• Մարդիկ կան՝ վատ բաներ են մեր հետևից ասում, մարդիկ կան՝ ուրախանում են. Հելոուինը` Հայաստանում

  Հայաստանում Հելոուինը տարեցտարի ավելի նկատելի ներկայություն է ձեռք բերում…

• SpaDuet-ը Երևանում․ երաժշտական ճանապարհորդություն ժողովրդական մեղեդիներից մինչև ջազ և կինոերաժշտություն

  Յուրահատուկ երաժշտական ճանապարհորդություն` ժողովրդական մեղեդիներից մինչև ջազի դասականներ և կինոերաժշտության կախարդական էջեր, Իսպանիայից ժամանած SpaDuet-ի հետ...

• Պլասիդո Դոմինգոն ներկայացրել է կադրեր՝ Երևանում կայանալիք համերգի փորձից

  Այսօր՝ հոկտեմբերի 16-ին, Ալեքսանդր Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնում տեղի կունենա հայ մեծանուն տենոր, համաշխարհային օպերային արվեստի նշանավոր ներկայացուցիչ Գեղամ Գրիգորյանի ծննդյան 75-ամյակին նվիրված գալա-համերգը․․․

• Հավակնության և առևտրի խաչմերուկում. Հայացք՝ 2026 թվականի Երևանի նորաձևության շաբաթին

  Չորրորդ Երևանի նորաձևության շաբաթը պատմություն դարձավ՝ իր հետևում թողնելով հարյուրավոր փայլուն կադրեր սոցիալական ցանցերում և նկատելի հետք ինչպես տեղական, այնպես էլ արտասահմանյան մամուլում․․․

• Սյուզան Մարգարյանի արձագանքը Սիրուշոյի պատմությանը, Fashion Week-ն ու Երևանի 2808-ամյակը․ Instagram-ը՝ այս շաբաթ

  Հոկտեմբերի 7-ին կայացավ Վարդուհի Վարդանյանին նվիրված մեծ համերգը, որի ընթացքում գրանցվեցին մի շարք տպավորիչ ու հուզիչ դրվագներ...

• Երևանը, որ այսպես նայում ես, Հռոմից ոչ միայն հին չէ, այլև շատ նոր քաղաք է

  Երևանը միայն քարտեզի վրա նշված քաղաք չէ․ այն հիշողություն է, պատմություն, սեր ու երազանք՝ միավորված մեկ անվան մեջ...

• Արգենտինայի համը Երևանի սրտում. դեսպանատունը ներկայացրեց գինիներ, որոնք արժե փորձել

  Գինին ունի երկրի ինքնությունը առանց խոսքերի փոխանցելու հազվագյուտ ունակություն․․․

• Եթե Երևանի պատմության թանգարանը ապագայում  չարժանանա սեփական շքեղ շինության, թող սա լինի գոնե վերջին հանգրվանը  

  Հայաստանում ես առաջին անգամ հասկացա, թե ինչ է հայրենիքը, որը կրում ես քո ներսում։ Հայ լինելը նրանց համար դժբախտություն չէ կամ պարտականություն, դա նրանց էությունն է...

Օպերայի մոտ միշտ բլյուզ է լսվում:

Ու հարցը ժանրը չէ:

Ոչ էլ անգամ այն, որ այս քաղաքում մոլորվել հնարավոր չէ: 

Դուրս գալ սենյակից, ճանապարհից թեքվել  յոթ «շլակբաումից» այն կողմ ու պատահաբար դեմ առնել կյանքին: 

Կոնսերվատորիայի մոտ ամեն երեկո Գևորգը՝ վանդակավոր կլյոշ շալվարով ու կիթառով, նվագում է հատուկ քեզ համար: Ամեն անգամ, երբ կիթառի լարը փրթվում է, փոխում է այն` ասելով. «Բիլլի, արվեստը չի մեռնում»:

Այսօր Բիլլին կլինեմ ես ու կհավատամ:

Ու կձևացնեմ, թե հավատում եմ:

Այս քաղաքում ապրում են ֆանտաստիկ մարդիկ ու ժամանակ չունեն կյանքի մասին մտածելու:

Նրանք ժամանակ չունեն մտածելու, դրա համար նվագում են:

Ամեն երեկո  քեռի Կոմիտասը մի քիչ դառնում է Բիլլի ու փորձում է չմտածել: Կոնսերվատորիայում տարօրինակ լուրեր են տարածվել`

քաղաքի,

կյանքի,

լարերի մասին:

Գևը կատարում է «Լռությունը», ու հարցը ժանրը չէ:

Այս քաղաքում ապում են նրանք, ովքեր կարողանում են ապրել ու նրանք, ովքեր՝ չէ:

Նստարանին շարվում են երևանցիներ, հնդիկներ, աֆրոամերիկացիներ (ավելի քիչ Ամերիկա, ավելի շատ Աֆրո), ու սա հիանալի է՝ հաշվի առնելով, որ վերջիններս ստեղծել են բլյուզը, ինչպես նաև վաղ ջազն ու ռեգթայմը:

Բիլլի, ով էլ որ դու լինես, թքած ստեղծողների վրա՝ պահիր ռիթմը:

Աղջիկը վազում է վանդակավոր կլյոշ շալվարով ու կլոր ակնոցով կիթառահարի մոտ, դնում է փողը ճամպրուկի վրա ու արագ հետ վազում մոր մոտ:

Մի օր Գևորգը այս ճամպրուկով կթռչի ուրիշ քաղաք՝ մոլորվելու:

Իսկ մինչ այդ, բոլոր նրանց համար, ովքեր դեռ Բիլլի են՝ արվեստը չի մեռնում:

Վեներա Ավետիսյան

Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում