• Վահան Տերյանի և Հովհաննես Թումանյանի գրական երկխոսությունը՝ նոր բացահայտումների լույսի ներքո

  Հայ գրականության երկու մեծերի՝ Վահան Տերյանի և Հովհաննես Թումանյանի ստեղծագործական ու մարդկային կապերի մասին նոր փաստեր են ներկայացվել Սուսաննա Հովհաննիսյանի նոր ուսումնասիրությունում...

• Եկեղեցական մոմի լույսի ներքո. Ազգային պատկերասրահում բացվեց Կարեն Օհանյանի «Նուրբ բան» ցուցահանդեսը

  Նկարչությունը երբեմն այնքան չի ցուցադրում, որքան ստիպում է մեզ նայել…

• Տիգրան Ձիթողցյանի նկարը զարդարել է Los Angeles Magazine-ի շապիկը

  Հայ նկարիչ Տիգրան Ձիթողցյանը հայտնվել է Լոս Անջելեսի լավագույն՝ Los Angeles Magazine-ի օգոստոսյան համարի շապիկին, որը Լոս Անջելեսի այսօրվա դեմքը ձևավորող մարդկանց, վայրերին և միտումներին նվիրված ամենամյա առաջատար քաղաքային ուղեցույցներից մեկն է․․․

• Երկար սպասված բացում. Guggenheim Abu Dhabi-ն կբացի իր դռները դեկտեմբերի 11-ին

  Guggenheim Abu Dhabi-ն պատրաստ է ընդունել իր առաջին այցելուներին դեկտեմբերի 11-ից...

• Դավիթ Էլբակյան ՝ թատերական բեմի նոր հայտնությունը

  Դավիթ Էլբակյանը,  սիրված տենոր Ռուբեն Էլբակյանի որդին, փայլուն մուտք է գործել փարիզյան պրոֆեսիոնալ թատերական աշխարհ՝ մարմնավորելով Էդմոնդի կերպարը Ուիլյամ Շեքսպիրի անմահ «Լիր արքա» ողբերգության բեմականացման մեջ…

• Նկար, որը Մարկ Ցուկերբերգը դեռևս արգելափակում է. Կուրբեի «Աշխարհի ծագումի» շուրջ ծավալվող 160 տարվա սկանդալային պատմությունը

  Եթե ​​այսօր սոցիալական ցանցերում տեղադրեք 19-րդ դարի ամենահայտնի նկարներից մեկի լուսանկարը, կա հավանականություն, որ ալգորիթմները այն կհամարեն պոռնոգրաֆիկ․․․

• «Լյանչժուի դարաշրջան․ Ծիսական կարգի աշխարհը». ցուցահանդես՝ Երևանում

  2026թ հուլիսի 25-ին, Նկարիչների միությունում կբացվի Չինաստանից հյուրընկալվող «Լյանչժուի դարաշրջան․ Ծիսական Կարգի Աշխարհը» խորագրով ֆիզիկական և թվային տարրերի համադրությամբ գերիմերսիվ ցուցահանդեսը...

• «Թատրոն 8»-ը ներկայացնում է. «Անուշ»-ը առաջին անգամ՝ որպես մոնոներկայացում

  Ինչպե՞ս կարող է մեկ դերասան մարմնավորել մի ամբողջ աշխարհ…

Գլենդելում բնակվող նկարիչ Շահին Մաստյանի եւ փասադենաբնակ երաժիշտ ու քանդակագործ Տիգրան Մարտիկյանի աշխատանքները կներկայացվեն Լոս Անջելեսում «Mediterranean Cocktail of Art » ցուցահանդեսում՝ Napulitanamente ամսագրի միջոցառման շրջանակներում:

Մաստյանը ծնվել է Իրանում՝ հայ ընտանիքում։ 22 տարեկանում ԱՄՆ տեղափոխվելուց հետո, որտեղ այժմ աշխատում է որպես ծրագրային ապահովման մշակման խորհրդատու, Մաստիանը սկսել է ավելի լուրջ վերաբերվել նկարչության իր կիրքին: Նրան ոգեշնչել են այնպիսի վարպետներ, ինչպիսիք են Վինսենթ Վան Գոգը, Ժորժ Սյորան, Փոլ Սինյակը եւ Կլոդ Մոնեն, բայց նա ցանկանում էր գտնել իր «մաստյանական» ոճը։

 «Մի օր ես նկար էի նայում… եւ ինձ հարցրի․ «Ինչու՞ է այն լավը», - պատմել է նա: «Այնուհետեւ մտքովս անցավ, որ ես ինձ լավ եմ զգում, քանի որ կերպարը կատարյալ չէր: Պատկերը տալիս է վերացական, ընդհանուր պատկերացում այն ​​մասին, թե ինչ պետք է լինի: Սա թույլ է տալիս դիտողին լրացնել մնացածը: Երբ նայում ես որևէ նկարին կամ աշխարհին, տեսնում ես ինքդ քեզ; դու ստեղծում ես այն, ինչ ուզում ես տեսնել իրականում, այնպես որ այն, ինչ ես ստեղծում եմ, հիմնականում ձգան է… Ես վերադարձա իմ նկարներին և վերագծեցի դրանք այլ կերպ»:

Մաստյանն իրեն նկարագրել է որպես իմպրեսիոնիստ պոունտիլիստ, ով հատկապես սիրում է նկարել անձրեւոտ գիշերային տեսարաններ, որտեղ լույսն ու գույները պարում են հայելային ջրափոսերի կամ ջրի առուների մեջ:

Ցուցահանդեսին նա կներկայացնի յոթ կտավ, որոնք պատկերում են Արարատ լեռը՝ հեռվից Երեւանի լույսերով, հռոմեական Կոլիզեյը գիշերը, Վենետիկի ջրանցքները, Նյու Յորքը՝ անձրեւի տակ, Ելիսեյան դաշտերը։

Հայազգի Մարտիկյանի համար, ում դաշնակահարի եւ կոմպոզիտորի մրցանակակիր կարիերան նրան տարել է այնպիսի վայրեր, ինչպիսիք են Քարնեգի Հոլը, քանդակագործության իր ուղին սկսվեց, երբ նա դարձավ իր մոր խնամակալը:

«Իմ ուշադրությունը մայրիկի վրա էր, եւ ես ուզում էի ստեղծագործել։ Ցանկանում էի ինչ-որ բան անել, եւ ես ընտրեցի քանդակը, քանի որ քանդակի եռաչափ ձեւը գրավիչ էր: Ուզում էի մարդ ստեղծել (ով) մի տեսակ ընկերություն կանի ինձ, որ մենակ չմնամ։

Մարտիկյանը սկսել է ուսումնասիրել տարբեր ձեւեր՝ փորձելով հնարավորինս շատ շունչ հաղորդել իր քանդակներին։ Նրան միշտ հետաքրքրել է մարդկային կերպարանքը եւ ցանկացել է իր գործերին «հոգի» տալ։

Նա կներկայացնի իր չորս քանդակները՝ հայ տատիկները՝ խաչը վզին, կոմպոզիտորը խորհրդածում է իր մետաղյա դաշնամուրի վրա, ատամը, որի արմատները ձեռքեր են, եւ փոքրիկ աղջիկ՝ բալետի զգեստով, որը կանգնած է պատին բաց ձեռքերով եւ ժպիտով։ «Ուզում էի «Խաղաղություն» անվանել»,- ասել է Մարտիկյանը։ «Փոքրիկ աղջիկը… հանգստացել է եւ պարզապես ուզում է, որ բոլորը խաղաղ ապրեն: Սա է ուղերձը»:

Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում