Երբևէ ասե՞լ եք «Ես քեզ սիրում եմ»՝ իրականում այդպես չզգալով

«The Last Breath». Սևան Շահմիրյանը հանդիսատեսին է ներկայացնում իր երաժշտական աշխարհը

Լողազգեստով լուսանկարներ. ազատ ինքնարտահայտո՞ւմ, թե՞ չափի զգացում

Կարմիր խնձորը… Արդյո՞ք այն դեռ ակտուալ է

Տղամարդիկ ուժեղ չեն. դերասանուհի Մարի Գրիգորյան

Մեկնարկեց «Ոսկե ծիրան» Երևանի 23-րդ միջազգային կինոփառատոնը

Արսեն Ալբարյան․ բեմի լույսերի տակ՝ զգացմունքների, ընտրությունների ու անկեղծության մասին

Հրաժեշտ Արտիստին. Արտաշես Ալեքսանյանի հոգեհանգիստը՝ Կոնդի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում

Դերասան լինելու որոշումն եմ կայացրել՝ չնայած բոլորի դեմ կարծիքին. Հովհաննես Դիշչյան

Վահե Վայան. Ինչքան մարդիկ շատ են իմանում մարդու մասին, այնքան բարդ է դառնում ապրելը

Նիկոս Վերտիսը «ԱԿՎԱ ԲԻԼԴԻՆԳՍ» ընկերության հրավերով արդեն 3-րդ անգամ ելույթ կունենա Հայաստանում

Մալյան թատրոնի դերասանները՝ Թումանյանի «Հեքիաթներ» ներկայացման զվարճալի դեպքերի մասին

Մի երեկո Նեմրայի հետ․ զրույցներ և պատմություններ, որոնք մնում են երաժշտությունից հետո

Մեկ բաժակ ավել՝ հյուրի համար․ սուրճ, արվեստ և Գյումրվա ժպիտը «Վառեմ-Մարեմ»-ում

«Վառեմ-Մարեմ». Գյումրու ստեղծարար ոգին՝ արվեստի և հիշողությունների հանդիպման վայրում

Ինչպե՞ս եք վերաբերվում լողազգեստով լուսանկարներին

Վերջին զանգ․ արցունք, ծիծաղ ու հրաժեշտ մանկությանը

Ժամանակից շուտ մի՛ մեծացեք․ խորհուրդներ երիտասարդներին

Ինչպես է դպրոցը «սպանում» երեխաների տաղանդը եւ անհաջողակ դարձնում նրանց

22:10, 23 սեպտեմբերի

Բավական ցավալի է տեսնել, թե ինչպես է դպրոցը «սպանում» երեխաների տաղանդը եւ անհաջողակ դարձնում նրանց։ Եվ այս խնդիրը գլոբալ է։ Ամեն տարի հազարավոր աշակերտներ են ավարտում դպրոցը եւ անգիտակցաբար մտնում նոր կյանք։ Իսկ ո՞րն է դրա պատճառը։

Պատճառը նրանց կրթությունն է, որն արդեն վաղուց արդիական չէ։ Կրթական համակարգը, որը տարածված է ամբողջ աշխարհում ձեւավորվել է 200 տարի առաջ։ Այս ժամանակաշրջանում Անգլիայում մեծ թափով զարգանում էր արդյունաբերությունը, ստեղծվում էին  նոր գործարաններ, ֆաբրիկաներ, բանկեր եւ դրանց կարիքները բավարարելու եւ արտադրանքն իրացնելու համար հարկավոր էին ոչ այնքան խելացի, հնազանդ, խոնարհ մարդիկ։ Հենց այս հիմքի վրա էլ ձեւավորվել է այս կրթական համակարգը։

Բոլորն էլ գիտեն, որ երեխաները ավելի հեշտությամբ սովորում են խաղերի միջոցով, քան դպրոցի նստարանին նստած։ Նրանք սիրում են վազել, ցատկել, ծիծաղել, իսկ դպրոցում երեխան դրա իրավունքը չունի։ Այստեղ նա հոգեւոր եւ մտավոր զարգացում չի ունենում, քանի որ ուսուցիչը նրան պարտադրում է իր տեսակետը՝ առանց հաշվի առնելու երեխայի կարծիքը։

Իսկ ինչու՞ է դպրոցը բացասական ազդեցություն ունենում երեխայի վրա։

Արդեն վաղուց ապացուցվել է, որ սովորելու լավագույն միջոցը մեկ անգամ սխալվելն է։ Իսկ դպրոցում երեխաները ամենից շատ հենց սխալվելուց են վախենում։ Սխալ պատասխանի դիմաց նրանց 2 են նշանակում։ Այսինքն՝ հետագայում երեխան նոր փորձ ձեռք բերելու ցանկություն եւ ձգտում չի ունենում։

Առաջադրանքները կամ ճիշտ են, կամ սխալ են լինում։ Այսինքն՝ երեխան աշխարհը շատ սահամանփակ է տեսնում։  Այժմ երեխաները մտածելու ժամանակ չունեն, եւ նրանք դպրոցում կատարում են մեխանիկական աշխատանք։ Իսկ նախկինում ուսուցիչներն իրենց սաների հետ դասերն անցկացնում էին գետի ափին եւ նրանց մտորելու ու մտածելու հնարավորություն տալիս։

Այժմ հազարավոր ուսանողներ, ունենալով դիպլոմներ, այլեւս չեն ցանկանում սովորել, քանի որ նրանք ատում են այդ գործընթացը, քանի որ նրանց դպրոցում չեն սովորեցրել, որ պետք է մշտապես ձգտել նոր գիտելիքներ ձեռք բերել, նոր հորիզոններ բացահայտել։

Բացի այդ, կյանքն այսօր շատ արագ է զարգանում, իսկ դպրոցի տված գիտելիքն ու տեղեկությունը աստիճանաբար դառնում են ոչ արդիական եւ անօգուտ։ Պետք է ինքնակրթվել, ինչը նույնպես դպրոցում չեն սովորեցնում։

 

Աղբյուրը՝ Creu

 


Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում





  • Related News



@NEWSam_STYLE

  • Archive
Search