• Աթենքը մարտահրավեր է նետում Դուբային. Ինչպես է հին մայրաքաղաքը վերածվում հարուստ արտագաղթողների համար նոր դրախտի

  Այնտեղ, որտեղ մի ժամանակ գտնվում էր Աթենքի հին օդանավակայանը, արագորեն ի հայտ է գալիս ապագայի քաղաքը․․․

• Գեղեցիկ վայրեր՝ սառը ընդունելություն. 6 ուղղություն, որտեղ զբոսաշրջիկները բախվում են կոպտության

  Էյֆելյան աշտարակը, իտալական փողոցները և կապույտ Ադրիատիկ ծովը՝ միլիոնավոր զբոսաշրջիկներ երազում են տեսնել այս վայրերը…

• Դուբայը՝ ինչպիսին դուք այն երբեք չեք տեսել. քաղաքի նոր սեզոնի ուղեցույց

  Դուբայը քաղաք է, որին երբեք լիովին չես սովորում. այն ամեն այցելության հետ նորովի է բացվում․․․

• Մեկ ամբողջ տարի շքեղ նավի վրա. 56,000 ֆունտ ստեռլինգ արժողությամբ կռուիզը, որը կընդգրկի ամբողջ աշխարհը՝ Ալյասկայից մինչև Զանզիբար

  Երկշաբաթյա կռուիզը կարող է շքեղության գագաթնակետ թվալ։ Բայց ի՞նչ կլիներ, եթե դուք կարողանայիք ամբողջ տարին անցկացնել ծովում՝ ամեն օր արթնանալով մոլորակի մի նոր անկյունում․․․

• Ֆանտաստիկ ճանապարհորդություն. սուպեր զբոսանավերը և շքեղ լայներները գերհարուստ արկածախնդիրներին տանում են աշխարհի ծայրը  

  Սեզոնային ճանապարհորդները, որոնք ունեն բավարար ֆինանսական միջոցներ, դիմում են փորձարարական արշավային կրուիզների դեպի մոլորակի ամենահեռավոր անկյունները...

• «Հարստությունը վերածվել է կենդանաբանական այգու». Ինչու է էլիտար տուրիզմը սկսում ապստամբել «Սպիտակ լոտոսի» դեմ

  Քիչ հեռուստասերիալներ են այնպիսի խորը ազդեցություն ունեցել շքեղ ճանապարհորդությունների ոլորտի վրա, որքան «Սպիտակ լոտոսը»․․․

• «Դժոխք Երկրի վրա». դրախտային հունական լողափը վերածվել է մղձավանջի զբոսաշրջիկների բազմության պատճառով

  Հունաստանի գեղատեսիլ լողափը անվանվել է «դժոխք երկրի վրա», քանի որ այն լցվել է անթիվ զբոսաշրջիկների բազմությամբ...

• Փախուստ քաղաքակրթությունից. ինչու են մոլորակի ամենահարուստ մարդիկ հանգստավայրերի փոխարեն ընտրում անտառային խորքերն ու վայրի բնությունը

  Շվեդիայի ամենահյուսիսային դահուկային հանգստավայրը՝ ընդամենը 60 բնակիչ ունեցող Ռիկսգրենսենը, ձմռանն իսկական մագնիս է դառնում ադրենալինի սիրահարների համար։ Բևեռային շրջանից ընդամենը 200 կիլոմետր հեռավորության վրա գտնվող այս փոքրիկ ավանը վերածվել է ֆինանսիստների, տեխնոլոգիական հսկաների ու թոփ-մենեջերների թաքստոց-դրախտի։ Այստեղ սովորական ճոպանուղիներին փոխարինում են ուղղաթիռները, իսկ աղմկոտ զբոսաշրջիկների բազմությանը՝ անմարդաբնակ, վայրի լանջերը, գրում է Robb Report-ը...

Փարիզում, Աթենքում եւ Հռոմում ուղեկցորդներն էքսկուրսիան սկսում են հետեւյալ խոսքերով. «Փարիզը (Հռոմը եւ այլն) հակադրությունների քաղաք է…»: Այս նախադասությունը կարելի է ասել քաղաքների մեծամասնության, բայց ո՛չ Լոնդոնի պարագայում: Անգլիական մայրաքաղաքում էքսկուրսիան ես կսկսեի այսպես. «Լոնդոնը ողջամտության քաղաք է…»: Դարավոր ավանդույթների եւ ողջամիտ մարդկանց քաղաք:

Եվրոպական մշակույթն այստեղ, թերեւս, հասել է իր բարձրակետին: Իրական բրիտանացիները գրեթե անսեռ են թվում, նրանք այնքան հիանում են ամեն բնականով:

Առաջին մի քանի օրերին չէի կարողանում հասկանել՝ ի՞նչն է խնդիրը, ի՞նչն այնպես չէ… իսկ հետո հասկացա: Ես քայլում էի փողոցներով, ծաղկած ծառերի կողքով, գետի երկայնքով, փոքրիկ այգիներով տնակների, շների ու կատուների, աղբակույտերի եւ շինարարության կողքով… եւ հոտ չէի զգում: Օտար երկրում անմիջապես անսովոր հոտեր ես զգում, իսկ այստեղ անսովոր էր հենց դրանց բացակայությունը: Կամքից անկախ հիշում ես «Պարֆյումեր» գիրքը եւ մի փոքր սարսռում: Հավանաբար, հենց այդ պատճառով ես մտերմացա Իսթ-Էնդ սեւամորթների թաղամասի բնակիչների հետ, որտեղ իմ հյուրանոցն էր: Նրանք գոնե բուրում էին ինչպես մարդ, այլ ոչ թե ինչպես օծանելիք:

Պարզվեց՝ Լոնդոնում գտնվելու եւս մեկ ոչ այնքան հաճելի կողմերից է ինչ-որ բան ուտելու անհրաժեշտությունը: Եթե սովոր եք արագ սննդին, սենդվիչին եւ չիփսերին, ապա ձեզ այստեղ կզգաք՝ ինչպես տանը: Բայց բնական թարմ մթերքների, ապուրների եւ այլ ուտեստների սիրահարները ստիպված կլինեն երկար փնտրել: Մոտակա ռեստորաններում եւ հյուրանոցում համեղ ընթրելու անհաջող փորձերից հետո ես կանգ առա լավագույն տարբերակի վրա. գնում էի չինական թաղամաս, չինական սրճարաններ: Այնտեղ միշտ էժան է եւ համեղ, ինչպես ցանկացած եվրոպական երկրում:

Պետք է խոստովանեմ, որ ես երբեք ոչ մի երկրում չեմ տեսել նման կարգուկանոն, մանրախնդրություն եւ կենցաղային բոլոր մանրուքներում հարմարավետություն: Հենց այնպես չէ, որ բրիտանացիներն այդ հատկանիշներով հայտնի են ամբողջ աշխարհում: Թվում է՝ նրանց համար այդ գոյատեւելու միակ հնարավոր միջոցն է, ինչը խախտել չի կարող անգամ աշխարհի վերջը: Օդանավակայում երթեւեկության կազմակերպումը, քաղաքային ավտոբուսները, մետրոն, տաքսիները, նույնիսկ հեծանվորդները. բոլորը ենթարկվում են ընդհանուր խիստ կարգին, ամենուր շատ հստակ գրված է, ցանկացած ծառայող շատ համբերատար է եւ հստակ կպատասխանի ձեր բոլոր հարցերին եւ կազատի ձեզ մոլորվելու նվազագույն հնարավորությունից, եթե, իհարկե, թեկուզ փոքր-ինչ հասկանում եք անգլերեն:

Ի դեպ, լեզվի մասին: Քանի որ մենք առավելապես սովոր ենք ամերիկյան անգլերենին, որն անընդհատ սողոսկում է մեր ականջները երաժշտության, կինոյի, գովազդի եւ այլնի միջոցով, բրիտանական առոգանությանը հարմարվելն այնքան էլ դյուրին չէ: Ամենից դժվարն իռլանդացիներին եւ շոտլանդացիներին հասկանալն է, ովքեր կարող են «բաս»-ի փոխարեն (ավտոբուս) «բուս» ասել եւ ընդհանրապես տարբեր կերպ ծաղրել ձեր լսողությանը: Ամերիկյան եւ «շոտլանդական» անգլերենների միջեւ տարբերությունը կարող է լինել այնպիսին, ինչպես ռուսերենի եւ արեւմտյան ուկրաիներենի, երբ «հասկանալի է, որ ոչինչ հասկանալի չէ»: Ցանկացած դեպքում խորհուրդ է տրվում լոնդոնցիներին խնդրել դանդաղ խոսել եւ, եթե անհրաժեշտ է, խնդրել նաեւ թղթի վրա գրել տեքստը. հիմնականում ամեն ինչ միատեսակ է գրվում:

Շարունակությունը՝ հաջորդիվ…

Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում