Երբևէ ասե՞լ եք «Ես քեզ սիրում եմ»՝ իրականում այդպես չզգալով

«The Last Breath». Սևան Շահմիրյանը հանդիսատեսին է ներկայացնում իր երաժշտական աշխարհը

Լողազգեստով լուսանկարներ. ազատ ինքնարտահայտո՞ւմ, թե՞ չափի զգացում

Կարմիր խնձորը… Արդյո՞ք այն դեռ ակտուալ է

Տղամարդիկ ուժեղ չեն. դերասանուհի Մարի Գրիգորյան

Մեկնարկեց «Ոսկե ծիրան» Երևանի 23-րդ միջազգային կինոփառատոնը

Արսեն Ալբարյան․ բեմի լույսերի տակ՝ զգացմունքների, ընտրությունների ու անկեղծության մասին

Հրաժեշտ Արտիստին. Արտաշես Ալեքսանյանի հոգեհանգիստը՝ Կոնդի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում

Դերասան լինելու որոշումն եմ կայացրել՝ չնայած բոլորի դեմ կարծիքին. Հովհաննես Դիշչյան

Վահե Վայան. Ինչքան մարդիկ շատ են իմանում մարդու մասին, այնքան բարդ է դառնում ապրելը

Նիկոս Վերտիսը «ԱԿՎԱ ԲԻԼԴԻՆԳՍ» ընկերության հրավերով արդեն 3-րդ անգամ ելույթ կունենա Հայաստանում

Մալյան թատրոնի դերասանները՝ Թումանյանի «Հեքիաթներ» ներկայացման զվարճալի դեպքերի մասին

Մի երեկո Նեմրայի հետ․ զրույցներ և պատմություններ, որոնք մնում են երաժշտությունից հետո

Մեկ բաժակ ավել՝ հյուրի համար․ սուրճ, արվեստ և Գյումրվա ժպիտը «Վառեմ-Մարեմ»-ում

«Վառեմ-Մարեմ». Գյումրու ստեղծարար ոգին՝ արվեստի և հիշողությունների հանդիպման վայրում

Ինչպե՞ս եք վերաբերվում լողազգեստով լուսանկարներին

Վերջին զանգ․ արցունք, ծիծաղ ու հրաժեշտ մանկությանը

Ժամանակից շուտ մի՛ մեծացեք․ խորհուրդներ երիտասարդներին

Իմ պատմությունը. «Մենք այդպես էլ մինչեւ անկողին չհասանք…»

21:12, 22 հուլիսի

NEWS.am STYLE-ի խմբագրությունն ընթերցողներից բազմիցս նամակներ էր ստանում, ովքեր առաջարկում էին բացել նոր խորագիր, որտեղ յուրաքանչյուր ցանկացող անորոշ հասցեատերերի շրջանակին ուղղված կարճ էսսեի, նամակի միջոցով կարող է ինքնարտահայտվել, ներկայացնել կյանքի մասին փիլիսոփայական մտորումները եւ այլն:

Կայքի խմբագրությունը հիշեցնում է, որ այսուհետ ձեզանից յուրաքանչյուրը կարող է մեզ ուղարկել սեփական պատմությունը [email protected] հասցեով (կարելի է նաեւ լուսանկարներով), իսկ մենք անպայման այն կտեղադրենք մեր կայքում՝ ցանկության դեպքում պահպանելով անանունությունը: Ամենից պատկերավոր, հուզիչ կամ արձագանք ստացած շարադրանքը խմբագրության կողմից մրցանակ կստանա:

Ահա վերջերս ստացված նամակներից մեկը:

«Մենք ծանոթացանք համացանցի միջոցով: Նա այնքան կատարյալ էր թվում, որ կամքիցս անկախ մի քանի օրվա շփումից հետո սիրահարվեցի: Սիրահարվեցի իմ ստեղծած կերպարին, որն այնքան հեռու էր իրականությունից…

Չգիտեմ, թե ինչու են մարդիկ ուրիշների աչքերում իրենց իդեալականացնում: Բայց մի բան է քեզ վերագրել բնավորության գծեր, որոնք չունես, եւ բոլորովին այլ բան՝ ստել ընտանեկան դրության մասին:

Մենք շուրջ մեկ ամիս շփվեցինք: Հետո նա առաջարկեց հանդիպել բարերից մեկում, ուր ես հրաժարվեցի գնալ: Հանդիպեցինք սրճարանում: Նա գրեթե այնպիսին էր, ինչպես ես էի պատկերացնում: Եվ սկսվեց…

Մենք կես տարի գրեթե ամեն օր հանդիպում էինք: Ես նրան ծնողներիս հետ ծանոթացրեցի, մեր ապագան էի կառուցում, պատկերացնում էի մեր երեխաներին: Իսկ նա չէր շտապում ինձ իրենց տուն տանել: Ընկերների հետ նույնպես առանձնակի հաճույքով չէր ծանոթացնում:

Պատճառի մասին իմացա պատահաբար: Մորս ընկերուհին, ով ինձ համար շատ էր անհանգստանում, նրա մասին տեղեկություններ էր հավաքել: Պարզվեց՝ նա արդեն 5 տարի ամուսնացած է:

Այդ մեծ հարված էր, բայց ես հաղթահարեցի: Ասացի, որ այլեւս չեմ ցանկանում նրան տեսնել: Բայց մոռացա հարցնել ամենակարեւորի մասին. «Ինչի՞դ եմ պետք: Եթե քեզ սիրուհի էր հարկավոր, ապա մենք… մենք այդպես էլ նույնիսկ անկողին չհասանք…»:


Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում





  • Related News



@NEWSam_STYLE

  • Archive
Search