Կանանց զուգարանից՝ հասարակության հայելի. «Toilet կանանց համար»

Մանկությանս տիկնիկը կուզեի վերադարձնել

Armenia Marriott-ում կրկին համաշխարհային գաստրոնոմիկ շոու է՝ Le Petit Chef-ը վերադարձել է Երևան

Երբևէ ասե՞լ եք «Ես քեզ սիրում եմ»՝ իրականում այդպես չզգալով

«The Last Breath». Սևան Շահմիրյանը հանդիսատեսին է ներկայացնում իր երաժշտական աշխարհը

Լողազգեստով լուսանկարներ. ազատ ինքնարտահայտո՞ւմ, թե՞ չափի զգացում

Կարմիր խնձորը… Արդյո՞ք այն դեռ ակտուալ է

Տղամարդիկ ուժեղ չեն. դերասանուհի Մարի Գրիգորյան

Մեկնարկեց «Ոսկե ծիրան» Երևանի 23-րդ միջազգային կինոփառատոնը

Արսեն Ալբարյան․ բեմի լույսերի տակ՝ զգացմունքների, ընտրությունների ու անկեղծության մասին

Հրաժեշտ Արտիստին. Արտաշես Ալեքսանյանի հոգեհանգիստը՝ Կոնդի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում

Դերասան լինելու որոշումն եմ կայացրել՝ չնայած բոլորի դեմ կարծիքին. Հովհաննես Դիշչյան

Վահե Վայան. Ինչքան մարդիկ շատ են իմանում մարդու մասին, այնքան բարդ է դառնում ապրելը

Նիկոս Վերտիսը «ԱԿՎԱ ԲԻԼԴԻՆԳՍ» ընկերության հրավերով արդեն 3-րդ անգամ ելույթ կունենա Հայաստանում

Մալյան թատրոնի դերասանները՝ Թումանյանի «Հեքիաթներ» ներկայացման զվարճալի դեպքերի մասին

Մի երեկո Նեմրայի հետ․ զրույցներ և պատմություններ, որոնք մնում են երաժշտությունից հետո

Մեկ բաժակ ավել՝ հյուրի համար․ սուրճ, արվեստ և Գյումրվա ժպիտը «Վառեմ-Մարեմ»-ում

«Վառեմ-Մարեմ». Գյումրու ստեղծարար ոգին՝ արվեստի և հիշողությունների հանդիպման վայրում

«Ախմախ բան է հայտնի լինելը». Տիգրան Մանսուրյանն իր մանկության, անցած ուղու եւ կարիերայի մասին

21:10, 25 հունիսի

«Ախմախ բան է հայտնի լինելը». ասում է անվանի կոմպոզիտոր Տիգրան Մանսուրյանը: Այսօր` հունիսի 25-ին, Եղիշե Չարենցի անունը կրող գրականության եւ արվեստի թանգարանում ՀՀԿ ԵԿԱ կողմից իրականացվող` «Անվանի մարդկանց հետ հանդիպումներ» նախագծի շրջանակներում կազմակերպված հանդիպման ժամանակ կոմպոզիտորը խոսեցը իր մանկության, անցած ուղու եւ կարիերայի մասին:

 

Մանկության մասին

76 տարեկան եմ: Երբ առաջ մտածում էի այդ թվի մասին, մտածում էի` շատ է, սակայն հիմա մտածում եմ, որ 80-ն անգամ քիչ է: Նախանձելի օր եմ ծնվել` հունվարի 27-ին, Մոցարտի ծննդյան օրը: Ծնողներս 1915 թվականի արդյունքում որբանոցում հայտնված որբեր են, որոնք, սակայն, հավատարիմ են եղել հայոց լեզվին ու պատմությանը: Իմ մանկության վրա մեծ ազդեցություն է թողել ֆրանսիական կաթոլիկ դպրոցն ու Միջերկրական ծովը:

Ինը տարեկան էի, երբ ընտանիքով տեղափոխվեցինք Հայաստան, եւ ընդունվեցի դպրոց: Երբ ծանոթացա մեսրոպյան գրերի հետ, սկսեցի բանաստեղծություններ գրել: Դա տեւեց մինչեւ 30 տարեկանը, դրանից հետո ամբողջությամբ ոչնչացրեցի բանաստեղծություններս:

Երաժշտության մասին

13-14 տարեկանում սկսեցի ուսումնասիրել երաժշտությունը: Ամեն ինչ ինքնուրույն եմ արել: Չեմ ունեցել ո'չ ուսուցիչ, ոչ քննադատող, ոչ էլ` գովերգող: Իմ սերն է եղել դեպի երաժշտությունը, եւ ուրիշ ոչ մի բան: Արանքում ոչինչ չի եղել: Մոլեգին ուժով եւ սիրով կապվել եմ երաժշտության հետ:

Այն ժամանակ շատ քիչ էին երաժշտության մասին գրքերը, սակայն ես մի փոքրիկ բառարան ունեի, որը միշտ գրպանումս էի պահում, եւ այնքան էի հանել-դրել, որ քրքրվել էր: Հետո ես նույն բառարանի երկրորդ օրինակը գնեցի, դա էլ մաշվեց, իսկ երբ գնեցի երրորդը` արդեն ընդունվեցի Գյումրիի երաժշտական ուսումնարան, որն ավարտելուց հետո չորս տարի սովորեցի Ռոմանոս Մելիքյանի անվան երաժշտական ուսումնարանում, ապա 5 տարի` Կոնսերվատորիայում:

Կարիերայի մասին

1967 թվականին ավարտեցի ասպիրանտուրան եւ սկսեցի երաժշտություն գրել ֆիլմերի համար: Դա ինձ համար մեծագույն դպրոց եղավ, սակայն 1984 թվականին ես գրեցի վերջին երաժշտությունը` ֆիլմի համար: Բոլորովին դժվար չէ ֆիլմի համար գրելը, հակառակը` շատ հեշտ է, սակայն ես հասկացա, որ ավելի շատ անելիքներ ունեմ:

Արժեհամակարգի ձեւավորման մասին

Ինձ վրա մեծ ազդեցություն են թողել Մարտիրոս Սարյանը եւ Եղիշե Չարենցը: Կոնսերվատորիայում սովորում էի Սարյանի որդու դասարանում եւ հաճախ էի լինում նրանց տանը, զրուցում էինք Մարտիրոս Սարյանի հետ տարբեր թեմաներից:

Գրքամոլ եմ եղել: Կապված եմ Չարենցի գրքերի հետ: Չի եղել մի ճանապարհրոդություն, որ ես գնամ առանց Չարենցի գրքի: Մինչեւ օրս ես կարդում եմ եւ նոր բացահայտումներ անում: Ապշում եմ` ինչպես մինչեւ այդ չէի նկատել այդ տողերը: Դա է մեծ պոեզիան:

Շուշան Շատիկյան


Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում




Print  

  • Related News



@NEWSam_STYLE

  • Archive
Search