Օֆին խոսել է երեւանյան այցի, հոր մահվան մասին եւ նկարահանվել News.am Style-ի ֆոտոշարքում

ՇոկTok. «Թատերականի ժողովուրդն ինձ ընդհանրապես չի սիրում». Դիանա Մխիթարյան

ՇոկTok. «Ես ու եղբայրս այնպես ենք արել, որ ոչ մայրս միայնակ լինի, ոչ` տատիկս». Գևորգ Մկրտչյան

«Ոսկե ծիրան» 19-րդ միջազգային կինոփառատոնի պաշտոնական բացումն ու կարմիր գորգը

Դեն Բիլզերյանը Երեւանում է․ Պոկերի արքան հանդիպել է երկրպագուներին ու ներկայացրել իր գիրքը

ՇոկTok. «Տղաների կողմից բացասական էր ընդունվում, որ ասում էի «привет пупсики»». Էվելինա Խանոյան

ՇոկTok. «Հայկական տիկտոկում վատ կոնտենտն ավելի շատ է, քան` լավը». Անդրանիկ

ՇոկTok. «Բոլորը մտածում էին, թե հղի եմ». Օվսաննա Խաչատրյան

«Ժառանգ80» նախագծի նկարահանման մեկնարկը տրված է

ՇոկTok. «Բուքմեյքերների գովազդ չեմ անի». Ռաֆո Համբարձումյանը` բլոգային կյանքի, տիկտոկերներին բլոկելու մասին

Ամերիաբանկի «Դարձիր փոփոխությունը» մրցույթի հաղթող թիմը ստացավ 3 մլն ՀՀ դրամ մրցանակ

ՇոկTok. Մագա Հարությունյանը` միլիոններ աշխատելու, սիրելիից բաժանվելու եւ Քինգ Ռուզիի հետ կոնֆլիկտի մասին

ՇոկTok. Անյա Սահակյանը` տղամարդու վրա ձեռք բարձրացնելու, ոստիկանություն ընկնելու, բաց տեսարաններում նկարահանվելու մասին

«Նոյը եւ՛ ինձ է նման, եւ՛ ամուսնուս». Լյուսի

ՇոկTok. «Իմ բոլոր ուզողները հիմնականում «ճիշտ աբրած տղերք են»». Ջուլիաննա Հարությունյան (julianna_loo_)

«Սիրո հասակ». մարտի 18-ից կմեկնարկի նոր հումորային նախագիծը

ՇոկTok. «Երբ ինձ հարցնում են, կուզեիր բոյով լինել, ասում եմ ոչ». Աստվածուհի (Ելենա Վարդերեսյան)

Նոր արկածներով եւ փորձություններով հումորային սիթքոմ. «Հյուրերն անցյալից»

Կանացի մտքեր. իմ կյանքի վատագույն ժամադրությունը

23:13, 14 նոյեմբերի

Կատարյալ ժամադրության մասին յուրաքանչյուր աղջկա պատկերացումը տարբեր է: Ոմանց համար այդ ռոմանտիկա է՝ մոմեր, սրտիկներ, ռոմանտիկ ընթրիք, ոմանց համար՝ օդապարիկով թռիչք, մյուսների համար էլ՝ նստարան եւ սոխակի դայլայլ: Բոլորս անհատականություն ենք, բոլորիս երազանքներն ու կյանքի արժեքները տարբեր են:

Չեմ կարծում, որ գտնվի մի կին, ում կյանքում գոնե մի քանի երկրպագու չի եղել: Եվ, բնականաբար, նաեւ ժամադրություն: Գուցե ինչ-որ մեկի համար այդ լավ դաս լինի:

Հիմա՝ տարիներ անց, ամեն ինչ երազի նման է, բայց ժամանակին ես մի քանի օր չէի կարողանում ուշքի գալ, տղամարդկանց հետ շփվել՝ առավել եւս:

Նրա անունը Դիմա էր: Հայաստանի համար բավական հազվագյուտ անուն: Նա կիսով հայ էր, կիսով՝ ռուս: Ես հավատում էի ռոմանտիկային, հեքիաթային արքայազնին, լուսավոր ապագային: Բնականաբար՝ հալվում էի, երբ երկու շաբաթ շարունակ ամեն օր մեկ հատ կարմիր վարդ է ստանում: Իսկ հետո նա մոտեցավ եւ ժամադրության հրավիրեց:

Լավ է, որ հավատարիմ ընկեր-ընկերուհիներ ունեի, ովքեր նրա հետ մենակ չէին թողնում: Բայց հետո, նրանց համաձայնությունը ստանալով, մենք պայմանավորվեցինք…

Դիմայի հետ պայմանավորվեցինք երեկոյան ժամը 7-ին հանդիպել «Երիտասարդական» մետրոյի հարեւանությամբ: Այդ մեր առաջին ժամադրությունն էր, ես սարսափելի ամաչում էի: Բացի այդ, նա գրեթե 8 տարի մեծ էր ինձանից: Իմ այն ժամանակվա պատկերացմամբ՝ իսկական տղամարդ:

Մանկություն մի ընկեր ունեի՝ Գրիգորը: Նա ինձ համար եղբոր նման էր: Նույնիսկ կարող էր գալ մեր տուն, ընթրել մեզ հետ, գիշերել: Իմ հարազատների համար ընտանիքի անդամի նման էր, ես նրանց տանը՝ նույնպես: Նաեւ Լուսինե անունով ընկերուհի ունեի, ով պատրաստվում էր ամուսնանալ: Իսկ նրա ընտրյալը ոչ մի րոպե չէր հեռանում Լուսինեից:

Իմանալով, որ պատրաստվում եմ ժամադրության գնալ, ինձ մենակ չթողեցին: Գրիգորը թաքնվեց մետրոյի առջեւի շենքի մուտքում, Լուսինեն ու նրա Լեւոնը զբոսնում էին շրջակայքում, կարծես մենք ծանոթ չէինք: Հանդիպեցի Դիմային: Չգիտես ինչու՝ նա իրեն ամենեւին էլ ռոմանտիկ չէր դրսեւորում, չէր առաջարկում որեւէ բար մտնել՝ սրճելու: Քայլեցինք Իսահակյան փողոցով: Ես անընդհատ շրջվում էի՝ կարծելով, որ ընկերներս գալիս են մեր հետեւից: Այն ժամանակ բջջային հեռախոսներ չկային եւ ամեն րոպե միմյանց զանգահարել չէինք կարող:

Լուսինեն եւ Լեւոնը շրջակայքում չկային: Գրիգորը՝ նույնպես: Ես թեթեւակի տագնապ ապրեցի: Հատկապես երբ Դիման սկսեց պատմել իր, իր պարտքերի մասին: Իսկ հետո պարտքով փող խնդրեց: Եվ երկար խոսում էր այն մասին, թե արդյո՞ք աղջիկը պետք է կույս լինի:

Հիմա ես հասկանում եմ, որ պետք էր հեռանալ: Նրան գրողի ծոցն ուղարկել: Բայց այն ժամանակ միամիտ հիմարիկ էի, ում երազանքները Դիմայի յուրաքանչյուր խոսքից ավելի էին փշրվում:

Նա առաջարկեց ինչ-որ տեղ թեյ խմել: Հիշում եմ, որ գրպանումս 3.000 դրամ կար, եւ ես երկար մտորում էի, արդյո՞ք կբավականացնի, որ վճարեմ երկուսիս փոխարեն:

Մենք ինչ-որ հաստատություն մտանք, որն արտաքինից բավական նորմալ փաբի տպավորություն էր թողնում: Բայց նա, չգիտես ինչու, մուտքի մոտ գտնվող ոչ մի սեղանի մոտ չնստեց, այլ ինձ տարավ ներս, ինչ-որ խավար դահլիճ: Իսկ ես հիմարի նման քայլում էի նրա հետեւից: Նստեցի նրա դիմաց, բայց երկու րոպե անց նա կողքիս հայտնվեց:

Ես արդեն կարծում էի, որ գոռալու եւ օգնության եմ կանչելու, եթե փորձի դիպչել ինձ: Եվ հանկարծ… Հանկարծ սեղանի մոտ հայտնվեց Գրիգորը: Նստեց մեր դիմաց: Եվ ես այնքան թեթեւություն զգացի:

Ամեն ինչ լավ ավարտվեց: Երեք րոպե անց Դիման դուրս եկավ ու այլեւս չվերադարձավ: Գրիշան ինձ հետո կշտամբեց: Իսկ Լուսինեն եւ Լեւոնը, ինչպես հետո պարզվեց, մեզ կորցրել էին դեռեւս մետրոյի մոտ:

Ահա սա իմ կյանքի վատագույն ժամադրությունն էր: Իսկ ձե՞զ մոտ: Ձեր պատմություններն ուղարկեք [email protected] հասցեով: Կարծում եմ՝ խմբագրությունն ուրախությամբ կհրապարակի ամենահետաքրքիր նամակները:

Աննա Ավետիսյան


Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում





  • Այս թեմայով



@NEWSam_STYLE

  • Արխիվ
Որոնել
  • Հարցում
«Եվրատեսիլ 2019». ձեզ դո՞ւր է գալիս Սրբուկի մրցութային «Walking out» երգը
Այո
Ոչ