«The Last Breath». Սևան Շահմիրյանը հանդիսատեսին է ներկայացնում իր երաժշտական աշխարհը

Լողազգեստով լուսանկարներ. ազատ ինքնարտահայտո՞ւմ, թե՞ չափի զգացում

Կարմիր խնձորը… Արդյո՞ք այն դեռ ակտուալ է

Տղամարդիկ ուժեղ չեն. դերասանուհի Մարի Գրիգորյան

Մեկնարկեց «Ոսկե ծիրան» Երևանի 23-րդ միջազգային կինոփառատոնը

Արսեն Ալբարյան․ բեմի լույսերի տակ՝ զգացմունքների, ընտրությունների ու անկեղծության մասին

Հրաժեշտ Արտիստին. Արտաշես Ալեքսանյանի հոգեհանգիստը՝ Կոնդի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում

Դերասան լինելու որոշումն եմ կայացրել՝ չնայած բոլորի դեմ կարծիքին. Հովհաննես Դիշչյան

Վահե Վայան. Ինչքան մարդիկ շատ են իմանում մարդու մասին, այնքան բարդ է դառնում ապրելը

Նիկոս Վերտիսը «ԱԿՎԱ ԲԻԼԴԻՆԳՍ» ընկերության հրավերով արդեն 3-րդ անգամ ելույթ կունենա Հայաստանում

Մալյան թատրոնի դերասանները՝ Թումանյանի «Հեքիաթներ» ներկայացման զվարճալի դեպքերի մասին

Մի երեկո Նեմրայի հետ․ զրույցներ և պատմություններ, որոնք մնում են երաժշտությունից հետո

Մեկ բաժակ ավել՝ հյուրի համար․ սուրճ, արվեստ և Գյումրվա ժպիտը «Վառեմ-Մարեմ»-ում

«Վառեմ-Մարեմ». Գյումրու ստեղծարար ոգին՝ արվեստի և հիշողությունների հանդիպման վայրում

Ինչպե՞ս եք վերաբերվում լողազգեստով լուսանկարներին

Վերջին զանգ․ արցունք, ծիծաղ ու հրաժեշտ մանկությանը

Ժամանակից շուտ մի՛ մեծացեք․ խորհուրդներ երիտասարդներին

Արժի, արդյոք, որ Հայաստանը շարունակի մասնակցել «Եվրատեսիլին»

Իմ պատմությունը. «Նա լքեց ինձ եւ մեր երկու երեխաներին: Չգիտեմ ինչ անել…»

22:38, 30 սեպտեմբերի

Եթե 2 տարի առաջ ինչ-որ մեկն ասեր, որ այսօր նման իրավիճակում եմ հայտնվելու, ես ի պատասխան միայն կծիծաղեի: Ես սիրող ամուսին ունեի, երկու երեխա: Կատարյալ ընտանիք, որտեղ ես օջախի պահապանն էի, նա՝ սնունդ հայթայթողը: Նա իմ միակ մտերիմ մարդն էր, քանի որ ես մանկատանն եմ մեծացել:

Ամեն ինչ սկսվեց մի առավոտ, երբ նրա գրպանում գտա ինչ-որ մեկի արծաթագույն կրծքազարդը՝ մանուշակագույն քարերով: Ես կարծեցի, որ նա գտել է այն եւ վերցրեցի ինձ: Վատ կանխազգացում ունեցա միայն երեկոյան, երբ նրա հայացքում վախ նկատեցի. կրծքազարդն ինձ վրա էր: Այդ պահից էլ կասկածները սողոսկեցին սիրտս:

Ես ավելի ուշադիր դարձա: Սկսեցի նկատել, որ թաքցնում է հեռախոսը: Երբ տուն է գալիս, անմիջապես 20 րոպեով փակվում է լոգարանում:

Չեմ պատմի այն ամբողջ ցավն ու այն դժոխքը, որի միջով անցանք ես ու երեխաներս, երբ մեր ընտանիքի հորը վտարեցինք տանից: Նա ներողություն էր խնդրում, իսկ իմ մրցակցուհին զանգահարում էր, ծաղրում, իրենց համատեղ լուսանկարներն ուղարկում եւ այլն:

Նախ նա կանոնավոր կերպով ալիմենտ էր վճարում, իսկ 2 ամիս առաջ հանկարծ դադարեց: Հենց այդ ժամանակ ես լրջորեն մտորեցի, որ հարկավոր է աշխատանք փնտրել: Բայց ո՞ւր կամ ո՞ւմ խնամքին թողնեմ փոքրիկներիս: Մեր դրամը վերջանում է, իսկ չեմ կարող երեխաներիս բացատրել, որ նրանց հայրը մոռացել է իրենց մասին, որ հիմա նա ուրիշ ընտանիք ունի:

Գուցե ինչ-որ մեկը կօգնի՞ ինձ: Որտե՞ղ գտնեմ աշխատանք, որը կարելի է տանից անել:

Անի


Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում





  • Related News



@NEWSam_STYLE

  • Archive
Search