«The Last Breath». Սևան Շահմիրյանը հանդիսատեսին է ներկայացնում իր երաժշտական աշխարհը

Լողազգեստով լուսանկարներ. ազատ ինքնարտահայտո՞ւմ, թե՞ չափի զգացում

Կարմիր խնձորը… Արդյո՞ք այն դեռ ակտուալ է

Տղամարդիկ ուժեղ չեն. դերասանուհի Մարի Գրիգորյան

Մեկնարկեց «Ոսկե ծիրան» Երևանի 23-րդ միջազգային կինոփառատոնը

Արսեն Ալբարյան․ բեմի լույսերի տակ՝ զգացմունքների, ընտրությունների ու անկեղծության մասին

Հրաժեշտ Արտիստին. Արտաշես Ալեքսանյանի հոգեհանգիստը՝ Կոնդի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում

Դերասան լինելու որոշումն եմ կայացրել՝ չնայած բոլորի դեմ կարծիքին. Հովհաննես Դիշչյան

Վահե Վայան. Ինչքան մարդիկ շատ են իմանում մարդու մասին, այնքան բարդ է դառնում ապրելը

Նիկոս Վերտիսը «ԱԿՎԱ ԲԻԼԴԻՆԳՍ» ընկերության հրավերով արդեն 3-րդ անգամ ելույթ կունենա Հայաստանում

Մալյան թատրոնի դերասանները՝ Թումանյանի «Հեքիաթներ» ներկայացման զվարճալի դեպքերի մասին

Մի երեկո Նեմրայի հետ․ զրույցներ և պատմություններ, որոնք մնում են երաժշտությունից հետո

Մեկ բաժակ ավել՝ հյուրի համար․ սուրճ, արվեստ և Գյումրվա ժպիտը «Վառեմ-Մարեմ»-ում

«Վառեմ-Մարեմ». Գյումրու ստեղծարար ոգին՝ արվեստի և հիշողությունների հանդիպման վայրում

Ինչպե՞ս եք վերաբերվում լողազգեստով լուսանկարներին

Վերջին զանգ․ արցունք, ծիծաղ ու հրաժեշտ մանկությանը

Ժամանակից շուտ մի՛ մեծացեք․ խորհուրդներ երիտասարդներին

Արժի, արդյոք, որ Հայաստանը շարունակի մասնակցել «Եվրատեսիլին»

Ինչու է այդքան կարեւոր մինչեւ 25 տարեկանը հետ վարժվել հրամայելուց

22:03, 22 մարտի

Ամենահետաքրքիրն այն է, որ կանայք բողոքում են անհոգատար տղամարդ-«բալիկներից» կամ էլ նրանից, որ տղամարդիկ մանրացել են: Իբր` «ես ամեն ինչ մենակ եմ անում, իսկ իմ տղամարդը միայն գարեջուր է խմում ու նրանից ոչ մի օգուտ չկա»: Կամ էլ`   «չորս կողմը թուլամորթներ են, որտեղի՞ց ուժեղ տղամարդ գտնեմ»:

Տղամարդու հանդիպելու համար նախ եւ առաջ անհրաժեշտ է, որ դուք ինքներդ տղամարդ չլինեք: Եվ ցանկալի է, որ ինքներդ ձեզ վրա այդ ուղղությամբ աշխատեք մինչեւ 25 տարեկանը: Տարիների հետ բոլոր վատ սովորույթներն ամրանում են, մենք սկսում ենք ինքնաբերաբար գործել՝ նույնիսկ չնկատելով, թե դա ինչ ազդեցություն է թողնում շրջապատի վրա: 

Սկսեք ամենափոքրից. Ժպիտով պատասխանեք այն տղային, որը մետրոյում ձեզ զիջել է իր տեղը: Նստեք այդ տեղում, նույնիսկ եթե ընդամենը երկու կանգառ եք գնալու:   «Շնորհակալություն» ասացեք տղամարդուն, որը ձեզ համար պահել է դուռը: Տղամարդկանցից օգնություն խնդրեք, նույնիսկ եթե դուք ամեն ինչ կարող եք եւ գիտեք ինքնուրույն անել: «Կարեւոր է, որ կարողանաք ամեն ինչ ինքներդ անել, բայց դա չի նշանակում, թե պիտի ամեն ինչ ինքներդ անեք»:

Բայց չարժե, որ ընկնեք կպչուն աղջիկների ծայրահեղությունների մեջ, որոնք տնից դուրս գալ չեն կարողանում, մինչեւ 20 անգամ չզանգեն տղամարդուն.  «Արեւս, փողոցում սա՞ռն է, թե տաք: Ի՞նչ հագնեմ: Գիտե՞ս, թե ոնց հասնեմ N փողոց: Ի՞նչ հագնեմ:  Իսկ իմ մեքենայի բենզինի բաքը ո՞ր կողմում է»:

Ինչպես որ կան մայրիկ-աղջիկներ, այնպես էլ կան տղամարդ-հայրիկներ: Նրանց դուր է գալիս հոգ տանել կնոջը եւ նրա փոխարեն կայացնել բոլոր որոշումները: Բայց որպես կանոն, նրանք տարիքով տղամարդիկ են: Եվ ոչ ինքնուրույն ապրելու իրավունքի համար պետք կլինի թանկ վճարել, թեկուզ նրանով, որ նման տղամարդը կարող է ավելի շուտ մեռնել, իսկ արդեն ոչ երիտասարդ աղջկան «որդեգրելու» ցանկություն ունեցողներ գուցե չգտնվեն:

Եղեք այն, ինչ կաք, մի վախեցեք ձեր ինքնուրույնությունը զիջել զուգընկերոջը, բայց նաեւ մի վախեցեք ընդունել նրանը: Թիմում խաղացեք եւ ապրեք. «ես հաղթել եմ — դու հաղթել ես» ռազմավարության համաձայն: Դա միշտ ավելի շատ բան է տալիս, քան «ես հաղթեցի-դու պարտվեցիր» ռազմավարությունը:

Աղբյուրը՝ Liza.ua


Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում





  • Related News



@NEWSam_STYLE

  • Archive
Search