«The Last Breath». Սևան Շահմիրյանը հանդիսատեսին է ներկայացնում իր երաժշտական աշխարհը

Լողազգեստով լուսանկարներ. ազատ ինքնարտահայտո՞ւմ, թե՞ չափի զգացում

Կարմիր խնձորը… Արդյո՞ք այն դեռ ակտուալ է

Տղամարդիկ ուժեղ չեն. դերասանուհի Մարի Գրիգորյան

Մեկնարկեց «Ոսկե ծիրան» Երևանի 23-րդ միջազգային կինոփառատոնը

Արսեն Ալբարյան․ բեմի լույսերի տակ՝ զգացմունքների, ընտրությունների ու անկեղծության մասին

Հրաժեշտ Արտիստին. Արտաշես Ալեքսանյանի հոգեհանգիստը՝ Կոնդի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում

Դերասան լինելու որոշումն եմ կայացրել՝ չնայած բոլորի դեմ կարծիքին. Հովհաննես Դիշչյան

Վահե Վայան. Ինչքան մարդիկ շատ են իմանում մարդու մասին, այնքան բարդ է դառնում ապրելը

Նիկոս Վերտիսը «ԱԿՎԱ ԲԻԼԴԻՆԳՍ» ընկերության հրավերով արդեն 3-րդ անգամ ելույթ կունենա Հայաստանում

Մալյան թատրոնի դերասանները՝ Թումանյանի «Հեքիաթներ» ներկայացման զվարճալի դեպքերի մասին

Մի երեկո Նեմրայի հետ․ զրույցներ և պատմություններ, որոնք մնում են երաժշտությունից հետո

Մեկ բաժակ ավել՝ հյուրի համար․ սուրճ, արվեստ և Գյումրվա ժպիտը «Վառեմ-Մարեմ»-ում

«Վառեմ-Մարեմ». Գյումրու ստեղծարար ոգին՝ արվեստի և հիշողությունների հանդիպման վայրում

Ինչպե՞ս եք վերաբերվում լողազգեստով լուսանկարներին

Վերջին զանգ․ արցունք, ծիծաղ ու հրաժեշտ մանկությանը

Ժամանակից շուտ մի՛ մեծացեք․ խորհուրդներ երիտասարդներին

Արժի, արդյոք, որ Հայաստանը շարունակի մասնակցել «Եվրատեսիլին»

Ավստրալիայում հայտնի հայ երգիչ Արան` հայկական շոու-բիզնեսի, «Եվրատեսիլի» եւ մի շարք այլ թեմաների մասին

11:02, 8 ապրիլի

Ազգությամբ հայ այս երգիչը ծնվել է Ավստրալիայի Մելբուռն քաղաքում: Բեմական գործունեությունը սկսել է որպես լատինաամերիկյան ոճի պարող` դառնալով ավստրալիական DanceSport մրցույթի երկակի չեմպիոն: Չնայած երիտասարդ տարիքին` Արան արդեն հասցրել է շրջագայել Ամերիկայով եւ  Եվրոպայով: 

Ինչո՞ւ Արայի ընտանիքը տեղափոխվեց Ավստրալիա: Ի՞նչ կարծիք ունի երգիչը հայկական շոու-բիզնեսի մասին եւ ո՞ր հայ կատարողներին նախընտրեց առանձնացնել:

NEWS.am STYLE-ը ներկայացնում է բացառիկ հարցազրույց Արայի հետ, որի ընթացքում հայազգի երգիչը ոչ միայն տալիս է վերը նշված հարցերի պատասխաններն, այլեւ խոսում է «Եվրատեսիլի» եւ Genealogy»-ի գաղափարի մասին:

- Արա, պատմեք, թե ինչպես Ձեր ընտանիքը տեղափոխվեց Ավստրալիա:

- Ծնողներս Ավստրալիա են տեղափոխվել 1960-ականներին. մայրս` Եգիպտոսից, հայրս` Լիբանանից: Մորս ընտանիքը լքել է Եգիպտոսը նոր կառավարչի` Աբդել Նասերի հակաեվրոպական քաղաքականության պատճառով: Նախնիներս եղել են Հայաստանի պատմական քաղաքներից` Կեսարիայից, Տիգրանակերտից, Ադանայից եւ Անտիոքից: Հայաստանից նրանց հեռանալը կապված է մի շարք հայերի արտագաղթի պատմության հետ, եւ նրանք ստիպված լքել են իրենց հայրենիքը:

- Իսկ երբեւէ եղե՞լ եք Հայաստանում:

- Այո: Ի դեպ, Հայաստանը շատ հատուկ տեղ ունի իմ սրտում: Առաջին անգամ Հայաստան եկա 1999 թ-ին ու մկրտվեցի Էջմիածնում: Դա ինձ համար աննկարագրելի իրադարձություն էր: Սփյուռքում գտնվող ոչ բոլոր հայերին է հաջողվում մկրտվել աշխարհի հնագույն այս տաճարում: Երկրորդ անգամ Հայաստան եկա 2007 թ-ին, իսկ սկսած 2010 թ-ից` ես ավելի հաճախ եմ այցելում Հայաստան: Ես չեմ փորձում ազգայնամոլ թվալ, բայց կարծում եմ` պետք է պահպանել թե՛ արեւելքում, թե՛ արեւմուտքում սպառնալիքի տակ գտնվող հայկական մշակույթը: 

- Ի՞նչն է Ձեզ հատկապես դուր գալիս Հայաստանում:

Ինձ դուր է գալիս այն, ինչ տեսնում եմ Հայաստանում` մարդկանց ջերմությունը եւ իհարկե, հարուստ պատմությունը:

- Ծնվել եք Ավստրալիայում, որոշ ժամանակ բնակվել՝ Ճապոնիայում, բազմիցս շրջագայել եք ԱՄՆ-ով եւ Եվրոպայով: Ո՞ր երկրի մշակույթն է Ձեզ առավել հոգեհարազատ:

- Որպես բեմի մարդ` ինձ դուր է գալիս լավ արձագանքող հանդիսատեսը: Ես մեծապես հավատում եմ էներգիայի փոխանակմանը, դա շատ կարեւոր է հաջող ելույթ ունենալու համար: Հանդիսատեսի պահվածքը գրեթե միշտ արտացոլում է իրենց մշակութային պատկանելությունը: Օրինակ, անգլոսաքսոն հանդիսատեսը կարծում է, որ ճիշտ է պարզապես նստել եւ լուռ դիտել ելույթը, իսկ Միջին Արևելքի եւ Ասիայի հանդիսատեսը հակված է մասնակցություն ունենալ կատարողի ելույթին: Տարբեր մշակույթների մարդիկ տարբեր կերպ են հաճույք ստանում ելույթից, եւ այս ոլորտում մասնագիտացված մարդիկ սովոր են այդ տարբերություններին:

- Հայտնի է, որ մինչեւ երգչի կարիերա սկսելը, զբաղվել եք պարով: Ե՞րբ հասկացաք, որ երգելը նույնպես պետք է Ձեր բեմական գործունեության մի մասը կազմի:

- Շատ երիտասարդ տարիքից եմ զբաղվել պարով, 4 տարեկանից դաշնամուրի դասերի եմ գնացել: Սակայն այդ ամբողջ ընթացքում, ինչ զբացվում էի պարով, միշտ մտածել եմ երգելու մասին, քանի որ ես երաժշտական անձնավորություն եմ:  Այնուամենայնիվ, DanceSport-ի մրցութային կարիերան ամենօրյա պարապմունքներ էր պահանջում եւ շատ ժամանակ չէր մնում երգելու համար: Երբ այդ մրցույթն ավարտվեց, որի ընթացքում ես երկու անգամ դարձա տիտղոսակիր, ավելի շատ ժամանակ սկսեցի տրամադրել վոկալային պարապմունքներիս` այդ ամենը զուգակցելով պարի եւ դասավանդման հետ: Աստիճանաբար սկսեցի կենտրոնանալ երգեր ձայնագրելու վրա եւ դադարեցի պարով զբաղվել` երգչի կարիերա կերտելու նպատակով:

- Երաժշտական ո՞ր ժանրերն եք նախընտրում:

- Միգուցե անհավատալի թվալ, բայց ես ինձ դասական երաժշտության երկրպագու եմ համարում: Մանկուց նվագել եմ Շոպեն, Մոցարտ, Բեթհովեն եւ մինչ այսօր հաճույք եմ ստանում դասական երաժշտությունից: Իսկ որպես պարող` լատինաամերիկյան երաժշտությունն է ինձ հոգեհարազատ:

- Իսկ համաշխարհային ճանաչում ունեցող ո՞ր երգիչներն են Ձեզ ոգեշնչում:

Շատ երգիչներից եմ ոգեշնչվում. նրանց թվում են անգլիական, լատինական, արաբական եւ եվրոպական մի շարք կատարողներ…Եթե թվարկեմ, ցուցակը շատ երկար կստացվի:

- Արա, հետեւո՞ւմ եք հայկական շոու-բիզնեսին: Ի՞նչ կասեք դրա մասին:

- Անկեղծ կլինեմ ու կասեմ, որ այնքան էլ չեմ հետեւում հայկական երաժշտական ինդուստրիային, այնուամենայնիվ, որքանով որ հասցրել եմ հետեւել` կարծում եմ, որ հայ փոփ կատարողները ավելի մեծ ուշադրություն պետք է դարձնեն իրենց երգերն ու տեսահոլովակները միջազգային ստանդարտների հասցնելուն: Շատ երգիչներ չեն կարեւորում եզակի եւ յուրօրինակ լինելը: Շատ հաճախ եմ հանդիպում հայ երգիչների, ովքեր հրաշալի ձայնային տվյալներ ունեն, բայց ուշադրություն չեն դարձնում իրենց ոճին ու դիմահարդարմանը, այդ պատճառով էլ աննկատ են մնում միջազգային շուկայի համար:

- Այնուամենայնիվ, կա՞ն հայ կատարողներ, որոնց կառանձնացնեիք:

- Կան մի քանի փոփ կատարողներ, ում հարգում եմ իրենց սեփական ոճն ու անհատականությունն ունենալու համար: Նրանց թվում կնշեմ Անդրեին, Սիրուշոյին եւ Լիլուին… Նրանք տարբերվում են հայկական երաժշտական ոլորտում ու չեն կրկնօրինակում որեւիցե մեկին: Այդպիսին լինում է այն արտիստը, ով աճում է, ով այնքան համեստ է, որ կարողանում է սովորել մյուսներից: Հայկական երաժշտական ինդուստրիայում կան նաեւ անձինք, ովքեր կադրից դուրս են (օրինակ, օպերատոր Արտյոմ Աբովյանը, երաժշտական պրոդյուսեր Նիկ Էգիբյանը), բայց նրանց աշխատանքը եւս հիացմունքի է արժանի: Նրանք երկուսն էլ իրենց գործի վարպետներն են` միջազգային չափանիշներով:

- Ձեր երգերն անգլերեն են: Հնարավո՞ր է` մոտ ապագայում հանդես գաք հայալեզու ստեղծագործություններով:

- Երբեք մի ասա «երբեք»: Համենայն դեպս, այս շրջանում ավելի շատ կենտրոնացած եմ անգլերենի վրա, քանի որ երկրպագուներս հիմնականում անգլալեզու են:

- Իսկ ի՞նչ կասեք «Եվրատեսիլ» երգի մրցույթի մասին: Միգուցե, մի օր հետաքրքրություն առաջանա ներկայացնել Հայաստանն այդ մրցույթում:

- Ես իսկապես երկար տարիներ է, ինչ հետեւում եմ «Եվրատեսիլին»: Շատ ուրախացա, երբ 2006 թ-ին Հայաստանը նույնպես մուտք գործեց այդ մրցույթ: Այո, հնարավորության դեպքում ես պատրաստ եմ ներկայացնել Հայաստանն այդ մրցույթում:

- Այս տարի Հայաստանը մրցույթում ներկայացնելու է «Genealogy» խումբը: Ի՞նչ կասեք խմբի գաղափարի մասին:

- Ես լսել եմ երգը եւ գաղափարի մասին վաղուց եմ տեղյակ: Գնահատում եմ այն փաստը, որ Հայաստանի հանրային հեռուստաընկերությունը հնարավորություն է ընձեռել սփյուռքում գտնվող հայերին ներկայացնել Հայաստանը «Եվրատեսիլում»: Տեւական ժամանակ է, ինչ անհասկանալի պատճառներով արեւմուտքի եւ արեւելքի հայերը տարանջատվում են, ու սա հրաշալի հնարավորություն է մեծ բեմում միավորել այս երկու հատվածներում բնակվող հայերին: Ես նրանց մեծագույն հաջողություն եմ մաղթում ու վստահ եմ, որ նրանց միասնականությունը հաջողության գրավական կլինի ելույթի ժամանակ:

Սյունե Առաքելյան


Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում





  • Related News



@NEWSam_STYLE

  • Archive
Search