«The Last Breath». Սևան Շահմիրյանը հանդիսատեսին է ներկայացնում իր երաժշտական աշխարհը

Լողազգեստով լուսանկարներ. ազատ ինքնարտահայտո՞ւմ, թե՞ չափի զգացում

Կարմիր խնձորը… Արդյո՞ք այն դեռ ակտուալ է

Տղամարդիկ ուժեղ չեն. դերասանուհի Մարի Գրիգորյան

Մեկնարկեց «Ոսկե ծիրան» Երևանի 23-րդ միջազգային կինոփառատոնը

Արսեն Ալբարյան․ բեմի լույսերի տակ՝ զգացմունքների, ընտրությունների ու անկեղծության մասին

Հրաժեշտ Արտիստին. Արտաշես Ալեքսանյանի հոգեհանգիստը՝ Կոնդի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում

Դերասան լինելու որոշումն եմ կայացրել՝ չնայած բոլորի դեմ կարծիքին. Հովհաննես Դիշչյան

Վահե Վայան. Ինչքան մարդիկ շատ են իմանում մարդու մասին, այնքան բարդ է դառնում ապրելը

Նիկոս Վերտիսը «ԱԿՎԱ ԲԻԼԴԻՆԳՍ» ընկերության հրավերով արդեն 3-րդ անգամ ելույթ կունենա Հայաստանում

Մալյան թատրոնի դերասանները՝ Թումանյանի «Հեքիաթներ» ներկայացման զվարճալի դեպքերի մասին

Մի երեկո Նեմրայի հետ․ զրույցներ և պատմություններ, որոնք մնում են երաժշտությունից հետո

Մեկ բաժակ ավել՝ հյուրի համար․ սուրճ, արվեստ և Գյումրվա ժպիտը «Վառեմ-Մարեմ»-ում

«Վառեմ-Մարեմ». Գյումրու ստեղծարար ոգին՝ արվեստի և հիշողությունների հանդիպման վայրում

Ինչպե՞ս եք վերաբերվում լողազգեստով լուսանկարներին

Վերջին զանգ․ արցունք, ծիծաղ ու հրաժեշտ մանկությանը

Ժամանակից շուտ մի՛ մեծացեք․ խորհուրդներ երիտասարդներին

Արժի, արդյոք, որ Հայաստանը շարունակի մասնակցել «Եվրատեսիլին»

Երեւանյան էսքիզներ. Բլյուզ. երբ Կոմիտասը փոքր-ինչ Բիլլի է դառնում

22:06, 3 հուլիսի

Օպերայի մոտ միշտ բլյուզ է լսվում:

Ու հարցը ժանրը չէ:

Ոչ էլ անգամ այն, որ այս քաղաքում մոլորվել հնարավոր չէ: 

Դուրս գալ սենյակից, ճանապարհից թեքվել  յոթ «շլակբաումից» այն կողմ ու պատահաբար դեմ առնել կյանքին: 

Կոնսերվատորիայի մոտ ամեն երեկո Գևորգը՝ վանդակավոր կլյոշ շալվարով ու կիթառով, նվագում է հատուկ քեզ համար: Ամեն անգամ, երբ կիթառի լարը փրթվում է, փոխում է այն` ասելով. «Բիլլի, արվեստը չի մեռնում»:

Այսօր Բիլլին կլինեմ ես ու կհավատամ:

Ու կձևացնեմ, թե հավատում եմ:

Այս քաղաքում ապրում են ֆանտաստիկ մարդիկ ու ժամանակ չունեն կյանքի մասին մտածելու:

Նրանք ժամանակ չունեն մտածելու, դրա համար նվագում են:

Ամեն երեկո  քեռի Կոմիտասը մի քիչ դառնում է Բիլլի ու փորձում է չմտածել: Կոնսերվատորիայում տարօրինակ լուրեր են տարածվել`

քաղաքի,

կյանքի,

լարերի մասին:

Գևը կատարում է «Լռությունը», ու հարցը ժանրը չէ:

Այս քաղաքում ապում են նրանք, ովքեր կարողանում են ապրել ու նրանք, ովքեր՝ չէ:

Նստարանին շարվում են երևանցիներ, հնդիկներ, աֆրոամերիկացիներ (ավելի քիչ Ամերիկա, ավելի շատ Աֆրո), ու սա հիանալի է՝ հաշվի առնելով, որ վերջիններս ստեղծել են բլյուզը, ինչպես նաև վաղ ջազն ու ռեգթայմը:

Բիլլի, ով էլ որ դու լինես, թքած ստեղծողների վրա՝ պահիր ռիթմը:

Աղջիկը վազում է վանդակավոր կլյոշ շալվարով ու կլոր ակնոցով կիթառահարի մոտ, դնում է փողը ճամպրուկի վրա ու արագ հետ վազում մոր մոտ:

Մի օր Գևորգը այս ճամպրուկով կթռչի ուրիշ քաղաք՝ մոլորվելու:

Իսկ մինչ այդ, բոլոր նրանց համար, ովքեր դեռ Բիլլի են՝ արվեստը չի մեռնում:

Վեներա Ավետիսյան


Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում





  • Related News

TV SHOWS PHOTO VIDEO


@NEWSam_STYLE

  • Archive
Search