• Աթենքը մարտահրավեր է նետում Դուբային. Ինչպես է հին մայրաքաղաքը վերածվում հարուստ արտագաղթողների համար նոր դրախտի

  Այնտեղ, որտեղ մի ժամանակ գտնվում էր Աթենքի հին օդանավակայանը, արագորեն ի հայտ է գալիս ապագայի քաղաքը․․․

• Գեղեցիկ վայրեր՝ սառը ընդունելություն. 6 ուղղություն, որտեղ զբոսաշրջիկները բախվում են կոպտության

  Էյֆելյան աշտարակը, իտալական փողոցները և կապույտ Ադրիատիկ ծովը՝ միլիոնավոր զբոսաշրջիկներ երազում են տեսնել այս վայրերը…

• Դուբայը՝ ինչպիսին դուք այն երբեք չեք տեսել. քաղաքի նոր սեզոնի ուղեցույց

  Դուբայը քաղաք է, որին երբեք լիովին չես սովորում. այն ամեն այցելության հետ նորովի է բացվում․․․

• Մեկ ամբողջ տարի շքեղ նավի վրա. 56,000 ֆունտ ստեռլինգ արժողությամբ կռուիզը, որը կընդգրկի ամբողջ աշխարհը՝ Ալյասկայից մինչև Զանզիբար

  Երկշաբաթյա կռուիզը կարող է շքեղության գագաթնակետ թվալ։ Բայց ի՞նչ կլիներ, եթե դուք կարողանայիք ամբողջ տարին անցկացնել ծովում՝ ամեն օր արթնանալով մոլորակի մի նոր անկյունում․․․

• Ֆանտաստիկ ճանապարհորդություն. սուպեր զբոսանավերը և շքեղ լայներները գերհարուստ արկածախնդիրներին տանում են աշխարհի ծայրը  

  Սեզոնային ճանապարհորդները, որոնք ունեն բավարար ֆինանսական միջոցներ, դիմում են փորձարարական արշավային կրուիզների դեպի մոլորակի ամենահեռավոր անկյունները...

• «Հարստությունը վերածվել է կենդանաբանական այգու». Ինչու է էլիտար տուրիզմը սկսում ապստամբել «Սպիտակ լոտոսի» դեմ

  Քիչ հեռուստասերիալներ են այնպիսի խորը ազդեցություն ունեցել շքեղ ճանապարհորդությունների ոլորտի վրա, որքան «Սպիտակ լոտոսը»․․․

• «Դժոխք Երկրի վրա». դրախտային հունական լողափը վերածվել է մղձավանջի զբոսաշրջիկների բազմության պատճառով

  Հունաստանի գեղատեսիլ լողափը անվանվել է «դժոխք երկրի վրա», քանի որ այն լցվել է անթիվ զբոսաշրջիկների բազմությամբ...

• Փախուստ քաղաքակրթությունից. ինչու են մոլորակի ամենահարուստ մարդիկ հանգստավայրերի փոխարեն ընտրում անտառային խորքերն ու վայրի բնությունը

  Շվեդիայի ամենահյուսիսային դահուկային հանգստավայրը՝ ընդամենը 60 բնակիչ ունեցող Ռիկսգրենսենը, ձմռանն իսկական մագնիս է դառնում ադրենալինի սիրահարների համար։ Բևեռային շրջանից ընդամենը 200 կիլոմետր հեռավորության վրա գտնվող այս փոքրիկ ավանը վերածվել է ֆինանսիստների, տեխնոլոգիական հսկաների ու թոփ-մենեջերների թաքստոց-դրախտի։ Այստեղ սովորական ճոպանուղիներին փոխարինում են ուղղաթիռները, իսկ աղմկոտ զբոսաշրջիկների բազմությանը՝ անմարդաբնակ, վայրի լանջերը, գրում է Robb Report-ը...

Չինաստանն ինձ համար ասիական առաջին փորձը չէր. Հնդկաստանից, Նեպալից եւ Մոնղոլիայից հետո թվում էր, թե ոչ մի բան առանձնապես չի զարմացնի: Բայց պատկերացնել անգամ չէի կարող, թե որքան եմ սխալվում: Պարզվեց, որ հենց այստեղ է հարկավոր գալ իսկական «մշակութային ցնցման» հետեւից: Այն ապրեցի առաջին իսկ օրը Շանհայում, ինչպես կայծակի հարված:

Ամեն ինչ սկսվեց այն բանից, որ երկարատեւ գիշերային թռիչքից հետո հոգնած էի եւ գնացի հյուրանոց՝ քնելու: Արթնացա երեկոյան 5-ին մոտ, դուրս եկա ընթրելու եւ դրամ փոխանակելու, ընդ որում, բանկային քարտս թեթեւամտորեն թողեցի հյուրանոցում: Մի քանի փողոց անցնելուց հետո ես մի քանի տհաճ բան հասկացա.

1. բոլոր բանկերն աշխատում են մինչեւ ժամը 17-ը;

2. տեղացիները բացի չինարենից որեւէ այլ լեզվով չեն խոսում;

3. ոչ մի տեղ դոլարով վճարել չես կարող;

4. եւ, այս ամենից հետո, նաեւ մոլորվեցի:

Հետագա 40 րոպեներին ինձ թվում էր, որ «ահա հաջորդ շենքը» շատ նման է իմ հյուրանոցին: Վերջնականապես գիտակցելով, որ սխալվում եմ, սկսեցի թեւաթափ լինել: Իսկ եւս մեկ ժամ անց, տեղի բնակիչների շրջանում «դու յու սփիք ինգլիշ» թեմայով անհաջող հարցում անցկացնելուց հետո, կանգնեցի անծանոթ թաղամասի հերթական խաչմերուկում՝ շփոթված, քարտեզն ու հյուրանոցի այցեքարտը ձեռքիս լաց լինելով: Եվ, որ ամենից ապշեցուցիչն էր, բոլորի համար միեւնույն էր: Հնդկաստանից եւ Նեպալից հետո այդ ավելի շատ էր ապշեցնում: Եվ հանկարծ հրաշք կատարվեց: Կողքիս հայտնվեց հեծանվով չինացի պապիկ եւ անգլերենով հարգանքով հարցրեց, թե ինչ է պատահել: Ես անմիջապես բռնեցի նրա ձեռքից, որպեսզի չփախչի, եւ սկսեցի խառնափնթոր կերպով պատմել իմ տխուր արկածները:

Իմանալով, որ Հայաստանից եմ, պապիկը սկսեց ռուսերեն խոսել, եւ ես ավելի ամուր կառչեցի՝ վախենալով, որ սա ընդամենը երազ է: Բայց պապիկը չէր պատրաստվում անհետանալ. նա հրաշալիորեն մեջբերում էր Տոլստոյին եւ ԽՍՀՄ-ի մասին գիտեր ամեն ինչ: Տոլստոյն այնքան էլ հրատապ չէր, եւ ես նրբորեն թեման փոխեցի Շանհայի աշխարհագրական առանձնահատկությունների ուղղությամբ: Պարզվեց, որ ես կանգնած եմ ինձ հարկավոր փողոցում, միայն թե քաղաքի մյուս ծայրում:

Հաշվի առնելով, որ տաքսիի համար վճարել չէի կարող, քանի որ դոլար չեն ընդունում, ես ոտքով ճանապարհ ընկա եւ մեկ ժամ անց հասա ծանոթ երկնաքերին:

Շարունակությունը՝ հաջորդիվ…

Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում