«The Last Breath». Սևան Շահմիրյանը հանդիսատեսին է ներկայացնում իր երաժշտական աշխարհը

Լողազգեստով լուսանկարներ. ազատ ինքնարտահայտո՞ւմ, թե՞ չափի զգացում

Կարմիր խնձորը… Արդյո՞ք այն դեռ ակտուալ է

Տղամարդիկ ուժեղ չեն. դերասանուհի Մարի Գրիգորյան

Մեկնարկեց «Ոսկե ծիրան» Երևանի 23-րդ միջազգային կինոփառատոնը

Արսեն Ալբարյան․ բեմի լույսերի տակ՝ զգացմունքների, ընտրությունների ու անկեղծության մասին

Հրաժեշտ Արտիստին. Արտաշես Ալեքսանյանի հոգեհանգիստը՝ Կոնդի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում

Դերասան լինելու որոշումն եմ կայացրել՝ չնայած բոլորի դեմ կարծիքին. Հովհաննես Դիշչյան

Վահե Վայան. Ինչքան մարդիկ շատ են իմանում մարդու մասին, այնքան բարդ է դառնում ապրելը

Նիկոս Վերտիսը «ԱԿՎԱ ԲԻԼԴԻՆԳՍ» ընկերության հրավերով արդեն 3-րդ անգամ ելույթ կունենա Հայաստանում

Մալյան թատրոնի դերասանները՝ Թումանյանի «Հեքիաթներ» ներկայացման զվարճալի դեպքերի մասին

Մի երեկո Նեմրայի հետ․ զրույցներ և պատմություններ, որոնք մնում են երաժշտությունից հետո

Մեկ բաժակ ավել՝ հյուրի համար․ սուրճ, արվեստ և Գյումրվա ժպիտը «Վառեմ-Մարեմ»-ում

«Վառեմ-Մարեմ». Գյումրու ստեղծարար ոգին՝ արվեստի և հիշողությունների հանդիպման վայրում

Ինչպե՞ս եք վերաբերվում լողազգեստով լուսանկարներին

Վերջին զանգ․ արցունք, ծիծաղ ու հրաժեշտ մանկությանը

Ժամանակից շուտ մի՛ մեծացեք․ խորհուրդներ երիտասարդներին

Արժի, արդյոք, որ Հայաստանը շարունակի մասնակցել «Եվրատեսիլին»

Փնտրում եմ երազանքիս ամուսնուն. կատարյալ երջանկության թեմայով մտորումներ

23:07, 20 մայիսի

Բարի երեկո: Բոլոր նրանց, ովքեր հետաքրքրվում են իմ ճակատագրով, շտապեմ տեցեկացնել. ճերմակ ձիով իմ արքայազնը դեռեւս չի էլ նկատվում հորիզոնում: Աուուուու… Որտե՞ղ ես, իմ քաջ ասպետ: Ես հոգնեցի սպասելով:

Ակումբներով շրջելն ավարտված է: Հակառակ դեպքում ինձ արդեն գրեթե մարմնավաճառ էի զգում, ով «գործի» է գնում: Այդ կերպարն ինձ դուր չեկավ:

Կամքից անկախ սկսում ես նախանձել Ադամին ու Եվային: Նրանց փոխարեն ամեն ինչ որոշեց ճակատագիրը: Նա միակ տղամարդն է, Եվան՝ միակ կինը: Եվ վերջ: Եվ ընտրելու կարիք չկա: Նրանք ծնողների, ընկերների ու ընկերուհիների տեսքով խորհրդատուներ չունեին: Չգիտեին խանդի մասին, լքված կամ մերժված լինելու վախ չկար:

Արտասահմանյան հոգեբաններն առաջին հայացքից տարօրինակ եզրակացություն են արել. առանց սիրո ամուսնություններն ավելի ամուր են, քան այն միությունները, որ հիմնված են քնքուշ զգացմունքների վրա: Բայց չէ՞ որ յուրաքանչյուր ժողովուրդ իր պատմությունն ունի, իր կենսակերպը, իր մտածելակերպը:

Ես չեմ ցանկանում ամբողջ կյանքս անցկացնել չսիրած մարդու կողքին: Ընդհանրապես, «ամուր ամուսնություն առանց շատ բարձր զգացմունքների» դիրքորոշումը հասկանալի է. չի եղել հիացմունք, չի լինի նաեւ հիասթափություն: Բայց եթե ինչ-որ մեկի մոտ ստացվում է «կդիմանաս-կսիրես», ապա իմ դեպքում այդ բանաձեւումը հաստատ չի գործի:

Սպասում եմ ձեր խորհուրդներին: Որտե՞ղ շարունակեմ փնտրել: Չեմ ուզում միայնակ մնալ:

Լիլիթ


Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում





  • Related News

TV SHOWS PHOTO VIDEO


@NEWSam_STYLE

  • Archive
Search