Աիդա Կարապետյանի ու ամուսնու՝ Արամի սիրո պատմությունը. ծանոթությունից մինչև անսպասելի ամուսնություն

Մարդիկ կան՝ վատ բաներ են մեր հետևից ասում, մարդիկ կան՝ ուրախանում են. Հելոուինը` Հայաստանում

VIDEO. Սոս Ջանիբեկյանը, Լուիզա Ներսիսյանը, Դիանա Մալենկոն և Լևոն Հախվերդյանը՝ սիրային քառանկյունու կիզակետում

Ինչպես Նարեին դիմավորեցին «Զվարթնոց» օդանավականում՝ «Մանկական Եվրատեսիլում» հաղթանակից հետո. երգչուհու էմոցիաները

Թեմա կա. ո՞ւմ մասին է Աստղիկ Սաֆարյանը մտածում գիշերվա 2-ին և ո՞ւմ է տեսնում որպես «Երկու աստղի» հաջորդ զույգ

Օսկար Ուայլդի «Սալոմեն»՝ Երևանի դրամատիկական թատրոնի նոր հարթակում

Կանանց զուգարանից՝ հասարակության հայելի. «Toilet կանանց համար»

Մանկությանս տիկնիկը կուզեի վերադարձնել

Armenia Marriott-ում կրկին համաշխարհային գաստրոնոմիկ շոու է՝ Le Petit Chef-ը վերադարձել է Երևան

Երբևէ ասե՞լ եք «Ես քեզ սիրում եմ»՝ իրականում այդպես չզգալով

«The Last Breath». Սևան Շահմիրյանը հանդիսատեսին է ներկայացնում իր երաժշտական աշխարհը

Լողազգեստով լուսանկարներ. ազատ ինքնարտահայտո՞ւմ, թե՞ չափի զգացում

Կարմիր խնձորը… Արդյո՞ք այն դեռ ակտուալ է

Տղամարդիկ ուժեղ չեն. դերասանուհի Մարի Գրիգորյան

Մեկնարկեց «Ոսկե ծիրան» Երևանի 23-րդ միջազգային կինոփառատոնը

Արսեն Ալբարյան․ բեմի լույսերի տակ՝ զգացմունքների, ընտրությունների ու անկեղծության մասին

Հրաժեշտ Արտիստին. Արտաշես Ալեքսանյանի հոգեհանգիստը՝ Կոնդի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում

Դերասան լինելու որոշումն եմ կայացրել՝ չնայած բոլորի դեմ կարծիքին. Հովհաննես Դիշչյան

Ամերիկահայ ջազմեն Վարդան Հովսեփյան. «Սկավառակների համար ընտրել եմ «Առագաստ» եւ «Կռունկ» անունները հայերեն, քանի որ անգլերենում այդ բառերը նույնքան տպավորիչ չեն հնչում»

13:26, 18 օգոստոսի

Ամերիկահայ դաշնակահար եւ կոմպոզիտոր Վարդան Հովսեփյանը կրթություն է ստացել ամենատարբեր երաժշտական հաստատություններում՝ Երեւանի պետական կոնսերվատորիայում, Էստոնական երաժշտական ակադեմիայում, Հելսինկիի ջազային կոնսերվատորիայում, Բերքլիի երաժշտական քոլեջում:

Նա ելույթ է ունենում ե'ւ մենահամերգներով, ե'ւ այնպիսի ականավոր երաժիշտների հետ, ինչպիսիք են Միք Գուդրիքը, Փիթեր Էրսքինը եւ Ջերրի Բերգոնզին:

Վարդանը վարպետության դասերով հանդես է գալիս աշխարհի ամենատարբեր երաժշտական հաստատություններում:

Այս կոմպոզիտորի ստեղծագործությունները դասական հիմքի վրա կառուցած նոր սերնդի ջազի վառ օրինակ են:


Դուք ձեւավորվել եք տարբեր երաժշտական դպրոցներում: Այժմ մշտապես բնակվում եւ ստեղծագործում եք ջազի հայրենիքում՝ ԱՄՆ-ում: Ինչպիսի՞ փոփոխություններ են տեղի ունեցել Ձեր ստեղծագործական կյանքում ժամանակի ընթացքում այդ տարատեսակ երաժշտական դպրոցների ազդեցության ներքո: Դյուրի՞ն էր ինքնարտահայտվել ջազի հայրենիքում:

Այդ դպրոցներից յուրաքանչյուրն իր անկրկնելի ազդեցությունն է թողել ինձ վրա: Երեւանի պետական կոնսերվատորիայում սովորում էի կոմպոզիցիայի բաժնում, եւ իմ՝ այնտեղ անցկացրած երկու կիսամյակները հիանալի ներածություն դարձան 20-րդ դարի կոմպոզիտորների ուղու եւ տեխնիկայի ուսումնասիրման հարցում: Դրանից հետո ես բավական սահուն տեղափոխվեցի Էստոնական երաժշտական ակադեմիա, որտեղ շարունակում էի ուսումնասիրել ժամանակակից կոմպոզիտորների ստեղծագործությունները: Հելսինկիի ջազային կոնսերվատորիան ինձ համար դարձավ ջազի տեսության եւ իմպրովիզացման առաջին գործնական ուսումնասիրումը: Իսկ Բերքլիի երաժշտական քոլեջն իմ հին երազանքի իրականացումն էր: Հենց այնտեղ ես կարողացա մշակել ջազի ավանդական լեզուն:


Ի՞նչ կարեւորություն եք տալիս երաժշտության մեջ ժառանգականության հարցին: Ձեր ընտանիքում երաժիշտներ կա՞ն:

Իհարկե, չափազանց օգտակար է, երբ ընտանիքում երաժիշտներ կան: Իմ քեռին երաժիշտ էր, եւ ես 5-7 տարեկանում երաժշտության հիմքերն էի ուսումնասիրում նրա ուղղորդմամբ: Մինչեւ 13 տարեկանը երաժշտությունն ինձ համար ոչ շատ խորը մտորման առարկա էր: Այն ինձ համար նույնն էր, ինչ շախմատ կամ ֆուտբոլ խաղալը: Սակայն երբ սիրեցի երաժշտությունը, ես տեսա իմ ուղին…


Արվեստագետներից շատերը ստեղծագործության պրոցեսը համեմատում են ինչ-որ տարերային երեւույթների եւ նույնիսկ այլ արվեստների հետ: Ինչի՞ հետ Դուք կհամեմատեիք Ձեր ստեղծագործական պրոցեսը: Ի՞նչ է կատարվում Ձեր ներսում ամեն անգամ, երբ նոր գործ եք ստեղծում:

Ստեղծագործական պրոցեսը հեշտ չէ նկարագրել, քանի որ այն միշտ տարբեր է: Ես չափազանց բարձր եմ գնահատում երաժշտության ժամանակակից ճարտարապետությունը՝ նրա կառուցվածքը, ծագումը եւ երաժշտական գործիքիս անսահման հնարավորությունները: Որքան ավելի ազատ ես զգում երաժշտության կառուցվածքը, այնքան ավելի մեծ տարածք ես ունենում տարատեսակ ազդեցությունների համար՝ բնության, մարդկային հարաբերությունների, գինու, ուտելիքի, ճանապարհորդությունների կողմից…


Սովորաբար, որեւէ ստեղծագործություն գրելուց առաջ, հեղինակը նախ այն պատկերացնում է իր ներսում, այնուհետեւ ի կատար ածում: Որոշ մարդկանց մոտ այդ բոլորովին այլ կերպ է ստացվում, քան իրենք պատկերացնում էին, իսկ մյուսների մոտ՝ պատկերացրածից էլ հաջող: Ինչպե՞ս է Ձեզ մոտ ստացվում:

Այո, համաձայն եմ, որ երբեմն ստեղծագործության արդյունքը ստացվում է ոչ այնպիսին, ինչպես պատկերացնում էիր: Պահեր են լինում, երբ փորձում ես առանձնահատուկ հնչյուն ստանալ եւ գերագույն բավարարվածություն ես զգում, երբ հաջողության ես հասնում: Իսկ երբեմն էլ իրենց դերն են խաղում հանկարծակիությունն ու անսովոր տեղերը: Ես այս երկու պրոցեսներն էլ սիրում եմ:

Դուք ունեք հայկական անվանումով ստեղծագործություններ՝ «Առագաստ», «Կռունկ»: Ի՞նչ պատմություն ունեն դրանք: Ինչո՞ւ հենց հայերեն:

Այս սկավառակների անվանման համար ես հայերենն եմ ընտրել, որոհետեւ, նախ եւ առաջ, անգլերենում այդ բառերն այդքան տպավորիչ չեն հնչում: Բացի այդ, այս երկու բառերը նման են ЕСМ record լեյբլի լատիներեն անվանումների, ինչը ինձ շատ է դուր գալիս:


Որո՞նք են Ձեր գալիք ստեղծագործական ծրագրերը:

Իմ վերջին աշխատանքները՝ VOCE նախագիծը (Վարդան Հովսեփյանի կամերային անսամբլը) եւ նոր «Երազանքներ Փարիզից եւ վարիացիներ» ձայնասկավառակը մի քանի ամիս առաջ են լույս տեսել: Այս պահին նոր զուգերգի նախագիծ եմ մշակում բրազիլացի երգչուհի Տատյանա Փարրայի հետ, որը ձայնագրվելու է մոտ ապագայում:

Զրուցեց Լիլիթ Պետրոսյանը


Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում





  • Related News

TV SHOWS PHOTO VIDEO


@NEWSam_STYLE

  • Archive
Search