Կանանց զուգարանից՝ հասարակության հայելի. «Toilet կանանց համար»

Մանկությանս տիկնիկը կուզեի վերադարձնել

Armenia Marriott-ում կրկին համաշխարհային գաստրոնոմիկ շոու է՝ Le Petit Chef-ը վերադարձել է Երևան

Երբևէ ասե՞լ եք «Ես քեզ սիրում եմ»՝ իրականում այդպես չզգալով

«The Last Breath». Սևան Շահմիրյանը հանդիսատեսին է ներկայացնում իր երաժշտական աշխարհը

Լողազգեստով լուսանկարներ. ազատ ինքնարտահայտո՞ւմ, թե՞ չափի զգացում

Կարմիր խնձորը… Արդյո՞ք այն դեռ ակտուալ է

Տղամարդիկ ուժեղ չեն. դերասանուհի Մարի Գրիգորյան

Մեկնարկեց «Ոսկե ծիրան» Երևանի 23-րդ միջազգային կինոփառատոնը

Արսեն Ալբարյան․ բեմի լույսերի տակ՝ զգացմունքների, ընտրությունների ու անկեղծության մասին

Հրաժեշտ Արտիստին. Արտաշես Ալեքսանյանի հոգեհանգիստը՝ Կոնդի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում

Դերասան լինելու որոշումն եմ կայացրել՝ չնայած բոլորի դեմ կարծիքին. Հովհաննես Դիշչյան

Վահե Վայան. Ինչքան մարդիկ շատ են իմանում մարդու մասին, այնքան բարդ է դառնում ապրելը

Նիկոս Վերտիսը «ԱԿՎԱ ԲԻԼԴԻՆԳՍ» ընկերության հրավերով արդեն 3-րդ անգամ ելույթ կունենա Հայաստանում

Մալյան թատրոնի դերասանները՝ Թումանյանի «Հեքիաթներ» ներկայացման զվարճալի դեպքերի մասին

Մի երեկո Նեմրայի հետ․ զրույցներ և պատմություններ, որոնք մնում են երաժշտությունից հետո

Մեկ բաժակ ավել՝ հյուրի համար․ սուրճ, արվեստ և Գյումրվա ժպիտը «Վառեմ-Մարեմ»-ում

«Վառեմ-Մարեմ». Գյումրու ստեղծարար ոգին՝ արվեստի և հիշողությունների հանդիպման վայրում

Իմ պատմությունը. «Շնորհակալ ենք, որ մեզ միշտ ճիշտ ուղու վրա ես դրել»

23:17, 17 հուլիսի

NEWS.am STYLE-ի խմբագրությունն ընթերցողներից բազմիցս նամակներ էր ստանում, ովքեր առաջարկում էին բացել նոր խորագիր, որտեղ յուրաքանչյուր ցանկացող անորոշ հասցեատերերի շրջանակին ուղղված կարճ էսսեի, նամակի միջոցով կարող է ինքնարտահայտվել, ներկայացնել կյանքի մասին փիլիսոփայական մտորումները եւ այլն:

Ահա վերջերս ստացված նամակներից մեկը:

«Բարեւ Ձեզ: Մի խնդրանք ունենք: Խնդրում ենք տպագրել մեր հայրիկի բանաստեղծությունները:

Մենք հասկացանք, որ մեր հայրը միշտ ճիշտ է: Երբեմն չենք լսել նրան, հետո նոր գիտակցել մեր կատարած սխալը: Շնորհակալ ենք, որ մեզ միշտ ճիշտ ուղու վրա ես դրել, սիրել, հաշվի առել մեր կարծիքը…

Այս բանաստեղծությունների մասին, համոզված ենք, մոռացել ես: Փոքր-ինչ թարմ շունչ ենք ցանկանում տալ ու կրկին հիշեցնել, որ մենք քեզ սիրում ենք:

Միշտ քո՝ զավակներ

 

Ժայռերը կան ու կմնան հավերժ

Տաշվում, մաշվում են քարերը անտաշ

Գույներով պես-պես, գույներով անխախտ

Խորհուրդ են անում վեհ ու ծանրաքաշ,

Մեջք-մեջքի թիկնած, ժայռերը հպարտ:

Ե՞րբ էր, որ Աստված արարեց աշխարհ,

(Աշխարհի չափ հին, ժայռերը կային)

Ե՞րբ էր, որ իրենք կրծքով դիմահար,

Ջուրը եւ հողը, ու նաեւ քամին`

Զատեցին Աստծո արարման պահին:

Արարիչը ե՞րբ էր, որ ստեղծեց մարդկանց`

Նրանց պարգեւեց քարերի լեզուն,

Անմռունչ քարը ծառայեց մարդուն

Ու դարձավ ե՛ւ զենք, ե՛ւ տապանաքար:

Տաշվում են, մաշվում են քարերը անտաշ

Աշխարհի չափ հին, աշխարհով սասուն,

Խորհուրդ են անում մեջք-մեջքի տված

Ապառաժ դարձած ժայռերը կանգուն:

Ու տվեց Աստված ժայռերով լեցուն

Երկիր մի օրհնյալ` երկիրն Արարատյան,

Խաժակ աչքերով ու բոց մազերով

Ժայռերի պես սեգ ու քարի լեզուն հասկացող մարդկանց

Արարատ լեռը հոգու մեջ դրած

Մի ժողովրդի, ազգությունը՝ հայ:

 

Գարուն

Այդ առավոտ հայրիկիս հետ շրջում էինք, մենք հմայված`

Այդ հրաշքով սովորական, որ թափվում էր փաթիլ-փաթիլ

Մեր այգու մեջ ու մեր այգուն սիրահարված,

Ոտքերիս տակ ձյան տակից աշնան թափված

Տերեւներն էին խշշում ու շշնջում,

Թե` տեր Աստված մեզ վերջապես

Հանգիստ ու քուն պարգեւեցիր մինչեւ գարուն:

Ձմռան հրաշք այդ առավոտ մի նոր

Բան էլ սովորեցի ու հասկացա,

Որ աշխարհում առանց ձմռան մեծ հրաշքի

Երբեք նորից գարուն չի գա:

2005թ:

Գագիկ Աբրահամյան»

Կայքի խմբագրությունը հիշեցնում է, որ այսուհետ ձեզանից յուրաքանչյուրը կարող է մեզ ուղարկել սեփական պատմությունը [email protected] հասցեով (կարելի է նաեւ լուսանկարներով), իսկ մենք անպայման այն կտեղադրենք մեր կայքում՝ ցանկության դեպքում պահպանելով անանունությունը: Ամենից պատկերավոր, հուզիչ կամ արձագանք ստացած շարադրանքը խմբագրության կողմից մրցանակ կստանա:


Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում




Print  

  • Related News



@NEWSam_STYLE

  • Archive
Search