• Աթենքը մարտահրավեր է նետում Դուբային. Ինչպես է հին մայրաքաղաքը վերածվում հարուստ արտագաղթողների համար նոր դրախտի

  Այնտեղ, որտեղ մի ժամանակ գտնվում էր Աթենքի հին օդանավակայանը, արագորեն ի հայտ է գալիս ապագայի քաղաքը․․․

• Գեղեցիկ վայրեր՝ սառը ընդունելություն. 6 ուղղություն, որտեղ զբոսաշրջիկները բախվում են կոպտության

  Էյֆելյան աշտարակը, իտալական փողոցները և կապույտ Ադրիատիկ ծովը՝ միլիոնավոր զբոսաշրջիկներ երազում են տեսնել այս վայրերը…

• Դուբայը՝ ինչպիսին դուք այն երբեք չեք տեսել. քաղաքի նոր սեզոնի ուղեցույց

  Դուբայը քաղաք է, որին երբեք լիովին չես սովորում. այն ամեն այցելության հետ նորովի է բացվում․․․

• Մեկ ամբողջ տարի շքեղ նավի վրա. 56,000 ֆունտ ստեռլինգ արժողությամբ կռուիզը, որը կընդգրկի ամբողջ աշխարհը՝ Ալյասկայից մինչև Զանզիբար

  Երկշաբաթյա կռուիզը կարող է շքեղության գագաթնակետ թվալ։ Բայց ի՞նչ կլիներ, եթե դուք կարողանայիք ամբողջ տարին անցկացնել ծովում՝ ամեն օր արթնանալով մոլորակի մի նոր անկյունում․․․

• Ֆանտաստիկ ճանապարհորդություն. սուպեր զբոսանավերը և շքեղ լայներները գերհարուստ արկածախնդիրներին տանում են աշխարհի ծայրը  

  Սեզոնային ճանապարհորդները, որոնք ունեն բավարար ֆինանսական միջոցներ, դիմում են փորձարարական արշավային կրուիզների դեպի մոլորակի ամենահեռավոր անկյունները...

• «Հարստությունը վերածվել է կենդանաբանական այգու». Ինչու է էլիտար տուրիզմը սկսում ապստամբել «Սպիտակ լոտոսի» դեմ

  Քիչ հեռուստասերիալներ են այնպիսի խորը ազդեցություն ունեցել շքեղ ճանապարհորդությունների ոլորտի վրա, որքան «Սպիտակ լոտոսը»․․․

• «Դժոխք Երկրի վրա». դրախտային հունական լողափը վերածվել է մղձավանջի զբոսաշրջիկների բազմության պատճառով

  Հունաստանի գեղատեսիլ լողափը անվանվել է «դժոխք երկրի վրա», քանի որ այն լցվել է անթիվ զբոսաշրջիկների բազմությամբ...

• Փախուստ քաղաքակրթությունից. ինչու են մոլորակի ամենահարուստ մարդիկ հանգստավայրերի փոխարեն ընտրում անտառային խորքերն ու վայրի բնությունը

  Շվեդիայի ամենահյուսիսային դահուկային հանգստավայրը՝ ընդամենը 60 բնակիչ ունեցող Ռիկսգրենսենը, ձմռանն իսկական մագնիս է դառնում ադրենալինի սիրահարների համար։ Բևեռային շրջանից ընդամենը 200 կիլոմետր հեռավորության վրա գտնվող այս փոքրիկ ավանը վերածվել է ֆինանսիստների, տեխնոլոգիական հսկաների ու թոփ-մենեջերների թաքստոց-դրախտի։ Այստեղ սովորական ճոպանուղիներին փոխարինում են ուղղաթիռները, իսկ աղմկոտ զբոսաշրջիկների բազմությանը՝ անմարդաբնակ, վայրի լանջերը, գրում է Robb Report-ը...

Զբոսաշրջիկի համար ավելի հարմար է Հին Կլադով (Alt Kladow)՝ ներկայում Բեռլինի մաս կազմող նախկին այդ գյուղակ գնալ շոգենավով, Վանզեե լճի ափին գտնվող Շտեգլից-Ցելենդորֆի ջրային կայարանից:

Եվ ահա, երկար հերթում գրեթե մեկ ժամ կանգնելուց հետո ճանապարհ ենք ընկնում: Շոգենավը փոքր չէ, ուղիղ 300 ուղեւորի համար: Ուղեւորները հստակ կերպով բաժանվում են երկու խմբի. զբոսաշրջիկներ եւ տուն վերադարձող Կլադովի բնակիչներ:

Վերջինները, որպես կանոն, նստում են հանգիստ, լուռ եւ առանց առանձնակի հետաքրքրության դիտում իրենց համար սովորական դարձած բնապատկերները: Իսկ զբոսաշրջիկները՝ հակառակը, հիացմունքով արձագանքում են շոգենավին զբոսանավերի եւ նավակների մոտենալուն, անդադրում սեղմում ֆոտոխցիկների կոճակները եւ… խոսում աշխարհի բոլոր լեզուներով:

Այս բաբելոնյան խառնաշփոթում, որը հիանալի կերպով ցուցադրում է աշխարհի ռասաների եւ ժողովուրդների բազմազանությունը, խոսքի զգացմունքայնությամբ առանձնանում են ռոմանական խմբի ներկայացուցիչները: Հազվադեպ հանդիպում են նաեւ մեր հայրենակիցները, ովքեր չգիտես ինչ ճանապարհով են հասել այս վայրերը…

Եվ ահա, 20 րոպե տեւողությամբ «լճով» հաճելի շրջագայությունից հետո շոգենավը կայանում է Կլադովի նավամատույցում: Ուղեւորներն արագորեն դուրս են գալիս ափ: Տեղացիները շտապում են տուն, իսկ ժամանողները՝ տեղական տեսարժան վայրերը դիտելու կամ ամառային սրճարաններում մեկ գավաթ գարեջրի շուրջ որոշ ժամանակ նստելու: Բարեբախտաբար, անմիջապես նավամատույցի մոտ հասարակական սննդի նման օբյեկտները քիչ չեն:

Այդտեղից էլ կարելի է վեր բարձրանալ նեղ հեծանվա-հետիոտնի արահետով, որի երկու կողմից կեչիներ են տնկված: Այնտեղից 5 րոպեում ոտքով կարելի է հասնել Կլադովի ավտոճանապարհներից մեկին եւ հիանալ տեղի մեկ կամ երկհարկանի տնակներով: Դժվար չէ նկատել մի հետաքրքիր մանրուք. յուրաքանչյուր տան ճարտարապետությունը եզակի ու անկրկնելի է, երկու միանման տուն անհնար է տեսնել: Որոշ առանձնատների ճակատամասերը գրեթե ամբողջությամբ ծածկված են խիտ բաղեղով, որը դրանց հեքիաթային տեսք է տալիս: Անցնելով Կլադովի փողոցներից մեկով, կարելի է հին կառույցների հանդիպել: Ահա, ասենք, աղյուսե, բարձր տանիքով տներից մեկի պատին խոշոր թվերով գրված է դրա կառուցման տարեթիվը ՝ 1876:

Կլադովում ավելի հնաբնակներ էլ կան: Գյուղական համեստ եկեղեցու կողքով անցնելիս աչքի է զարնում ոչ մեծ ցուցանակ՝ մակագրությամբ, որը կարելի է թարգմանել այսպես. «Ինձ տնկել են 1631 թվականին, եւ երիտասարդությունը պարում էր շրջան կազմած: 1806 թվականին ֆրանսիացիները մտան երկիր եւ այրեցին իմ կատարը: 1945-ին նույնն արեցին ռուսները: Հիմա ես կարող եմ հանգիստ լինել»: Թարգմանության հստակության համար հանձնառու չեմ, բայց մենախոսության իմաստը մոտավորապես այսպիսին է: Ցուցանակի կողքին այս տողերի հեղինակն է՝ բազմաչարչար ծառը, որն արտաքնապես ոչնչով չի առանձնանում իր «երիտասարդ» եղբայրակիցներից:

… Թափառելով Կլադովի խաղաղ փողոցներով, հարկավոր է չուշանալ վերջին շոգենավից, հակառակ դեպքում ստիպված կլինեք հյուրանոց հասնել ավտոբուսով, երկար շրջանցիկ ճանապարհով:

Ալբերտ Խաչատրյան

Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում