NEWS.am STYLE-ի խմբագրությունն ընթերցողներից բազմիցս նամակներ էր ստանում, ովքեր առաջարկում էին բացել նոր խորագիր, որտեղ յուրաքանչյուր ցանկացող անորոշ հասցեատերերի շրջանակին ուղղված կարճ էսսեի, նամակի միջոցով կարող է ինքնարտահայտվել, ներկայացնել կյանքի մասին փիլիսոփայական մտորումները եւ այլն:
Կայքի խմբագրությունն անսաց այդ բազմաթիվ խնդրանքներին եւ սկսեց աշխատել նոր խորագրի ստեղծման ուղղությամբ, որը որոշվեց վերնագրել «Իմ պատմությունը»: Այսուհետ ձեզանից յուրաքանչյուրը կարող է մեզ ուղարկել սեփական պատմությունը [email protected] հասցեով (կարելի է նաեւ լուսանկարներով), իսկ մենք անպայման այն կտեղադրենք մեր կայքում՝ ցանկության դեպքում պահպանելով անանունությունը: Ամենից պատկերավոր, հուզիչ կամ արձագանք ստացած շարադրանքը խմբագրության կողմից մրցանակ կստանա:
«Անկեղծորեն չգիտեմ, թե որտեղից սկսեմ իմ պատմությունը, որն ինձ միայն այսքան ցավ ու դառնություն է պատճառել:
Հունվար էր, ցուրտ ու սառնամանիք: Կանգնած էի կանգառում, երբ ինձ վախվորած հայացքով մի երիտասարդ մոտեցավ: Առաջին հայացքից տպավորությունս վատ չէր: Ներկայացավ եւ ասաց, որ Ս-ի տղան է եւ ինձ հետ ծանոթանալու ու շփվելու մեծ ցանկություն ունի: Եվ քանի որ միանգամից հասկացա, թե իրականում ով է (մեզ արդեն ծանոթացրել էին), արագորեն զրույցի բռնվեցինք: Այսպես էլ սկսվեցին մեր հանդիպումները, սիրո առաջին խոստովանությունները…
Բայց դա երկար չտեւեց: Պարզվեց, որ առողջական խնդիրներ ունեմ, եւ նա անմիջապես ընկավ շրջապատի ազդեցության տակ ու հաշվի չառնելով իմ զգացմունքները՝ լքեց ինձ: Ես ահավոր վիճակում էի: Այն տղամարդը, ով պետք է ինձ համար շատ ծանր պահին կողքիս լիներ եւ գոնե բարոյապես աջակցեր ինձ, չկար: Դրան գումարվեց նաեւ վիրահատությունս: Նա գիտեր, որ ինձ պետք է վիրահատեն, բայց նույնիսկ չզանգահարեց ու չհետաքրքրվեց:
Այսպես 5 ամիս անցավ: Արդեն կազդուրվել էի ե՛ւ ֆիզիկապես, ե՛ւ, ամենակարեւորը, հոգեպես: Բայց, դժբախտաբար, այդ երկար չտեւեց: Երեւի կզարմանաք, թե ինչու եմ ասում դժբախտաբար, որովհետեւ ճակատագրական մեծ սխալ կատարեցի: Ներեցի…
5 ամիս անց նա կրկին հայտնվեց: Նորից սիրո սրտաճմլիկ խոսքեր, խոստովանություններ: Ես ներեցի, հետեւեցի սրտիս եւ ոչ թե բանականությանս: Սկսեցինք նորից հանդիպել, չնայած հայրս դեմ էր: Երբ Ա-ին ծանոթացրեցի ծնողներիս հետ, հայրս ընդհանրապես չհավանեց նրան, ասում էր՝ թմրամոլ է եւ ինչ-որ տարօրինակություններ ունի:
Ես, իհարկե, չէի հավատում, համոզում էի հորս, որ նման բան չկա, որ պարզապես բարդույթավորված է եւ չի սիրում շփվել ու նման այլ բաներ: Եվ քանի որ հայրս ինձ շատ էր սիրում, ի վերջո համաձայնվեց: 4 ամիս անց մենք նշանադրվեցինք: Անցնում էին օրեր ու ամիսներ, եւ ժամանակի ընթացքում նորանոր բաներ էի բացահայտում նրա մեջ, ինչից, անկեղծ ասաց, հիասթափվում էի: Բայց մտածում էի, որ ոչինչ փոխել չի կարելի. վախենում էի հասարակության կարծիքից: Վերջապես ամուսնացանք: Առագաստի գիշերը նա իրեն անասունի նման պահեց… զզվում էի նրանից:
Ծաղկաձոր էինք գնացել: Առաջին օրից մեր վիճաբանությունները սկսվեցին: Նա իրեն այլ կերպ էր պահում, կարծես երբեք չէի ճանաչել նրան: Սկսեցի տարօրինակություններ նկատել. դարձել էր ավելի լռակյաց, ավելի բարդույթավորված: Առաջին իսկ օրը փոշմանեցի, որ ամուսնացել եմ: Ի վերջո հետ վերադարձանք, այսպես կոչված, ճամփորդությունից: Ես ընտանիքիս անդամներին պատմում էի, թե հրաշալի ժամանակ ենք անցկացրել, որ ամեն ինչ կատարյալ է: Բայց միայն Աստծուն է հայտնի, թե ինչ փորձությունների միջով եմ անցել:
Ի վերջո պարզվեց, որ Ա-ն հոգեկան խնդիրներ ունի: Իսկ նրա ծնողները շատ լավ իմանալով, որ իրենց տղան հիվանդ է, ամուսնացրել էին նրան: Սեռական կյանքից հետո նրա մոտ ամեն ինչ սրվել էր: Հայրս ամեն ինչ ճիշտ էր ասել: Բայց նա ոչ թե թմրամոլ էր, այլ այդ ամիսների ընթացքում հոգեմետ դեղերի ազդեցության ներքո էր եղել, իսկ ես՝ հիմարս, ոչինչ չէի նկատել: Իսկ գիտե՞ք ինչն էր ամենացավալին. ամուսնությունից մեկ ամիս անց պարզվեց, որ հղի եմ…
Ամենօրյա սթրեսները, վեճերը, սակայն, վիժելու պատճառ դարձան: Դրանից հետո իմ վիճակն ավելի ծանրացավ, հոգեբանորեն հուսալքված, ճնշված վիճակում էի: Ծնողներս ոչինչ չգիտեին իմ վիճակի մասին, որովհետեւ ոչինչ չէի պատմում: Ասում էի՝ ամեն ինչ լավ է, չնայած օր օրի նիհարում էի, գիշերները չէի քնում ու լուռ տառապում էի: Այսպես ձգվեց 5 ամիս: Ի վերջո, համարձակություն ունեցա ու ծնողներիս պատմեցի ամեն ինչ: Նրանք թույլ չտվեցին հետ վերադառնալ Ա-ի մոտ:
Այսօր ապրում եմ ծնողներիս հետ: Ինձ երբեք չեմ ների այն բանի համար, որ չլսեցի ծնողներիս: Ամենակարեւորն այն է, որ փրկվեցի եւ դուրս եկա այդ դժոխքից:
Ավելի լավ է իմ հայրական տանը նստեմ, քան հոգեկան հիվանդի հետ ապրեմ…
Տա Աստված, որ ի վերջո հանդիպեմ այն մարդուն, ով կկարողանա երջանկացնել ինձ, եւ ես, վերջապես, կմոռանամ անցյալիս այդ սեւ էջը»:
Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում
19:23, 21 նոյեմբերի
Երկրպագուն 2000 կիլոմետր ճանապարհ է անցել՝ հնդիկ բլոգերի հետ ամուսնանալու համար. աղջկա հայրն ու հարևանները ծեծելով սպանել են նրան19:10, 21 նոյեմբերի
Մահացել է լեգենդար ոսկերիչ Պաոլո Բուլգարին, ով ընտանեկան բիզնեսը վերածել էր համաշխարհային շքեղության18:17, 21 նոյեմբերի
Ջենիֆեր Լոպեսը կարմիր գորգ է դուրս եկել թափանցիկ զգեստով և 100 կարատանոց ադամանդով17:29, 21 նոյեմբերի
Բացահայտվել է արքայազն Հարիի և Մեգան Մարքլի՝ Մեծ Բրիտանիա հանկարծակի վերադարձի անսպասելի պատճառը16:19, 21 նոյեմբերի
Մելանիա Թրամփը քննադատել է ամուսնու շրջապատին. առաջին տիկնոջ խոսքով՝ Դոնալդին շրջապատել են միայն քծնողների15:22, 21 նոյեմբերի
Մաքոլեյ Կալկինը վերադառնում է «Տանը մենակ» ֆիլմին. պաշտամունքային ֆիլմն անսպասելի շարունակություն կունենա14:18, 21 նոյեմբերի
Քիմ Քարդաշյանը մի հարսնացուի համար կվերադարձնի անցյալի բույրը. հուզիչ պատմությունը գրավել է TikTok-ը13:12, 21 նոյեմբերի
«Նա հետ ուղարկեց իմ պաստան». Ջեյմի Օլիվերը 30 տարի անց հիշել է Ռոբերտ Դե Նիրոյի հետ կապված նվաստացուցիչ դեպքը12:01, 21 նոյեմբերի
Երբեմն մի ամբողջ կյանք է անցնում հինգ կանգառի արանքում, իսկ ամենակարևոր խոսքերը մնում են չասված. Քրիստ Մանարյանի «Հինգ կանգառ» դրաման11:12, 21 նոյեմբերի
Քրիս Փրատը բոլորից վա՞տ է համբուրվում. Ջենիֆեր Լոուրենսը կազմել է հոլիվուդյան աստղերի անսպասելի վարկանիշ10:30, 21 նոյեմբերի
«Պենելոպե, օ՜, Պենելոպե…». երբ սպասումը դառնում է ճակատագիր, իսկ հավատարմությունը՝ ընտրություն09:00, 21 նոյեմբերի
ՆՈՅԵՄԲԵՐԻ 21-Ի ՁԵՐ ՌՈՄԱՆՏԻԿ ՀՈՐՈՍԿՈՊԸ