«The Last Breath». Սևան Շահմիրյանը հանդիսատեսին է ներկայացնում իր երաժշտական աշխարհը

Լողազգեստով լուսանկարներ. ազատ ինքնարտահայտո՞ւմ, թե՞ չափի զգացում

Կարմիր խնձորը… Արդյո՞ք այն դեռ ակտուալ է

Տղամարդիկ ուժեղ չեն. դերասանուհի Մարի Գրիգորյան

Մեկնարկեց «Ոսկե ծիրան» Երևանի 23-րդ միջազգային կինոփառատոնը

Արսեն Ալբարյան․ բեմի լույսերի տակ՝ զգացմունքների, ընտրությունների ու անկեղծության մասին

Հրաժեշտ Արտիստին. Արտաշես Ալեքսանյանի հոգեհանգիստը՝ Կոնդի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում

Դերասան լինելու որոշումն եմ կայացրել՝ չնայած բոլորի դեմ կարծիքին. Հովհաննես Դիշչյան

Վահե Վայան. Ինչքան մարդիկ շատ են իմանում մարդու մասին, այնքան բարդ է դառնում ապրելը

Նիկոս Վերտիսը «ԱԿՎԱ ԲԻԼԴԻՆԳՍ» ընկերության հրավերով արդեն 3-րդ անգամ ելույթ կունենա Հայաստանում

Մալյան թատրոնի դերասանները՝ Թումանյանի «Հեքիաթներ» ներկայացման զվարճալի դեպքերի մասին

Մի երեկո Նեմրայի հետ․ զրույցներ և պատմություններ, որոնք մնում են երաժշտությունից հետո

Մեկ բաժակ ավել՝ հյուրի համար․ սուրճ, արվեստ և Գյումրվա ժպիտը «Վառեմ-Մարեմ»-ում

«Վառեմ-Մարեմ». Գյումրու ստեղծարար ոգին՝ արվեստի և հիշողությունների հանդիպման վայրում

Ինչպե՞ս եք վերաբերվում լողազգեստով լուսանկարներին

Վերջին զանգ․ արցունք, ծիծաղ ու հրաժեշտ մանկությանը

Ժամանակից շուտ մի՛ մեծացեք․ խորհուրդներ երիտասարդներին

Արժի, արդյոք, որ Հայաստանը շարունակի մասնակցել «Եվրատեսիլին»

«Ամենադժվարը եղել է այն օրը, երբ ստացա հրազենային ծանր վնասվածք». Վարուժան Մարգարյանը` ծառայության 7 ամիսների մասին

13:05, 28 հունվարի

Դերասան Վարուժան Մարգարյանը Հայոց բանակ է զորակոչվել 2014 թ-ին: Վարուժանի ծառայությունը, սակայն, տեւել է 7 ամիս` հրազենային վնասվածքի պատճառով:

Այսօր` Հայոց բանակի կազմավորման 28-րդ ամյակի առթիվ Վարուժանի հետ վերհիշել ենք նրա ծառայության օրերը, դժվարություններն ու բանակում ստացած փորձը:

«Ծառայությունս անցկացրել եմ ԼՂՀ-ում`Հադրութ քաղաքում։ Ծառայության գնալու լուրը ստացել եմ 2 անգամ։ Առաջին ծանուցագիրը եկել է 2013 թ-ի դեկտեմբերի 15-ին` դեկտեմմբերի 18-ին գնալու համար։ Հավատս չէր գալիս, որ ընդամենը 3 օր ժամանակ ունեմ եւ Նոր տարուն չեմ լինելու տանը։ Երաժշտական դասակ գնալու համար պետք է քննություն հանձնեի, այդ պատճառով էլ գնալս հետաձգվեց մինչեւ հունվարի 10-ը։ Ես այդ մի ամսվա ընթացքում համակերպվել էի գնալու մտքին»,-NEWS.am STYLE-ի հետ զրույցում պատմեց դերասանը:

Անդրադառնալով զորակոչվելու օրերի ապրումներին` նա հավելեց.

«Իմ կարծիքով չկա մարդ, որը ներքին հուզմունք չունենա այդ պահին, բայց դա պահում ես ներսումդ, որ ծնողներդ չնկատեն: Երկու տարին քիչ չէ...»:

Չնայած ծառայությունը երկար չի տեւել, բայց այդ ընթացքում Վարուժանը հասցրել է ձեռք բերել ընկերներ.

«Բանակային շատ լավ ընկերներ եմ ձեռք եմ բերել, բայց հիմա չեմ կարողանում շատ կապի դուրս գալ զբաղվածության պատճառով։ Տղաներ եղան, որոնց հետ հենց ճանապարհին ծանոթացանք, եւ շփումը շարունակվեց նաեւ զորամասում, եղան մարդիկ, ում հետ` հենց տեղում»։

Դերասանը վերհիշեց նաեւ ծառայության ամենադժվար օրը.

«Ամենադժվարը եղել է հենց այն ճակատագրական օրը, որի պատճառով էլ ժամանակից շուտ զորացրվեցի։ 23.07.2014`այդ օրը ես ստացա հրազենային ծանր վնասվածք։ Այդ օրվանից սկսած մի ամիս եղել է բարդ վերականգնողական շրջան»,-պատմում է նա`հավելեով.

«Ծառայության այդ 7 ամսվա շրջանը տվեց ինքնուրույնություն, գիտակցում, որ անկախ ամեն ինչից, անկախ դժվար պահերից` կյանքը պետք է գնահատել։ Ես համարում եմ, որ այդ շրջանը ինձ տվեց երկրորդ կյանքի հնարավորություն, որը պետք է ճիշտ օգտագործել»։

Նորակոչիկներին ու ապագա զինվորներին Վարուժանը խորհուրդ է տալիս. «Տրամադրվեն շատ լավ`առանց կասկածների, առանց վախերի։ Թե ինչպես կանցնի այդ երկու տարին, կախված է ամենքից եւ մեծ մասամբ հենց տրամադրվածությունից»։

Իսկ վերջում կիսվեց իր բարեմաղթանքով.

«Հայոց բանակին ամենակարեւորը մաղթում եմ խաղաղություն, իսկ զինվորներին` բարի ծառայություն եւ բարի վերադարձ ընտանիք»:

Սյունե Առաքելյան

Լուսանկարները` Վարուժան Մարգարյանի անձնական արխիվից


Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում




Print  

  • Related News

TV SHOWS PHOTO VIDEO


@NEWSam_STYLE

  • Archive
Search