Կանանց զուգարանից՝ հասարակության հայելի. «Toilet կանանց համար»

Մանկությանս տիկնիկը կուզեի վերադարձնել

Armenia Marriott-ում կրկին համաշխարհային գաստրոնոմիկ շոու է՝ Le Petit Chef-ը վերադարձել է Երևան

Երբևէ ասե՞լ եք «Ես քեզ սիրում եմ»՝ իրականում այդպես չզգալով

«The Last Breath». Սևան Շահմիրյանը հանդիսատեսին է ներկայացնում իր երաժշտական աշխարհը

Լողազգեստով լուսանկարներ. ազատ ինքնարտահայտո՞ւմ, թե՞ չափի զգացում

Կարմիր խնձորը… Արդյո՞ք այն դեռ ակտուալ է

Տղամարդիկ ուժեղ չեն. դերասանուհի Մարի Գրիգորյան

Մեկնարկեց «Ոսկե ծիրան» Երևանի 23-րդ միջազգային կինոփառատոնը

Արսեն Ալբարյան․ բեմի լույսերի տակ՝ զգացմունքների, ընտրությունների ու անկեղծության մասին

Հրաժեշտ Արտիստին. Արտաշես Ալեքսանյանի հոգեհանգիստը՝ Կոնդի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում

Դերասան լինելու որոշումն եմ կայացրել՝ չնայած բոլորի դեմ կարծիքին. Հովհաննես Դիշչյան

Վահե Վայան. Ինչքան մարդիկ շատ են իմանում մարդու մասին, այնքան բարդ է դառնում ապրելը

Նիկոս Վերտիսը «ԱԿՎԱ ԲԻԼԴԻՆԳՍ» ընկերության հրավերով արդեն 3-րդ անգամ ելույթ կունենա Հայաստանում

Մալյան թատրոնի դերասանները՝ Թումանյանի «Հեքիաթներ» ներկայացման զվարճալի դեպքերի մասին

Մի երեկո Նեմրայի հետ․ զրույցներ և պատմություններ, որոնք մնում են երաժշտությունից հետո

Մեկ բաժակ ավել՝ հյուրի համար․ սուրճ, արվեստ և Գյումրվա ժպիտը «Վառեմ-Մարեմ»-ում

«Վառեմ-Մարեմ». Գյումրու ստեղծարար ոգին՝ արվեստի և հիշողությունների հանդիպման վայրում

Հայկական բեմադրություններից եւս կարելի է շատ բան սովորել. հայտնի ռեժիսորների հարցազրույցը NEWS.am STYLE-ի հետ

15:16, 9 հոկտեմբերի

«Ներկայացումից առաջ միշտ էլ լարվում եմ, ինչն օգնում է ավելի պատասխանատու կերպով ներկայանալ հանդիսատեսին: Փոխարենը` հետո աննկարագրելի ձևով լիցքաթափվում եմ»,- ասում է ժամանակակից արվեստի «Heliotropion» թատրոնի հիմնադիր Կլոտիլդա Տիրադրիտին, որը մարտական արվեստների վարպետ և երաժիշտ Պատրիկ Մատոյանի հետ կրկին Հայաստանում է:

«ՀԱՅ ՖԵՍՏ» փառատոնի շրջանակներում զույգը երեկ ներկայացրեց իրենց «Invisible» («Անտեսանելի») կոչվող ներկայացումը, որը պատմում է մի քաղաքի մասին, որտեղ մարդիկ շփվում են ժեստերի և ակրոբատիկ հնարքների միջոցով: Ներկաացման, Հայաստանում կատարված փոփոխությունների և մի շարք այլ թեմաների շուրջ զրուցեցինք Կլոտիլդի և Պատրիկի հետ:

-Կլոտիլդ, ինչպես նախորդ տարի, այս տարի ևս հանդիպում եք ունենալու Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինտիտուտի ուսանողների հետ: Ի՞նչ կասեք մեր երիտասարդ դերասանների մասին:

-Սա արդեն երրորդ անգամն է, որ Հայաստանում եմ: Յուրաքանչյուր տարի աշխատում ենք «ՀԱՅ ՖԵՍՏ»-ի հետ: Ուսանողները հիանալի են: Փառատոնից հետո ևս մեկ շաբաթ մնալու ենք այստեղ, որպեսզի ունենանք դասընթացներ նույն համալսարանի ուսանողների հետ:

-Ըստ Ձեզ` որքանո՞վ են կարևոր այսպիսի փառատոնները, ինչպիսին որ «ՀԱՅ ՖԵՍՏ»-ն է:

-Նախ և առաջ` սա միջազգային փառատոն է, որի շրջանակներում հնարավորություն ենք ունենում հանդիպելու այլ երկրների ներկայացուցիչների հետ: Մարդկանց հետ շփվելով` այլ մակարդակի վրա ես կարողանում տեսնել նրանց մշակույթները, ծանոթանալ դրանց առանձնահատկություններին: Այժմ աշխատում եմ երիտասարդ դերասանների հետ, ում ոչ միայն ես եմ գիտելիք տալիս, այլև շատ բաներ հենց իրենցից եմ սովորում: Բացի այդ` հայկական բեմադրություններից ևս կարելի է շատ բաներ սովորել:

-Կխոսե՞ք «Invisible» ներկայացման մասին:

-«Անտեսանալի» կոչվող այս ներկայացումն արդեն երեք տարի է` բեմադրում ենք տարբեր բեմերում: Հայաստանում այն ներկայացնում ենք առաջին անգամ: Բեմում ներկայանում ենք 4 հոգով: Մեզ շատ է օգնում նաև օպերատոր Մենուան: Ես ոչ միայն պարում եմ ներկայացման մեջ, այլև հանդիսանում եմ բեմադրության խորեոգրաֆը, իսկ Պատրիկը կոմպոզիտորն է, ինքն էլ նվագում է: Սա միջազգային մասշտաբի ներկայացում է: Այն գրվել է իտալացի հեղինակ Իտալո Կալվինոյի համանուն ստեղծագործության հիման վրա և ներկայացնում է «Անտեսանելի» կոչվող քաղաքի պատությունը:

-Պատրիկ, Դուք ավելի հաճախ եք լինում Հայաստանում: Ինչ-որ փոփոխություններ նկատո՞ւմ  եք այստեղ:

-Այո, մարդիկ ավելի հաճախ են սկսել օգտագործել բջջային հեռախոսները… ամենուր, ամեն փողոցի վրա սելֆի են անում (ծիծաղում է):

-Առաջին հայացքից թվում է, թե մարտարվեստն ու երաժտությունը, բոլորովին, տարբեր ոլորտներ են: Հե՞շտ է համատեղել այս երկու ասպարեզները:

-Ե՛վ երաժշտության, և՛ մարտարվեստի մեջ միշտ պետք է հետևել ոճին և հաղորդակցվել մարդկանց հետ: 2 ոլորտներում էլ պետք է ամբողջովին նվիրվես հանդիսատեսին: Երկուսն էլ հաղորդակցման ձևեր են:

-Իսկ հնարավո՞ր է, որ մի օր էլ Հայաստանում որոշեք բացել «Heliotropion»-ի նման պարի ստուդիա:

-Միգուցե, ինչո՞ւ ոչ:  Առաջ Աստված…

 

Սյունե Առաքելյան


Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում




Print  

  • Related News

TV SHOWS PHOTO VIDEO


@NEWSam_STYLE

  • Archive
Search