«Ժառանգ80» նախագծի նկարահանման մեկնարկը տրված է

ՇոկTok. «Բուքմեյքերների գովազդ չեմ անի». Ռաֆո Համբարձումյանը` բլոգային կյանքի, տիկտոկերներին բլոկելու մասին

Ամերիաբանկի «Դարձիր փոփոխությունը» մրցույթի հաղթող թիմը ստացավ 3 մլն ՀՀ դրամ մրցանակ

ՇոկTok. Մագա Հարությունյանը` միլիոններ աշխատելու, սիրելիից բաժանվելու եւ Քինգ Ռուզիի հետ կոնֆլիկտի մասին

ՇոկTok. Անյա Սահակյանը` տղամարդու վրա ձեռք բարձրացնելու, ոստիկանություն ընկնելու, բաց տեսարաններում նկարահանվելու մասին

«Նոյը եւ՛ ինձ է նման, եւ՛ ամուսնուս». Լյուսի

ՇոկTok. «Իմ բոլոր ուզողները հիմնականում «ճիշտ աբրած տղերք են»». Ջուլիաննա Հարությունյան (julianna_loo_)

«Սիրո հասակ». մարտի 18-ից կմեկնարկի նոր հումորային նախագիծը

ՇոկTok. «Երբ ինձ հարցնում են, կուզեիր բոյով լինել, ասում եմ ոչ». Աստվածուհի (Ելենա Վարդերեսյան)

Նոր արկածներով եւ փորձություններով հումորային սիթքոմ. «Հյուրերն անցյալից»

«Սա մի սիրո պատմություն է». Արամեի «Շատ սիրունա» տեսահոլովակի backstage-ը

Ու՞մ բաժին կհասնի տունը. Սամսոնի՞ն, թե՞ Շավոյին. «Բլբուլյանները 2»-ի նկարահանումները կադրից դուրս

#ՇոկTOK․ Աշայվին՝ Սիրուշոյի հետ հանդիպելու ցանկության, տիկին Գրետայի հետ կոնֆլիկտի մասին եւ ոչ միայն

Ինչպես են ընթանում «Պոլլի» գեղարվեստական ֆիլմի նկարահանումները

H2Օ Emotional Exposition. Kivera Naynomis բրենդի ցուցադրությունը

«Ամեն տարի գարնանը». նոր հեռուստասերիալի դերասանական կազմն ու նկարահանումները

Ի՞նչ սպասել 2022 թվականից. աստղաբան Գուրգեն Հովհաննիսյանը՝ Կապույտ ջրային վագրի տարվա մասին

Ի՞նչ դիմահարդարմամբ դիմավորել 2022-ը՝ Կապույտ ջրային վագրի տարին. խորհուրդներ Ագա Քանքանյանից

Ոգեշնչումս մարդիկ են, տարերքս՝ ստեղծագործելը. Արթուր-Հարութ Քիլեջյան

13:39, 18 փետրվարի

Նոր մասնագիտություն, նոր մարտահրավերներ, շրջադարձային և կարևոր որոշումներ, որոնք դառնում են ճակատագրական ու լուրջ փոփոխություններ բերում: Հայրենիք վերադառնալու, երազանքն իրականություն դարձնելու բեկումնային կետն այստեղ գտնելու, իր ոգեշնչման և  հաջողության  գաղտնիքի մասին պատմում է Kilejian's Beauty Lounge-ի հիմնադիր, «գեղեցկության ինժեներ» Արթուր-Հարութ Քիլեջյանը:  

Առաջին անգամ, երբ մկրատ վերցրի ձեռքս, 3 տարեկան էի

Մանկական առաջին հիշողությունս սա է, ու մանկության տարիների հետ կապված որևէ այլ դեպք այսչափ չի տպավորվել: Առաջին «հաճախորդս» մեր հարևանն էր, իհարկե, իր ցանկությամբ չէր նստել աթոռին (ծիծաղում է-խմբ): Այն ինչ ստացվեց վերջում, դժվար է ասել, որ լավ էր, բայց այդ պահին զգում էի, որ դա իմ տարերքն է: Զգում էի, որ ամբողջ կյանքում հենց դրանով եմ ուզում զբաղվել:

Մեծամտել չեմ սիրում, բայց իմ մեջ եղած տաղանդը վաղուց եմ զգացել: Սակայն ստիպված էի այն խեղդել, երբեք չբարձրաձայնել դրա մասին, մինչև ինձ համար շրջադարձային 27 տարեկանը:  Ճիշտ ժամանակին կայացրած ճիշտ որոշումը փոխեց կյանքիս ընթացքը: Դպրոց, հետո համալսարան, «հաջողված» աշխատանք իմ երազածից ծայրահեղ տարբերվող մասնագիտությամբ և կարիերա ստեղծելու ճանապարհին ամենաորոշիչ քայլն արեցի՝ հրաժարվեցի այդ ամենից: Այն, ինչ կատարվում է մեզ հետ, մեր որոշումների արդյունքն է:

Իսկ մինչ այդ վարսահարդար դառնալու մասին խոսելն արգելված թեմա էր

Միայն մայրս գիտեր, թե իրականում ինչով եմ ուզում զբաղվել: Երբ մի անգամ ասացի, որ շատ եմ ուզում վարսահարդարում սովորել, խնդրեց, որ մոռանամ և այլևս ոչ մի անգամ ու ոչ մի տեղ չբարձրաձայնեմ այդ մասին. վարսավիրությունը Հալեպի հասարակությունում անհարկի գործ և մասնագիտություն էր համարվում: Դիմահարդարմամբ, վարսահարդարմամբ զբաղվող տղամա՞րդ: Մեր հասարակությունում՝ կտրականապես ո՜չ:

Այնուամենայնիվ սովորել պետք էր

Ես ընդամենը 17 տարեկան էի, դպրոցն էի ավարտում: Այդ  տարիքում պետք է չափազանց ինքնուրույն լինես, որ թողնես ամեն բան, հեռանաս ընտանիքից և սկսես զբաղվել նրանով, ինչով դու ինքդ ես  ուզում: Դպրոցում գերազանց արդյունքներ ունեի, ինչը թույլ էր տալիս ցանկացած բարձրագույն հաստատությունում շարունակել ուսումս: Հորս օգնելու և ընտանեկան գործը շարունակելու համար ընտրեցի ինժեների մասնագիտությունը: Գերազանցությամբ սովորել և ավարտել եմ Հալեպի պետական համալսարանը: Շատ սիրեցի ինժեներիան, բայց իմ երազած գործով զբաղվելու կիրքը չէր մարել: Հաճախ, երբ մայրս գնում էր որևէ սրահ, և հետ վերադառնում ինչ-որ տարօրինակ սանրվածքով, սկսում էի իմ պատկերացմամբ ձևափոխել:

Համալսարանն ավարտելուց հետո երեք տարի աշխատեցի հորս գործարանում: Ինժեների մասնագիտությունը շատ եմ սիրել և սիրում, այն ևս ստեղծագործելու հնարավորություն էր տալիս:

Հետո սկսվեց պատերազմ՝ շատ բարդ շրջան հատկապես Սիրիայի համար: Պայմանների բացակայության պատճառով բազմաթիվ գործարաններ, այդ թվում և մերը,  փակվեցին:

Հայրենադարձությունից հետո փոխվեց ամեն ինչ

2015 թվականին կնոջս հետ վերադարձա հայրենիք: Հայաստան վերադառնալուց հետո որպես ինժեներ աշխատեցի ընդամենը մեկ ամիս: Հենց այդ մեկ ամսվա ընթացքում արդեն հասունացել էր վարսահարդար դառնալու որոշումս: Իմ վաղեմի երազանքի մասին անգամ կինս չգիտեր: Վախենում էի ասել, չգիտեի՝ ինչպես կարձագանքի: Ի զարմանս ինձ առաջին և ամենամեծ ոգևորումը հենց նրանից ստացա. հորդորեց անմիջապես սկսել սովորելը:

Բայց ես դեռ չգիտեի, թե ինչից պետք է սկսել

Նոր էինք վերադարձել Հայաստան, ոչ մի նման վայր չգիտեի, պատկերացում անգամ չունեի, թե որտեղ կարելի է դիմել: Համացանցում փնտրեցի և գտա վարսահարդարման ակադեմիա:  Ուսուցիչս  պետք է հանգստի մեկներ, իսկ ես 15 օր շարունակ անգործ մնալ չէի կարող: Մտքերով քայլում էի, ճանապարհիս Schwarzkopf-ի գրասենյակն էր. աշխատանք գտնելու ակնկալիքով ներս մտա: Հասկանալու համար իմ փորձն ու կարողությունները առաջադրանք տվեցին, արդյունքում տպավորվեցին և զարմացան, երբ իմացան, որ փորձ չունեմ: Անգամ խորհուրդ տվեցին ոչ ոքի չասել, որ նոր եմ սովորում, որովհետև հմտություններս ու կարողություններս թույլ են տալիս վստահորեն աշխատել ցանկացած գեղեցկության սրահում: Հենց իրենք էլ ուղղորդեցին «Իմիջ կոդ»:

Հաջողությանս բանալին «Իմիջ կոդ»-ում էր

Անգնահատելի ձեռքբերում էր միանգամից վստահության արժանանալը. քաղաքի լավագույն գեղեցկության սրահներից մեկն է, իսկ ես՝ սկսնակ վարսահարդար, ով 27 տարեկանում որոշել է միանգամայն նոր մասնագիտություն ձեռք բերել: Առաջին աշխատանքային օրս բավականին հագեցած էր, տնօրինությունն ու կոլեգաներս՝ տպավորված. ոգևորիչ էր: Այստեղ անցկացրած բուռն ու հագեցած 4 տարիների աշխատանքի շնորհիվ հասել եմ այն ամենին, ինչ հիմա ունեմ:

Սեփական սրահ ունենալը  երազանքիս ամբողջացումն էր

Մասնագիտության մասին երազել եմ, բայց  beauty lounge ունենալու մասին չեմ էլ մտածել: Բոլորն ասում էին, որ սեփական գործ հիմնելու ժամանակն է: Կոլեգաներս շատ էին ոգևորում, ասում էին, որ կողքիս են, ընտանիքս ևս արդեն «իմ կողմից էր»: Ծնողներս եկան Հայաստան, և տեսան, որ այստեղ ամեն բան այլ է, և հիմա հայրս հպարտանում է, որ կարողացել եմ ինքնուրույն հասնել այս ամենին: Պարզապես ուզում էի հաճելի միջավայր ստեղծել ու ստեղծագործել։

Իսկ բոլոր նրանք, ովքեր այցելում են Kilejian's, «լիցքավորում են» իրենց գեղեցկությունը և բարձր տրամադրությամբ շարունակում օրը:

Նպատակը` կանանց անհատականությունն ընդգծելն է, նրանց հոգատարությամբ ու գեղեցիկով շրջապատելը:

Միջավայրը` Beauty Lounge. Լավ երաժշտություն, շամպայն, գինի, կոկտեյլներ, սուրճ, պոզիտիվ ու հետաքրքիր զրույցներ, անհատական մոտեցումն ու պրոֆեսիոնալ նյութերով աշխատանքը մեզ համար առաջնային են:

Ամեն ինչ սկսվում է սիրուց

Սեր, կիրք, տարերք. սրանք են շարժիչ ուժը, ոչ թե մեխանիկական աշխատանքը: Ես ծնվել և մեծացել եմ այդ կիրքն իմ մեջ: Շատ եմ սիրում աշխատանքս, քանի որ այն գեղեցկացնում է մարդկանց, օգնում է հայելուն նայելիս տեսնել ընդգծված անհատականություն՝ էներգետիկա, ժպիտ ու հայացք: Իմ կարծիքով  գեղեցկությունն իրականում ինքնավստահության մեջ է:

Սիրում եմ Հայաստանը. այստեղ երկրորդ կյանք ստացա

Մինչ այստեղ գալը, գաղափար չունեի, թե ինչ երկիր է, ինչ բարքերով, ինչպիսի մարդկանցով: Փոքրուց գիտեինք միայն, որ Հայաստանում տնտեսական վատ վիճակ է, ապրել հնարավոր չէ, այդպես էին պատմում տատիկն ու պապիկը, ովքեր վերջին անգամ այստեղ եղել էին 90-ականներին: Բայց այստեղ հասկացա, թե ինչ է նշանակում ապրել սեփական հայրենիքում, ինչ է նշանակում օտար չլինել: Ես դուրս եմ գալիս պարզապես քայլելու և ինձ տանն եմ զգում, իսկ տունս աշխարհն է, Երևանը՝ իմ աշխարհի կենտրոնը:

Ուրիշ են մարդիկ, հատկապես երիտասարդությունը: Նրանք գիտեն, ինչպես սովորել, ինչպես ապրել, էներգիայով լի են, պոզիտիվ և ուրախ: Իմ ընկերներից շատերը, Սիրիայից գալուց հետո մեկնեցին արտասահման, և, եթե ես էլ տրվեի կարծրատիպերին, և մտածեի, որ այստեղ հաջողել հնարավոր չէ, հիմա գուցե, իրոք, հաջողած չլինեի:

Սիրիայում պատերազմ տեսնելուց հետո, Հայաստանում վերածնվեցի, երկրորդ կյանք ստացա, հասկացա՝ ինչ եմ ուզում իրականում, վերագտա խաղաղությունը կյանքում և իմ մեջ:

Երազանքներիս իրականացման երկիրը հենց Հայատանն է

Մարդկանց կերպարների հետ աշխատելու, նրանց գեղեցկությունն ընդգծելու և անընդհատ  ստեղծագործելու ցանկությունս երազանք էր՝ անհաս թվացող, ինձնից անընդհատ հեռացող: Բայց երազանքերն, իրոք, կատարվում են: Մարդիկ են իմ ոգեշնչումը, իսկ առանց ոգեշնչման չեմ պատկերացնում ստեղծագործական ոչ մի աշխատանք:


Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում





  • Այս թեմայով



@NEWSam_STYLE

  • Արխիվ
Որոնել
  • Հարցում
«Եվրատեսիլ 2019». ձեզ դո՞ւր է գալիս Սրբուկի մրցութային «Walking out» երգը
Այո
Ոչ