Կանանց զուգարանից՝ հասարակության հայելի. «Toilet կանանց համար»

Մանկությանս տիկնիկը կուզեի վերադարձնել

Armenia Marriott-ում կրկին համաշխարհային գաստրոնոմիկ շոու է՝ Le Petit Chef-ը վերադարձել է Երևան

Երբևէ ասե՞լ եք «Ես քեզ սիրում եմ»՝ իրականում այդպես չզգալով

«The Last Breath». Սևան Շահմիրյանը հանդիսատեսին է ներկայացնում իր երաժշտական աշխարհը

Լողազգեստով լուսանկարներ. ազատ ինքնարտահայտո՞ւմ, թե՞ չափի զգացում

Կարմիր խնձորը… Արդյո՞ք այն դեռ ակտուալ է

Տղամարդիկ ուժեղ չեն. դերասանուհի Մարի Գրիգորյան

Մեկնարկեց «Ոսկե ծիրան» Երևանի 23-րդ միջազգային կինոփառատոնը

Արսեն Ալբարյան․ բեմի լույսերի տակ՝ զգացմունքների, ընտրությունների ու անկեղծության մասին

Հրաժեշտ Արտիստին. Արտաշես Ալեքսանյանի հոգեհանգիստը՝ Կոնդի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում

Դերասան լինելու որոշումն եմ կայացրել՝ չնայած բոլորի դեմ կարծիքին. Հովհաննես Դիշչյան

Վահե Վայան. Ինչքան մարդիկ շատ են իմանում մարդու մասին, այնքան բարդ է դառնում ապրելը

Նիկոս Վերտիսը «ԱԿՎԱ ԲԻԼԴԻՆԳՍ» ընկերության հրավերով արդեն 3-րդ անգամ ելույթ կունենա Հայաստանում

Մալյան թատրոնի դերասանները՝ Թումանյանի «Հեքիաթներ» ներկայացման զվարճալի դեպքերի մասին

Մի երեկո Նեմրայի հետ․ զրույցներ և պատմություններ, որոնք մնում են երաժշտությունից հետո

Մեկ բաժակ ավել՝ հյուրի համար․ սուրճ, արվեստ և Գյումրվա ժպիտը «Վառեմ-Մարեմ»-ում

«Վառեմ-Մարեմ». Գյումրու ստեղծարար ոգին՝ արվեստի և հիշողությունների հանդիպման վայրում

Երբևէ ասե՞լ եք «Ես քեզ սիրում եմ»՝ իրականում այդպես չզգալով

10:30, 13 սեպտեմբերի

Ո՞վ եք դուք, երբ ոչ ոք չի նայում.

Մարդուն ճանաչելը հեշտ գործ չէ։ Մենք կարող ենք տարիներով շփվել մեկի հետ, իմանալ նրա սովորությունները, նախասիրությունները, աշխատանքի մասին, նույնիսկ կարծել, թե գիտենք՝ ինչ է նա մտածում, բայց միևնույն է՝ նրա ներսում միշտ մնում է մի տարածք, որտեղ ուրիշներին մուտք գործելը հեշտ չէ։

Մարդիկ սովորաբար ցույց են տալիս իրենց այն կողմը, որը պատրաստ են ցույց տալ։ Մենք սովորում ենք ճիշտ պահին ժպտալ, ճիշտ բառերն ընտրել, թաքցնել անհարմար զգացողությունները և երբեմն նույնիսկ ինքներս մեզ համոզել, որ ամեն ինչ լավ է։ Բայց մարդու իրական կերպարը հաճախ բացահայտվում է ոչ թե նրա մասին պատմած փաստերով, այլ այն հարցերով, որոնց պատասխանելիս նա մի պահ լռում է։

Ի՞նչն է քեզ իսկապես երջանկացնում։ Ինչի՞ց ես ամենաշատը վախենում։ Ո՞ր հատկությունը չես սիրում քո բնավորության մեջ։ Ի՞նչ կփոխեիր քո անցյալում, եթե հնարավորություն ունենայիր։ Ո՞ւմից կցանկանայիր ներողություն խնդրել։ Եվ ամենակարևորը՝ ինչպե՞ս կուզեիր, որ քեզ հիշեն։

Այս հարցերը պարզ են թվում, բայց դրանցից յուրաքանչյուրն իր հետևում մի ամբողջ պատմություն ունի։ Երբ խոսում ենք վախերի մասին, իրականում խոսում ենք այն բաների մասին, որոնք մեզ համար կարևոր են։ Երբ խոսում ենք ափսոսանքների մասին, բացահայտում ենք մեր չիրականացած ընտրությունները։ Իսկ երբ հարցնում ենք սիրո մասին, հաճախ ավելի շատ բան ենք իմանում մարդու մասին, քան նրա ձեռքբերումներից։

Հետաքրքիր է նաև, թե որքան տարբեր կարող են լինել մարդկանց պատկերացումները երջանկության մասին։ Մեկի համար այն մեծ հաջողությունն է, մյուսի համար՝ ընտանիքի հետ անցկացրած սովորական երեկոն։ Մեկը երազում է ավելի շատ փող ունենալ, մյուսը՝ ավելի շատ ժամանակ։ Ոմանք վախենում են ծերանալուց, ոմանք՝ մենակ մնալուց, իսկ ոմանց ամենամեծ վախն այն է, որ մի օր հետ նայելով՝ կհասկանան, որ իրենց կյանքն ապրել են ոչ թե իրենց ցանկություններով, այլ ուրիշների սպասումներով։

Ի վերջո, այս հարցերի պատասխանները պարզապես փաստեր չեն, այլ փոքրիկ պատուհաններ՝ մարդու ներաշխարհը տեսնելու համար։ Իսկ գուցե հենց անկեղծ պատասխանների մեջ է թաքնված մարդուն իսկապես ճանաչելու ամենակարճ ճանապարհը։


Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում




Print  

  • Related News

TV SHOWS PHOTO VIDEO


@NEWSam_STYLE

  • Archive
Search