Երբևէ ասե՞լ եք «Ես քեզ սիրում եմ»՝ իրականում այդպես չզգալով

«The Last Breath». Սևան Շահմիրյանը հանդիսատեսին է ներկայացնում իր երաժշտական աշխարհը

Լողազգեստով լուսանկարներ. ազատ ինքնարտահայտո՞ւմ, թե՞ չափի զգացում

Կարմիր խնձորը… Արդյո՞ք այն դեռ ակտուալ է

Տղամարդիկ ուժեղ չեն. դերասանուհի Մարի Գրիգորյան

Մեկնարկեց «Ոսկե ծիրան» Երևանի 23-րդ միջազգային կինոփառատոնը

Արսեն Ալբարյան․ բեմի լույսերի տակ՝ զգացմունքների, ընտրությունների ու անկեղծության մասին

Հրաժեշտ Արտիստին. Արտաշես Ալեքսանյանի հոգեհանգիստը՝ Կոնդի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում

Դերասան լինելու որոշումն եմ կայացրել՝ չնայած բոլորի դեմ կարծիքին. Հովհաննես Դիշչյան

Վահե Վայան. Ինչքան մարդիկ շատ են իմանում մարդու մասին, այնքան բարդ է դառնում ապրելը

Նիկոս Վերտիսը «ԱԿՎԱ ԲԻԼԴԻՆԳՍ» ընկերության հրավերով արդեն 3-րդ անգամ ելույթ կունենա Հայաստանում

Մալյան թատրոնի դերասանները՝ Թումանյանի «Հեքիաթներ» ներկայացման զվարճալի դեպքերի մասին

Մի երեկո Նեմրայի հետ․ զրույցներ և պատմություններ, որոնք մնում են երաժշտությունից հետո

Մեկ բաժակ ավել՝ հյուրի համար․ սուրճ, արվեստ և Գյումրվա ժպիտը «Վառեմ-Մարեմ»-ում

«Վառեմ-Մարեմ». Գյումրու ստեղծարար ոգին՝ արվեստի և հիշողությունների հանդիպման վայրում

Ինչպե՞ս եք վերաբերվում լողազգեստով լուսանկարներին

Վերջին զանգ․ արցունք, ծիծաղ ու հրաժեշտ մանկությանը

Ժամանակից շուտ մի՛ մեծացեք․ խորհուրդներ երիտասարդներին

Իմ պատմությունը. «Խնդրում եմ արի, թեկուզ միայն հեռանալու համար...»

22:43, 24 օգոստոսի

«Գրում եմ քեզ, թեեւ չեմ կարծում, թե կգտնեմ ինձ տանջող հարցի պատասխանը: Չգիտեմ, թե ինչու եմ գրում այս տողերը, որոնք երեւի ամենատարօրինակ բացատրությունն են բոլոր բացատրությունների մեջ: Դու չես կարող պատկերացնել, թե որքան դժվար է ինձ համար այդպիսի գաղտնիք պահել: Ես բախտավոր էի նրանով, որ լսում էի քո ձայնը, տեսնում էի քեզ: Բայց այժմ, երբ դու մեկնելու ես, ես զրկվելու եմ քեզ տեսնելու հնարավորությունից, իմ ուժերից վեր կլինի տանել այդ ծանր փորձությունը: Այդ պատճառով որոշեցի արտահայտել իմ զգացմունքները, որպեսզի ինչ-որ կերպ թեթեւացնեմ սպասելու ծանրությունը: Եվ եթե դու հասկանում ես ինձ, ուրեմն դա կփոխարինի քեզ քո բացակայության ժամանակ:

Ես սիրում եմ քեզ:

Սիրում եմ քեզ ամբողջ էությամբ, սիրում եմ այնպես, ինչպիսին կաս, ինչպես ոչ ոք երբեք չի սիրել, որովհետեւ դու արժանի ես դրան: Ինչ լավ է, որ դու կաս, առանց քեզ իմ կյանքը զուր է եւ շատ տխուր: Դու իմ առջեւ բացեցիր սիրո բոլոր փակ դռները: Ես չեմ ուզում, որ իրականությունը փշրի իմ երազները, չէ՞ որ քեզանից բացի ես ոչ ոք չունեմ, չէ՞ որ ինձ համար քեզանով է սահմանափակվում այս աշխարհը:

Ես ուզում եմ նեղանալ քեզանից, ես ուզում եմ նեղացնել քեզ: Գիտե՞ս՝ քանի անգամ եմ որոշել ցավ պատճառել քեզ, վրեժխնդիր լինել (ինչի՞ համար), քանի անգամ եմ ցանկացել մաղթել քեզ, որ տանջվես սիրուց, մաղթել քեզ իմ տանջանքը: Բայց չգիտես ինչու, միշտ երջանկություն եմ ցանկացել, թեկուզ ուրիշի հետ: Օրերից մի օր ընտրելու ես մեկին, ու թե չընտրես ինձ՝ մեկ է, չեմ փորձի անիծել: Կնշանակի՝ ես այն չեմ եղել, ինչ որոնել ես դու: Գիտեմ, որ չես սիրում, եւ չեմ էլ կարող ստիպել, իրավունք չունեմ:

Արդյոք կա՞ ավելի դաժան ու դժոխային տանջանք, քան այս անվերջ ու անհույս սպասումը: Ինչու՞ գոնե մեկ անգամ չես ասում, որ սիրում ես ինձ, որ պարզապես ճակատագիրն է դաժան: Ինչպես եմ ատում քո լռությունը, բայց ատելուց ավելի ու ավելի շատ սիրում ու շատ կարոտում եմ: Այս կարոտը խեղդում է ինձ ավելի ուժգին: Այնքան, որ հաճախ թվում է՝ կխելագարվեմ ու այդ ժամանակ պատրաստ եմ ամեն տեսակ խենթության (այս գրելն էլ, գուցե, խենթություն է): Ինչպե՞ս չեմ կարողանում մոռանալ քեզ, երբ լիարժեք համոզված եմ, որ ինձ չես սիրում Աստծուն աղերսում եմ, որ չխլի քեզ ինձանից: Տարօրինակ է, չէ՞: Ես աղերսում եմ չխլել ինձանից այն, ինչը երբեք էլ իմը չի եղել: Դառն է, բայց եւ ակնհայտ. դու իմն ես ու միաժամանակ իմը չես:

Դու չես գա, գիտեմ, բայց սպասում եմ հիմա ավելի, քան երբեւէ: Իսկ եթե գաս, ուրեմն անվերադարձ հեռանալու համար միայն: Բայց այդ կարեւոր չէ: Խնդրում եմ արի, թեկուզ միայն հեռանալու համար, բայց ինչպես կապրեմ առանց քեզ այս մեծ աշխարհում, չգիտեմ: Չգիտեմ՝ ինչ անեմ, ինչպես ապրեմ այդ հետոն: Այսինքն գիտեմ, կարող եմ ցանկացածին բավական խելոք ու օգտակար խորհուրդներ տալ: Իսկ ինձ համար դժվար է, կամ էլ պարզապես հոգնել եմ:

Ես չեմ կարողանում հաղթահարել այն, ինչ կա իմ մեջ, երդվում եմ, այս զգացմունքն ինձնից զորեղ է: Ես կսկսեմ ինձ մխիթարել հիշողություններով, պատրանքներով, երազանքներով, կսկսեմ ապրել երեւակայական կյանքով, ասենք՝ արդեն 10 տարի այդպես եմ ապրում: Ես, իհարկե, քեզ չեմ խնդրում կեղծավորաբար զգացմունքներ արտահայտել, որոնք դու չունես, չէ՞ որ միայն Աստծուն եւ քեզ է հայտնի: Ես միշտ կաղոթեմ քեզ համար: Քեզ, որ ինձանից թանկ եմ համարում, Քեզ, որին սիրել եմ, որին էլ ավելի շատ եմ սիրում, քան առաջ, եւ որին սիրելու եմ ընդմիշտ»:

Կայքի խմբագրությունը հիշեցնում է, որ այսուհետ ձեզանից յուրաքանչյուրը կարող է մեզ ուղարկել սեփական պատմությունը [email protected] հասցեով (կարելի է նաեւ լուսանկարներով), իսկ մենք անպայման այն կտեղադրենք մեր կայքում՝ ցանկության դեպքում պահպանելով անանունությունը: Ամենից պատկերավոր, հուզիչ կամ արձագանք ստացած շարադրանքը խմբագրության կողմից մրցանակ կստանա:


Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում




Print  

  • Related News



@NEWSam_STYLE

  • Archive
Search