լ եք «Ես քեզ սիրում եմ»՝ իրականում այդպես չզգալով

«The Last Breath». Սևան Շահմիրյանը հանդիսատեսին է ներկայացնում իր երաժշտական աշխարհը

Լողազգեստով լուսանկարներ. ազատ ինքնարտահայտո՞ւմ, թե՞ չափի զգացում

Կարմիր խնձորը… Արդյո՞ք այն դեռ ակտուալ է

Տղամարդիկ ուժեղ չեն. դերասանուհի Մարի Գրիգորյան

Մեկնարկեց «Ոսկե ծիրան» Երևանի 23-րդ միջազգային կինոփառատոնը

Արսեն Ալբարյան․ բեմի լույսերի տակ՝ զգացմունքների, ընտրությունների ու անկեղծության մասին

Հրաժեշտ Արտիստին. Արտաշես Ալեքսանյանի հոգեհանգիստը՝ Կոնդի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում

Դերասան լինելու որոշումն եմ կայացրել՝ չնայած բոլորի դեմ կարծիքին. Հովհաննես Դիշչյան

Վահե Վայան. Ինչքան մարդիկ շատ են իմանում մարդու մասին, այնքան բարդ է դառնում ապրելը

Նիկոս Վերտիսը «ԱԿՎԱ ԲԻԼԴԻՆԳՍ» ընկերության հրավերով արդեն 3-րդ անգամ ելույթ կունենա Հայաստանում

Մալյան թատրոնի դերասանները՝ Թումանյանի «Հեքիաթներ» ներկայացման զվարճալի դեպքերի մասին

Մի երեկո Նեմրայի հետ․ զրույցներ և պատմություններ, որոնք մնում են երաժշտությունից հետո

Մեկ բաժակ ավել՝ հյուրի համար․ սուրճ, արվեստ և Գյումրվա ժպիտը «Վառեմ-Մարեմ»-ում

«Վառեմ-Մարեմ». Գյումրու ստեղծարար ոգին՝ արվեստի և հիշողությունների հանդիպման վայրում

Ինչպե՞ս եք վերաբերվում լողազգեստով լուսանկարներին

Վերջին զանգ․ արցունք, ծիծաղ ու հրաժեշտ մանկությանը

Ժամանակից շուտ մի՛ մեծացեք․ խորհուրդներ երիտասարդներին

Ու՞ր են կորել ջենթլմենները

21:16, 17 մարտի

Գաղտնիք չէ, որ կանայք սիրում են ջենթլմեններին: Սակայն ջենթլմենների դարաշրջանը համընկնում էր լեդիների դարի հետ, իսկ լեդիները, համապատասխանաբար, չէին զբաղվում բիզնեսով եւ չէին մրցակցում տղամարդկանց հետ։ Եվ ստացվեց այնպես, որ տղամարդիկ (ոչ բոլորն իհարկե) ուղղակի մի կողմ դրեցին իրենց գեղեցիկ վարվելակերպն ու դյութազնությունը։

Այսօր ոչ միայն երեւույթը, այլեւ «ջենթլմեն» արտահայտությունն է բացառիկ դարձել մեզ համար։ Այժմ տղամարդու վերաբերմունքը իրավամբ կարելի է անվանել ավելի շատ ընկերական, քան ջենթլմենական։

Իսկապես, ո՞ւր են կորել իրական ջենթլմենները։ Պարզից էլ պարզ է՝ այնտեղ, ուր կորել են հեզ եւ մեղմ կանայք։ Հենց ինքը՝ մայր-բնությունն է բաշխել թույլ եւ ուժեղ սեռերի դերերը, բայց ելնելով առկա փաստերից՝ մենք ստանում ենք այն պատկերը, որն ունենք այսօր՝ կին-որսորդ եւ օջախի պահապան-տղամարդ։ Սակայն մեղավորներ փնտրելու փոխարեն, յուրաքանչյուրս պետք է խորհի կյանքի թատրոնում մեզ շնորհված «գլխավոր դերերի» մասին։

Ամեն բան շատ պարզ է՝ ուզում ես կողքիդ տեսնել ջենթլմեն, ուրեմն եղիր իրական լեդի։ Չ՞է որ յուրաքանչյուր կնոջը հաճելի է, երբ նրան ձեռք են մեկնում, ճանապարհ են տալիս, դուռ են բացում եւ այլն․․․Սակայն ժամանակակից կինը գերադասում է հպարտանալ իր նվաճումներով կարիերայում  եւ բիզնեսում ՝ առիթը բաց չթողնելով ամեն անգամ հիշեցնել, որ տղամարդիկ վերացել են, եւ նա ստիպված է ամբողջ պատասխանատվությունը կրել իր փխրուն ուսերին։

Իհարկե, կարելի է մեղադրել պետությանն ու սոցիալ-տնտեսական ճգնաժամային պայմաններին, որոնք սահմանափակում են տղամարդկանց, ինչի պատճառով էլ նրանք հազվադեպ են լինում տանը, քիչ են զբաղվում երեխաներով,  ավելի պակաս ուշադրություն են դարձնում կանանց, արագ հոգնում են եւ ֆիզիկապես, եւ հոգեպես․․․Էլ  ի՞նչ դյութազնության մասին է խոսքը․․․

Բայց եթե կանայք կարողանային ընդունել տղամարդկանց այնպիսին, ինչպիսին նրանք կան իրականում, այլ ոչ թե սահմանափակեին եւ իրենց ուսերին տանեին տղամարդկանց բարդ պարտականությունները, իսկ հետո էլ դժգոհեին դրանից․ չ՞է որ տղամարդկային հպարտությունը ձեւավորվում է միայն նրա հանդեպ ունեցած հարգանքի շնորհիվ, իսկ արժանապատվությունը մեծանում է միայն կարեւորություն եւ մեծ նշանակություն ունենալու զգացողությունից։ Տղամարդու կողքին պետք է չվախենալ թույլ լինելուց, որովհետեւ նրա ուժն ու պատասխանատվության զգացումը ձեւավորվում են միայն անզորի եւ թույլի հետ շփվելիս։

Այսօր «ջենթլմեն» բառը խորթ է մեր ականջին, եւ թվում է՝ ջենթլմենը պետք է լինի բարձրագույն կրթություն ունեցող, փայլուն գիտելիքների տեր, խիստ արտահայտված գեղեցիկ շարժուձեւով եւ սուր հումորի զգացումով  մի տղամարդ, ով պարտադիր փողկապ է կրում։ Բայց չէ՞ որ դաստիարակությունն ու կիրթ վարվելաձեւը սկիզբ են առնում դեռ մանկուց, ձեւավորվում շրջապատում։ Եվ կարեւոր չէ՝ գիտնական է նա, թե՞ կոշկակար․ երկուսն էլ կպահեն մեր վերարկուն եւ կբացեն մեքենայի դուռը, եթե ՄԵՆՔ նրանց դա թույլ տանք։ Տղամարդկանց ինքնաարտահայտումը կախված է այն փաստից, թե մենք՝ կանայք, ինչ պատկերացում ունենք նրանց մասին։

Իրական ջենթլմենը  վայելուչ կերպարանքով գեղեցիկ պատյան չէ, այլ առաջին հերթին դաստիարակված, ներդաշնակ անձնավորություն, որը հոգ է տանում մյուսների մասին՝ անկախ սեռից եւ հասարակական դիրքից։
Յուրաքանչյուր տղամարդու մեջ ջենթլմեն է ապրում, հարկավոր է միայն տեսնել նրան, իսկ մենք դիտարկում ենք այն որպես ծանոթ, սովորական, անհետաքրքիր եւ վաղուց հետազոտված էակի։ Եվ միայն ծայրահեղ իրավիճակներում, երբ կինը կորցնում է ղեկավարելու հնարավորությունը եւ թուլանում է, տղամարդն իրեն դրսեւորելու հնարավորություն է ստանում։

Ջենթլմենի կերպարը շատ անհատական է յուրաքանչյուր կնոջ համար. ոմանց բավական է միայն սեղանի սպասքից օգտվելու ունակությունը, ոմանք էլ ողբերգություն կստեղծեն՝ սխալ ընտրած շապիկի պատճառով։

Այսօր ջենթլմեններն ավելի ու ավելի են պակասում, քանզի կանայք ավելի անկախ եւ ուժեղ են դարձել ու պաշտպանության կարիք էլ չեն զգում։ Ավելին, ասում են, որ դյուցազն լինելն էլ այսօր արդիական ու «մոդայիկ չէ»։ Անձամբ ես նորաձեւության ետեւից երբեք չեմ վազել, ու իմ շրջապատում բավականին շատ դաստիարակված ու պարկեշտ անձնավորություններ կան, որոնք ունեն «ջենթլմեն» կոչվելու բոլոր իրավունքները։

Ջենթլմեններ կան։ Նրանք ապրում են մեր կողքին, քայլում են մեզ հետ նույն փողոցներով, մեզ հետ սուրճ են խմում միեւնույն սրճարաններում․․․ Բայց․․․ Նրանք այնտեղ են, որտեղ նրանց թույլ են տալիս արտահայտվել, նրանք այնտեղ են, որտեղ, դժվար է, վտանգավոր եւ որտեղ զգում են նրանց կարիքը։ Այնտեղ, որտեղ դաստիարակված, քնքուշ, սիրող, իսկական եւ թույլ կանայք են․․․


   Եվա Նավասարդյան


Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում





  • Related News

TV SHOWS PHOTO VIDEO


@NEWSam_STYLE

  • Archive
Search