• 20,000 ֆունտ ստերլինգ արժողությամբ «Մադոննայի կրծկալը» կարող էր այրել երեխաներին. անսովոր քանդակները ստիպված են եղել թաքցնել արևից

  20,000 ֆունտ արժողությամբ արտասովոր գեղարվեստական ​​ինստալյացիան, որը տեղացիները համեմատում են Մադոննայի խորհրդանշական կոն կրծկալի հետ, ստիպված են եղել տեղափոխել այն բողոքներից հետո, որ մետաղական կառուցվածքը արևի տակ կարող էին այրել երեխաներին, հայտնում է Daily Mail-ը․․․

• Ռիմա Պիպոյանը՝ Գդանսկի միջազգային պարի փառատոնի ժյուրիի կազմում․ հայկական ժամանակակից պարը՝ միջազգային բեմում

  Սեպտեմբերի 12–20-ը Լեհաստանում անցկացվեց Գդանսկի ամենամյա միջազգային պարի 18-րդ փառատոնը, որի շրջանակում սեպտեմբերի 14–17-ը տեղի ունեցավ ժամանակակից պարի մենապարերի միջազգային մրցույթը...

• Վան Գոգը՝ 180 միլիոն դոլարով, իսկ Սեզանը՝ 120 միլիոնով. Sotheby's-ը աճուրդի է հանում լեգենդար հավաքածուն

  Այս աշնանը Sotheby's-ը Նյու Յորքում աճուրդի կհանի Վինսենթ վան Գոգի հազվագյուտ նկարը, որը գրեթե կես դար չի ցուցադրվել…

• Ինչպես բացվեցին Ռուսական հոգևոր մշակույթի օրերը Երևանում

  Սեպտեմբերի 30-ին, Երևանի Ստանիսլավսկու անվան ռուսական դրամատիկական թատրոնում բացվեցին Ռուսական հոգևոր մշակույթի օրերը Հայաստանում…

• Հենրիկ Մալյան․ ծննդյան օրվա հեքիաթը. «Ես արվեստում ոչնչով չեմ ուզում զբաղվել, բացի մարդուց»

  «Ես արվեստում ոչնչով չեմ ուզում զբաղվել, բացի մարդուց»։ Հենրիկ Մալյանի այս մի նախադասությունը, թերևս, նրա ամբողջ ստեղծագործական ճանապարհի ամենաճիշտ բանաձևն է...

• Ինչպես պահպանել տան համը աշխարհի մյուս կողմում. Ֆրանսիայում կհրատարակվի Զարզավաջյան եղբայրների գիրքը՝ հայկական սփյուռքի խոհանոցի մասին

  Արգենտինայից և Լիբանանից մինչև Ավստրալիա և Ճապոնիա. հայկական խոհանոցը երկար ժամանակ ապրել է Հայաստանի սահմաններից շատ հեռու՝ փոխվելով նոր երկրների, ապրանքների և ընտանեկան պատմությունների ազդեցության տակ․․․

• Լեգենդի վերադարձը. Ռոմանտիկա, «դրայվ» և սիրո խոստովանություններ. Գարուի համերգը՝ Երևանում

  Սեպտեմբերի 22-ին Երևանը կրկին դիմավորեց Գարուին՝ ֆրանս-կանադացի երգչին, որը միլիոնավոր մարդկանց հայտնի է «Փարիզի Աստվածամոր տաճարը» ներկայացման մեջ Քվազիմոդոյի դերակատարմամբ...

• Լիլիթ Մելիքյանի «Կինը» ցուցահանդեսը Գլենդելում․ գույնի, կտավի և նորաձևության երկխոսություն

  Օրեր առաջ Գլենդել քաղաքում տեղի ունեցավ «Տերյան մշակութային կենտրոն»ՀԿ հիմնադիր և գեղարվեստական ղեկավար, նկարիչ-դիզայներ Լիլիթ Մելիքյանի «Կինը» խորագրով անհատական ցուցահանդեսը...

Դուբայի Meem Gallery-ում բացվել է լիբանանահայ նկարիչ Ասադուր Բեզդիկյանի ցուցահանդեսը, ով աշխարհով մեկ հայտնի է որպես Ասադուր:

«Assadour: Etchings» վերնագրված ցուցահանդեսում ներկայացված են 15 աշխատանքներ, որոնք ընդգրկում են նկարչի մոտ հինգ տասնամյակների կարիերան, որոնք բացահայտում են ոչ միայն նրա նվիրվածությունն ու տպագրության վարպետությունը, այլեւ համընդհանուր գրավչությամբ յուրահատուկ ձայնը:

«Ասադուրը համարվում է արաբական աշխարհի լավագույն փորագրիչներից մեկը», -  The National-ին ասել է Meem Gallery-ի փոխտնօրեն Շադ Աբդուլքարիմը: «Նրան առանձնացնում է այն, որ արաբ փորագրիչներ շատ քիչ ունենք այս տարածաշրջանում: Նրա աշխատանքը հիմնականում կենտրոնացած է փորագրությունների եւ օֆորտի վրա։ Չնայած նա նկարներ է նկարել, բայց հենց այս աշխատանքներով է նա առավել հայտնի»։

Ասադուրը ծնվել է Բեյրութում՝ հայ ընտանիքում 1943 թվականին։ Նա մեծացել է Բուրճ Համուտ արվարձանում՝ բազմազան, մշակութային հարուստ միջավայրում, որտեղ նրան ենթարկվել են մի շարք գեղարվեստական ​​ոճերի եւ վերաբերմունքի:

18 տարեկանում Ասադուրը տպագրություն եւ նկարչություն է սովորել Իտալիայի Պերուջա նահանգի Պիետրո Վանուչիի ակադեմիայում: Այնտեղ նա նաեւ այցելել է Ֆլորենցիա, Սան Ջիմինիանո եւ ուսումնասիրեց Ջոտտո դի Բոնդոնեի, Պաոլո Ուչելլոյի և Սենի դի Պեպոյի, իտալական վերածննդի վարպետների՝ Չիմաբուեի ստեղծագործությունները։

1964-ին եռամյա կրթաթոշակ է ստացել Լիբանանի մշակույթի նախարարության կողմից՝ Փարիզի Գեղարովեստի բարձրագույն ազգային վարժարանում ուսանելու համար։ Նա ստացել է մի շարք մրցանակներ եւ ընդունվել է ֆրանսիական արվեստի հեղինակավոր կազմակերպություններում, այդ թվում՝ Salon de Mai de Paris, La Jeune Gravure Contemporaine և Les Peintres-Graveurs Francais:

Ասադուրի վաղ ծանոթությունը տարբեր համայնքների ու գեղարվեստական ​​պրակտիկաների հետ, ի վերջո, հայտնվեց նրա ստեղծագործության մեջ, որը օրգանապես միավորում է տարբեր գաղափարներ և ոճեր նույն հարթության վրա:

Մանրամասն, խճճված շերտավորման միջոցով, որը համակցված է համընդհանուր ճանաչելի խորհրդանիշների եւ պատկերային տարրերի օգտագործմամբ, Ասադուրի աշխատանքը ապակառուցում է իրականությունն ու ստեղծում յուրահատուկ երեւակայական աշխարհ, որն ուսումնասիրում է այնպիսի թեմաներ, ինչպիսիք են ինքնությունը, կորուստը, հիշողությունը, մենակությունը եւ մարդկային փորձը:

«Ասադուրը նայեց իր տիեզերքին եւ ստեղծեց իր աշխարհը,- ասում է Աբդուլքարիմը:- Նրա որոշ ստեղծագործությունների հիմքում ընկած գաղափարները կապված են նրա ժառանգության հետ: Ստեղծագործություններում տեղ են գտել հայ ժողովրդի ու արաբների տառապանքներից ու դժվարություններից մի քանիսը»։

Ասադուրի աշխատանքն ակնթարթորեն ճանաչելի է։ Թեեւ նրա ոճը տարիների ընթացքում զարգացել է, նրա գրվածքների լայն շրջանակը մեկ տարածության մեջ զարմացնում է հանդիսատեսին իր ձայնի պարզությամբ: Նրա գունապնակը, գծի նուրբ, բայց համարձակ օգտագործումը, վարպետությունը եւ հեռանկարը մնացին հետեւողական ողջ ընթացքում: Դա աբստրակտ հատկանիշների համադրություն է կուբիզմի տարրերի եւ նույնիսկ սյուրռեալիստական ​​զգացմունքայնության հետ։ Երկրաչափական, հավասարակշռված կոմպոզիցիաները լցված են տարածությամբ, բայց միևնույն ժամանակ մանրակրկիտ հարվածներով, գրաֆիկական գծերով եւ լույսի ու ստվերի նուրբ մատուցմամբ:

«Ասադուրն ասում էր, որ տարված է ժամանակով եւ դրա հոսքով,- ավելացնում է Աբդուլքարիմը:- Իր սովորական մոտիվներով, ինչպիսիք են կիսալուսինը կամ եռանկյունին, նա սահմանում է ժամանակային շրջանակ, որտեղ նա զբաղվում է որոշակի գաղափարներով: Անկախ նրանից, թե դա սոցիալական բացառվածություն է, թե իր անձնական տրավմաները, նա ինչ-որ կերպ պատնեշում է իրեն հանդիսատեսից՝ դժվարացնելով կարդալը կամ շերտեր ավելացնելով իր տիեզերքի բարդ ստեղծագործությանը»:

Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում