• Շատերը կարծում են, թե աշխարհն ուղղակի դուդուկի կարիք ուներ։ Բայց ոչ, աշխարհին պետք էր դուդուկը՝ հենց Ջիվան Գասպարյանի կատարմամբ ու հնչողությամբ

  Հոկտեմբերի 12-ը դուդուկի լեգենդ, ՀՀ ժողովրդական արտիստ Ջիվան Գասպարյանի ծննդյան օրն էր...

• Վահան Տերյանի և Հովհաննես Թումանյանի գրական երկխոսությունը՝ նոր բացահայտումների լույսի ներքո

  Հայ գրականության երկու մեծերի՝ Վահան Տերյանի և Հովհաննես Թումանյանի ստեղծագործական ու մարդկային կապերի մասին նոր փաստեր են ներկայացվել Սուսաննա Հովհաննիսյանի նոր ուսումնասիրությունում...

• Ավետիք Իսահակյանը և Չինաստանը․ երբ հայ բանաստեղծի պոեզիան և չինական մշակույթը հանդիպեցին՝ դառնալով կամուրջ երկու քաղաքակրթությունների միջև

  Ի՞նչ կարող են պատմել մի քանի փոքրիկ չինական արձանիկները հայ գրականության մեծերից մեկի մասին...

• Կրակոցը, սերը և մերժումը․ Մարիանա Այվազյանի և Եղիշե Չարենցի ճակատագրական հանդիպումը

  Հայ գրականության պատմության մեջ 1926 թվականի սեպտեմբերի 5-ը հիշվում է ոչ միայն որպես Եղիշե Չարենցի կենսագրության ամենածանր շրջադարձերից մեկը, այլև որպես մի օր, որը ճակատագրական դարձավ երիտասարդ Մարիանա Այվազյանի համար...

• Ինչու են մեծահասակները լրջորեն սիրահարվում Ձմեռ պապին

  Որոշ մեծահասակների համար Ձմեռ պապը այլևս պարզապես մանկական հեքիաթի կերպար չէ, այլ գիտակցված հետաքրքրության առարկա…

• Ավելի քան 2 միլիոն դոլար. Ջին Հեքմանի անձնական իրերը վաճառվել են աճուրդում՝ «Ոսկե գլոբուս»-ից մինչև Ռոդենի աշխատանքներ

  Հոլիվուդյան լեգենդ Ջին Հեքմանի իրերը Bonhams աճուրդում վաճառվել են ավելի քան 2 միլիոն դոլարով։ Դերասանին և նրա կնոջը՝ Բեթսի Արակավային, մահացած էին գտել իրենց տանը ինը ամիս առաջ․․․

• Մահացել է լեգենդար հնդիկ դերասան Դհարմենդրան

  89 տարեկանում կյանքից հեռացել է հայտնի հնդիկ դերասան Դհարմենդրան, որը նկարահանվել է մոտ 300 ֆիլմերում։ Այս մասին հաղորդում է TASS-ը՝ հղում անելով հնդկական PTI լրատվական գործակալությանը․․․

• «Անունդ»․ Շառլ Ազնավուրի եւս մեկ երգ ստացավ հայերեն հնչողություն, նոր գործիքավորում ու ռեփի հատված

  Երեկ՝ մայիսի 22-ին, լեգենդար շանսոնյե Շառլ Ազնավուրի ծննդյան 101-ամյակին, նրա մեղեդային ու գեղեցիկ երգերից եւս մեկը հնչեց հայերենով...

Մոսկվայում՝ «Բիբլիո-Գլոբուս» առեւտրի տանը, Վլադիմիր Պոզների «Հրաժեշտ պատրանքներին» գրքի հայերեն տարբերակի շնորհանդեսի շրջանակներում հանդիպում տեղի ունեցավ հեղինակի հետ։ Մոսկովյան հանրությունը հարցեր էր ուղղում հայտնի լրագրողին՝ հետաքրքրվելով բազմաթիվ թեմաների մասին նրա կարծիքով՝ ժամանակակից մեդիայի նկատմամբ նրա վերաբերմունքից մինչեւ բրիտանական Բրեքզիթ։ Հանդիպմանը միացել էին նաեւ լրագրողներ Երեւանից. հեռարաձկմանը հնարավոր էր հետեւել «Զանգակ» գրախանութում։

Հանդիպման մոսկովյան մասնակիցներից մեկը Վ. Պոզներին խնդրեց կիսվել Հայաստանի մասին հիշողություններով ու Լեռնային Ղարաբաղի կոնֆլիկտի վերաբերյալ մոտեցմամբ։ Պատասխանն առավելագույնս կոռեկտ էր, առանց ռեւերանսի այս կամ այն կողմին։ «Ես ամերիկանիստ եմ, եւ դա այն երկիրն է, որն ինձ շատ է հետաքրքրում։ Չեմ վախենա ասել՝ ես այն շատ լավ գիտեմ։ Ինձ շատ է հետաքրքրում նաեւ Եվրոպան, ես ծնվել են Փարիզում, ես Ֆրանսիայի քաղաքացի եմ... Նեղանաք, թե ոչ, ես չեմ կարող ասել, թե Հայաստանն այն երկրների շարքում է, որոնք ինձ գրավում են, ինչպես եւ Վրաստանը եւ շատերը։ Արդյոք ես տեղյա՞կ եմ այդ կոնֆլիկտից։ Դուք գիտեք՝ այո՛, ես տեղյակ եմ։ Արդյոք ես հեղինակությո՞ւն եմ։ Ոչ։ Ես զգացողություններ ունե՞մ։ Ունեմ։ Բայց դրանք զգացողություններ են, ոչ ավելին։ Ես համակրանք ունե՞մ։ Այո՛։ Եվ ի՞նչ։ Ես շատ զգույշ եմ իմ արտահայտություններում... Հարկավոր է զգուշավոր լինել նրանում, ինչ ասում ես, քանի որ կարող ես վիրավորել մարդկանց։ Այն, ինչ տեղի է ունենում, ողբերգություն է։ Շատերն են զոհվել երկու կողմից էլ... Դրանում ոչ մի լավ բան չկա...»։

Վլադիմիր Պոզները պատասխանեց նաեւ NEWS.am STYLE-ի թղթակցի հարցին, որը հետաքրքրվեց. «Իսրայելի մասին հաղորդումների շրջանակներում, որոնք անում էիք Ւվան Ուրգանտի հետ, ասացիք, որ Երուսաղեմն ազգային հատկանիշով «չդիպավ» Ձեզ... Ինչո՞ւ»։ «Երբ առաջին անգամ Հռոմ գնացի, սարսափելի տապին հայտնվեցի։ Եվ ես Ֆորում գնացի, ուր գրեթե ոչ ոք չկար։ Եվ գիտեք, ցնցող զգացում էր։ Ես մտածեցի. ահա ես, ահա՝ որտեղ է ինձ գրավում։ Ահա, թե որտեղից եմ ես... Մարմնովս սարսուռ անցավ։ Ես գտա՝ որտեղից եմ։ Իսկ ավելի ուշ հայտնվեցի Երուսազեմում եւ եղա Լացի պատի մոտ, որն ինձ վրա մեծ տպավորություն գործեց։ Բայց չգրավեց։ Չկար զգացողությունը, որ դա իմն է»։

Վերջում Պոզները զվարճալի պատմություն հիշեց. «Այնտեղ՝ Լացի պատի մոտ, ինչպես գիտեք, կարելի է խնդրանք պարունակող թուղթ թողնել։ Ես չթողեցի։ Իսկ իմ ընկերը՝ Միխայիլ Միխայլովիչ Ժվանեցկին, թողեց։ Ես նրան հարցրի. «Միշա, իսկ ի՞նչ ես գրել»։ Նա պատասխանեց. «Հեռախոս...»»։

Հիշեցնենք՝ նախորդ տարվա գարնանը Վլադիմիր Պոզները ժամանել է Երեւան «Հրաժեշտ պատրանքներին» գրքի հայերեն թարգմանության շնորհանդեսի շրջանակներում։

Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում